Το Χαλάνδρι μαζί με άλλους 30 δήμους της χώρας τιμά την παλαιστινιακή «Νάκμπα» και εκφράζει την αλληλεγγύη του στον παλαιστινιακό λαό
Ο Δήμος Χαλανδρίου τιμά και φέτος, όπως όλα τα προηγούμενα χρόνια, την Ημέρα Μνήμης της 15ης Μαΐου 1948, τη «Νάκμπα», την «Παλαιστινιακή Έξοδο» από τις πατρογονικές εστίες, υψώνοντας την παλαιστινιακή σημαία στο Δημαρχείο της πόλης.
Τις ημέρες αυτές, που κλιμακώνεται η ισραηλινή στρατιωτική επιχείρηση στη Λωρίδα της Γάζας, με χαρακτηριστικά πλέον εθνοκάθαρσης, η συμβολική αυτή κίνηση ύψωσης της παλαιστινιακής σημαίας αποκτά ιδιαίτερη σημασία ως ένδειξη αλληλεγγύης στον παλαιστινιακό λαό, που μετρά τουλάχιστον 35.000 νεκρούς, μεταξύ των οποίων 14.000 παιδιά, πάνω από 75.000 τραυματίες και 8.000 αγνοούμενους, ενώ έχουν ισοπεδωθεί δεκάδες νοσοκομεία και σχολεία από την έναρξη, πριν από επτά μήνες, της άγριας δολοφονικής επίθεσης εναντίον 2.000.000 αμάχων.
Ο Δήμος Χαλανδρίου τιμά, μαζί με 30 δήμους σε όλη τη χώρα, την επέτειο της «Νάκμπα» και υψώνει τη σημαία της Παλαιστίνης στο Δημαρχείο της πόλης, ως ελάχιστη ένδειξη τιμής και αλληλεγγύης στον παλαιστινιακό λαό, που πληρώνει πολύ βαρύ φόρο αίματος από τη συνεχιζόμενη στρατιωτική επιχείρηση, τις κακουχίες και την πείνα, αφού ακόμη και η ανθρωπιστική βοήθεια καταστρέφεται πριν φτάσει στα γυναικόπαιδα και στους ηλικιωμένους, που την έχουν ανάγκη.
Ο Δήμος Χαλανδρίου στέκεται δίπλα στον λαό της Παλαιστίνης, απαιτεί την παύση της Γενοκτονίας και την άμεση επιστροφή της φρεγάτας «Ύδρα» στην Ελλάδα. Καμία εμπλοκή της χώρας μας στο συντελούμενο έγκλημα. Να αναγνωριστεί το κράτος της Παλαιστίνης, σύμφωνα με την πρόσφατη απόφαση της Γενικής Συνέλευσης του Ο.Η.Ε. και την ομόφωνη απόφαση της Ελληνικής Βουλής του 2015.
Επίσης, ο Δήμαρχος Χαλανδρίου, κ. Σίμος Ρούσσος, δήλωσε σχετικά πως: «Την ώρα που το κράτος-τρομοκράτης κλιμακώνει τις δολοφονικές επιθέσεις ενάντια σε αμάχους, η σιωπή είναι συνενοχή. Δεν σιωπούμε. Και αυτό είναι το ελάχιστο που οφείλουμε στους λαούς, που δοκιμάζονται από τον πόλεμο, την κατοχή και την προσφυγιά.».
Η «Νάκμπα», σηματοδοτεί τη βίαιη απομάκρυνση των Παλαιστινίων από τις εστίες τους, τη διετία 1947-949, μετά από την απόσυρση των Βρετανών από την Παλαιστίνη και τη συνακόλουθη ίδρυση του Ισραηλινού Κράτους, κατά την οποία υπολογίζεται πως 15.000 Παλαιστίνιοι έχασαν τη ζωή τους, 950.000 εκπατρίστηκαν βίαια και 481 πόλεις και χωριά της Παλαιστίνης καταστράφηκαν ολοσχερώς, και ένας λαός έμεινε χωρίς πατρίδα και ελπίδα επιστροφής στα πάτρια εδάφη.