Παρουσιάστηκε στον Ιωνικό Σύνδεσμο το ιδιαίτερα νοσταλγικό νέο βιβλίο του κ. Ξάνθου Μαϊντά, με τίτλο: «Το δάκρυ της κληματαριάς και άλλες ιστορίες»

Ρεπορτάζ-Φωτογραφίες-Βίντεο: Παναγιώτα Σούγια

Την εκδήλωση χαιρέτισε και προλόγισε ο Πρόεδρος του Ιωνικού Συνδέσμου, κ. Γιάννης Κοντίτσης, λέγοντας, μεταξύ άλλων, πως: «Αν πρέπει να μιλήσουμε για την προσωπικότητα του Ξάνθου Μαϊντά πρέπει να πούμε ότι μιλάμε για τον Δάσκαλο, τον Πανεπιστημιακό Ξάνθο Μαϊντά, μιλάμε για τον Ποιητή και Συγγραφέα και Μεταφραστή ή μιλάμε για τον Ξάνθο Μαϊντά, τον Πρόεδρο του Ιδρύματος «Σινόπουλου», που είναι, περίπου, δεκαπέντε χρόνια.
Εδώ τώρα, σε όλα αυτά, σε αυτές τις ιδιότητες του Ξάνθου, υπερισχύει, νομίζω, η έννοια του Δασκάλου. Δηλαδή, όσες φορές ο Ξάνθος είναι στο βήμα και μιλάει, πάντα είναι πρώτα Δάσκαλος. Και αυτό είναι το χαρακτηριστικό όλων των ομιλιών του, όλων των παρουσιάσεων βιβλίων του, που έχουμε κάνει εδώ στον Ιωνικό Σύνδεσμο.
Θα πω δυο λόγια για τον Ξάνθο. Γεννήθηκε στη Νέα Ιωνία. Σπούδασε Φυσική στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας. Από εκεί εκπόνησε και τη Διδακτορική Διατριβή του στη Θεωρητική Φυσική των Στοιχειωδών Σωματιδίων.
Εργάστηκε επί τέσσερα έτη στο Κέντρο Πυρηνικών Ερευνών «Δημόκριτος», και από το 1982 έως το 2017, από όπου αφυπηρέτησε, ήταν το Τμήμα Φυσικής του Πανεπιστημίου Αθηνών ως επίκουρος Καθηγητής. Την ίδια περίοδο θήτευσε κατά διαστήματα στο τμήμα θεωρίας του CERN, στη Γενεύη, και εργασίες του έχουν δημοσιευτεί σε διάφορα έγκυρα ευρωπαϊκά και αμερικανικά περιοδικά Φυσικής. Αυτή είναι η μια πλευρά του Ξάνθου.
Ποιήματά του έχουν δημοσιευτεί σε λογοτεχνικά περιοδικά σε Ελλάδα και Κύπρο, έχουν περιληφθεί σε σύγχρονες Ανθολογίες Ελληνικής Ποίησης, έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά, ισπανικά και ρουμάνικα.
Το ’19 εκδόθηκε στα ισπανικά το βιβλίο του: «Los caminos de Faittós», σε μετάφραση του Χοσέ Αντόνιο Μορένο Χουράδο.
Από το 2026 συμμετέχει ενεργά στις δραστηριότητες του Ιδρύματος «Σινόπουλου», στο οποίο είναι και Πρόεδρος, από το 2011.
Έχει εκδώσει πολλές ποιητικές συλλογές. Αναφέρω όσες μπόρεσα να συγκεντρώσω: «Πόλεως Άκος», τον ποιητικό μονόλογο «Αντιγόνης Αντίλογος», έχει εκδοθεί το βιβλίο του «Το Μεγάλο Μαύρο Φως-Ο ποιητής Τάκης Σινόπουλος», μια εισαγωγή στο έργο του Σινόπουλου.
Ποιήματά του έχουν δημοσιευτεί στα περιοδικά «Νέα Εστία», «Πλανόδιον», «Ύλαντρον (Λευκωσία)», «Μανδραγόρας», «Γραφή», «Εμβόλιμον», «Ερατώ», «Φρέαρ» και, φυσικά, στο δικό μας περιοδικό, το «Λυχνάρι».
Στις μεταφράσεις του ένα περίφημο έργο ήταν της Λουίζα Λαμπέ: «Τα ερωτικά σονέτα», που έχει κάνει τη μετάφραση και έχει και το Επίμετρο.
