Σειρά επίκαιρων ερωτήσεων έθεσε ο ανεξάρτητος δημοτικός σύμβουλος του Δήμου Νέας Ιωνίας Αττικής κ. Σάββας Χατζηκωνσταντίνου
Ρεπορτάζ-Φωτογραφίες-Βίντεο: Παναγιώτα ΣούγιαΣυγκεκριμένα, κατά τη διάρκεια διεξαγωγής της 16ης Συνεδρίασης του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Νέας Ιωνίας Αττικής, που πραγματοποιήθηκε το βράδυ της Δευτέρας 18 Μαΐου 2026, και ειδικότερα στην […]
Ρεπορτάζ-Φωτογραφίες-Βίντεο: Παναγιώτα Σούγια
Συγκεκριμένα, κατά τη διάρκεια διεξαγωγής της 16ης Συνεδρίασης του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Νέας Ιωνίας Αττικής, που πραγματοποιήθηκε το βράδυ της Δευτέρας 18 Μαΐου 2026, και ειδικότερα στην καθιερωμένη διαδικασία υποβολής ερωτήσεων από επικεφαλής δημοτικών παρατάξεων και δημοτικούς συμβούλους, που πλέον γίνεται μετά από την ολοκλήρωση των συζητήσεων για τα θέματα της Ημερήσιας Διάταξης, ο ανεξάρτητος δημοτικός σύμβουλος κ. Σάββας Χατζηκωνσταντίνου έλαβε τον λόγο λέγοντας πως: «Αγαπητέ Πρόεδρε, συνάδελφοι, θέλω να θέσω ορισμένα ερωτήματα και παρακαλώ για την ανοχή σας, ακόμη και εάν δεν απαντηθούν:
-Είναι τα Γήπεδα Δεμιρδεσίου για τους δημότες ή για τους ιδιώτες;
Η πρόσφατη απόφαση της Δημοτικής Αρχής να παραχωρήσει τους αθλητικούς χώρους της οδού Δεμιρδεσίου σε ιδιώτη έχει προκαλέσει έντονες αντιδράσεις τόσο στο Δημοτικό Συμβούλιο, στους περίοικους, αλλά και στους δημότες, που χρησιμοποιούν καθημερινά τα γήπεδα για την άθλησή τους.
Πιστεύω ότι στην προσπάθεια να δικαιολογηθεί αυτή η απόφαση, επιστρατεύτηκε με σημαντική ανακρίβεια. Η πραγματικότητα είναι η εξής: Το 2017 δόθηκε μια βεβαίωση στον τότε νεοϊδρυθέντα σύλλογο τένις, ώστε να οριστεί ως έδρα του το ένα από τα γήπεδα. Αυτό αποτελούσε τυπική προϋπόθεση για να γίνει ο σύλλογος μέλος της ομοσπονδίας και να μπορεί να συμμετέχει σε αγωνιστικά προγράμματα.
Στόχος του Δήμου τότε ήταν να ενισχύσει μια οργανωμένη αθλητική δραστηριότητα, δίνοντας στα παιδιά που ήθελαν να ασχοληθούν σοβαρά με το τένις τη δυνατότητα προπόνησης σε υψηλότερο επίπεδο και συμμετοχής σε αγώνες.
Αυτή είναι η πάγια πολιτική, που ισχύει για όλους τους αθλητικούς συλλόγους, στο ποδόσφαιρο, στο μπάσκετ και στο βόλεϊ και στα υπόλοιπα αθλήματα.
Σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται για παραχώρηση με οικονομικά ανταλλάγματα ή καθεστώς αποκλειστικής χρήσης.
Σήμερα, όμως, βρισκόμαστε μπροστά σε κάτι τελείως διαφορετικό.
Παραχωρούνται δημόσιοι χώροι σε έναν ιδιώτη, με σκοπό το προσωπικό του οικονομικό όφελος, ενώ μέχρι πρότινος ο σύλλογος ζητούσε άδεια από τον Δήμο για να χρησιμοποιήσει το γήπεδο, πλέον οι ρόλοι αντιστρέφονται. Ο Δήμος και οι δύο παρακείμενες σχολικές μονάδες, οι οποίες έκαναν χρήση μέχρι πρότινος, θα πρέπει εφεξής να ζητούν την άδεια του ιδιώτη, για να κάνουν χρήση των εγκαταστάσεων.
Αποτελεί θεμελιώδη υποχρέωση του Δήμου να συντηρεί τους αθλητικούς χώρους, διασφαλίζοντας ότι αυτοί ανήκουν πρώτα στους δημότες και μετά στους συλλόγους. Η δημόσια λειτουργία των χώρων αυτών είναι προτεραιότητα, καθώς συμβάλλει στη σωστή ανάπτυξη των παιδιών και των εφήβων, ενώ προσφέρει διέξοδο άθλησης σε όλες τις ηλικίες.
Η μέχρι τώρα πολιτική, όπου ο Ο.Π.Α.Ν., σε συνεργασία με τους συλλόγους, υλοποιούσε προγράμματα μαζικού αθλητισμού, στήριζε εκατοντάδες παιδιά και βοηθούσε στην υγιή ανάπτυξη των σωματείων. Η τωρινή απόφαση δεν έχει καμία σχέση με αυτή την κατεύθυνση.

Αντιθέτως, εντάσσεται σε μια ευρύτερη «δεξιόστροφη» πολιτική, που ακολουθεί η Δημοτική Αρχή σε όλα τα επίπεδα.
-Παραχώρηση για δέκα χρόνια της εκμετάλλευσης του υπόγειου πάρκινγκ σε ιδιώτη, που θα γίνει, όταν γίνει, αντί να διεκδικήσει να υλοποιηθεί η αρχική συμφωνία με την Περιφέρεια, η οποία προέβλεπε πλήρη χρηματοδότηση από αυτήν, χωρίς ιδιώτη.
-Για δεύτερη συνεχή χρονιά εκχωρεί την καλοκαιρινή απασχόληση των παιδιών σε ιδιώτη.
-Για πρώτη φορά φέτος η δημοτική κατασκήνωση ιδιωτικοποιείται, καθώς η λειτουργία και η παροχή υπηρεσιών εκχωρούνται σε ιδιώτη.
-Επίσης, η στάση της για τα προβλήματα των εργαζομένων.
-Η επιβολή ειδικού τέλους στους δημότες, για την εξεύρεση πόρων για την απόκτηση χώρων.
Δεν βλέπουμε καμία ουσιαστική αντίδραση στην κυβερνητική πολιτική για την Τοπική Αυτοδιοίκηση, που οδηγεί τους Δήμους σε οικονομικό στραγγαλισμό και περιορισμό των λειτουργιών τους.
Θα συνεχίσετε κι άλλο προς αυτή την κατεύθυνση;».
Αμέσως μετά, ο Δήμαρχος Νέας Ιωνίας, κ. Παναγιώτης Μανούρης, απάντησε μόνον στα ερωτήματα και στις επισημάνσεις του κ. Χατζηκωνσταντίνου σχετικά με την παραχώρηση των γηπέδων τένις της οδού Δεμιρδεσίου σε ιδιώτη και στην πιθανή επιβολή στους δημότες ειδικού τέλους απαλλοτριώσεων, λέγοντας πως: «Και τότε και τώρα ο Σύλλογος εκεί είναι off. Λειτουργούσε και είναι off τώρα. Η διαφορά ποια είναι: Η διαφορά είναι ότι σήμερα τον βάζουμε να κάνει πράγματα, που έχουν κόστος, και να επωμιστεί δαπάνες, τις οποίες δεν είχε επωμιστεί την προηγούμενη φορά. Αυτή είναι η διαφορά.
Κατά τα άλλα δεν υπήρχε κανένα θέμα. Το ίδιο πράγμα. Και τότε ο Σύλλογος είναι σίγουρο ότι κέρδιζε εν μέρει και τώρα θα κερδίζει. Η διαφορά, επαναλαμβάνω, είναι αυτή.
Και δεν κάνουμε, ούτε είχατε κάνει κι εσείς τότε, διαγωνισμό για ενοικίαση, γιατί δεν ήταν από τη Νέα Ιωνία, για παράδειγμα, και, δεύτερον, θα ανοίγαμε τους ασκούς του Αιόλου, γιατί θα συζητάγαμε για περιπτώσεις πλέον μίσθωσης χώρων.
Εμείς το μόνο που μπορούσαμε να κάνουμε ήταν αυτό. Δηλαδή, η παραχώρηση χρήσης σε ομάδα, αλλά να βάλει το χέρι στην τσέπη και να πληρώσει και τα έξοδά του και να κατασκευάσει και να συντηρήσει την περιοχή του.
Όσον αφορά στο ειδικό τέλος απαλλοτρίωσης κ.τ.λ. και την πρόθεσή μας, οι χώροι προς απαλλοτρίωση δεν είναι χώροι, που μπορούν να συμψηφιστούν με κάτι τέτοιο. Εδώ πρόκειται για έναν συνολικό χώρο, που κοιτάμε να αξιοποιήσουμε, γιατί δεν μπορούμε να το κάνουμε. Και πραγματικά δεν μπορούμε να το κάνουμε, γιατί ήταν δημόσιοι. Οπότε, παραχωρούμε τη χρήση και τους υπόλοιπους συλλόγους στο γήπεδο αυτό, στο μεγάλο, στο μικρό, παντού παραχωρήσεις χώρων σε συλλόγους κάνουμε.
Οι απαλλοτριώσεις δεν έχουν να κάνουν με αυτά. Έχουν να κάνουν με κοινόχρηστους χώρους, που θα τους αφήσουμε στα παιδιά μας, ΚΧ όπως το 572, όπως στα πρανή εδώ στη Εθνικής Αντιστάσεως και πιο πάνω στην Περμάτων, και ένα-δύο κελύφη, όπως είναι η ALTEC, όπως είναι παλιά εργοστάσια, και παλιές απαλλοτριώσεις, που εκκρεμούνε. Στου Βλάχου, ας πούμε, υπάρχει απαλλοτρίωση, που εκκρεμεί και θα τη χάσουμε. Και, βέβαια, πράσινο θα γίνει, δεν μπορεί να γίνει κάτι άλλο κατ’ αρχήν. Το σπίτι του Καζαντζίδη το έχουμε βάλει μέσα και ένα-δυο ακίνητα ακόμη, τα οποία είναι προς εκμετάλλευση δικιά μας. Τα παίρνουμε για να μην τα πάρουνε. Αυτό δεν έχει να κάνει με την εξεύρεση νέων χώρων και τώρα χάνουμε τους παλιούς. Δεν χάνουμε κανέναν χώρο. Απλώς, αξιοποιούμε ένα χώρο προς αυτήν την κατεύθυνση συγκεκριμένο, που για μας κέρδος είναι, διότι θα γίνει ξανά ένας πόλος έλξης του κόσμου εκεί.
Κρατάμε, και θα φέρω μία απόφαση την άλλη φορά, το γηπεδάκι του τένις να μετακινηθεί αλλού, και να μείνει το γήπεδο μπάσκετ. Γιατί το ζητάνε τα παιδιά του σχολείου.».