Στα Δοκίμια: «Τα Χαράγματα της Ποίησης του Τάσου Γαλάτη», για τον Τάκη Σινόπουλο, για τον Ποιητή Βασίλη Στεριάδη, μεταφράσεις ποίησης σε περιοδικά, όπως από τα Γαλλικά τα «7 ποιήματα», του Άρη Αλεξάνδρου.
Στη συλλογή των διηγημάτων του, «Το δάκρυ της κληματαριάς και άλλες ιστορίες», την εικονογράφηση έχει κάνει η κ. Βάσω Λεουνάκη, η οποία θα παρουσιάσει και το βιβλίο.
Σε αυτό το βιβλίο περιλαμβάνονται «ιστορίες σαν το σιτάρι, που καλλιεργήθηκαν», αναφέρει ο συγγραφέας, «και όλα», λέει, «είναι δίδυμα αδέρφια, άλλωστε. Τέτοιες είναι οι ιστορίες που ακολουθούνˑ άλλες τις έζησα και άλλες τις άκουσα, μέχρι που έγιναν δικές μου. Κι έγιναν κτήμα μου, και μεγάλωσα μ’ αυτές, και τις κράτησα σαν φυλαχτό.».».
Επίσης, ο κ. Κοντίτσης ανάγνωσε έναν χαιρετισμό, που έστειλε για την εκδήλωση ο κ. Βασίλης Χριστοδούλου, επικεφαλής της δημοτικής παράταξης «Αλλαγή για τη Νέα Ιωνία», ο οποίος ανάφερε πως: «Με δεδομένο το γεγονός ότι ανειλημμένες υποχρεώσεις δεν μου επέτρεψαν να παραστώ στην αποψινή παρουσίαση του καινούργιου βιβλίου του κ. Ξάνθου Μαϊντά, με τίτλο: «Το δάκρυ της κληματαριάς και άλλες ιστορίες», ενός πραγματικά σημαντικού Ιωνιώτη Καθηγητή, Ποιητή και Συγγραφέα, Προέδρου του Ιδρύματος «Τάκης Σινόπουλος-Σπουδαστήριο Νεοελληνικής Ποίησης», ενός αληθινού κοσμήματος για την πόλη μας, αλλά και για ολόκληρη την Ελλάδα, που για περίπου 30 χρόνια παράγει αδιάλειπτα σπουδαίο έργο στον τομέα της ποίησης, κάνοντάς μας περήφανους, απευθύνω θερμό χαιρετισμό στην εκδήλωση, ευχόμενος καλή επιτυχία, καθώς και στον κ. Μαϊντά να είναι καλοτάξιδο το νέο του πνευματικό παιδί.
Να απολαύσετε, λοιπόν, αυτή την υπέροχη, όπως προμηνύεται, λογοτεχνική βραδιά, ώστε να φύγετε πνευματικά γεμάτοι από τον Ιωνικό Σύνδεσμο, έναν τεράστιο σύλλογο με διαχρονικά πλούσια Πολιτιστική και Κοινωνική προσφορά, και, φυσικά, προμηθευόμενοι και ένα αντίτυπο, κάνοντας ένα μοναδικό δώρο για τον εαυτό σας.
Συγχαρητήρια στον Ιωνικό Σύνδεσμο για τις πάντοτε εύστοχες πολιτιστικές επιλογές του. Καλή συνέχεια.».

Αμέσως μετά τον λόγο έλαβε ο κ. Ξάνθος Μαϊντάς, λέγοντας πως: «Έχω πολλά χρόνια φιλίας και φιλοξενίας με τον Ιωνικό. Κατ’ αρχάς, είμαι μέλος του Ιωνικού εδώ και πολλά χρόνια. Συμμετέχω και συμμετείχα.
Ήθελα να πω ότι η πρώτη μου δημοσίευση έγινε στο «Λυχνάρι». Δεν θυμάμαι ποια χρονιά ήτανε. Και, μάλιστα, με έναν τρόπο έκπληξης. Πήρε ένα ποίημά μου, που του άρεσε, ο Τάσος Γαλάτης, και το έφερε στο «Λυχνάρι». Δημοσιεύτηκε και μου το έκανε έκπληξη.
Ας αρχίσω με ένα προλογικό σημείωμα στο βιβλίο: «Οι ιστορίες που περιλαμβάνονται σε αυτό το βιβλίο σαν το σιτάρι καλλιεργήθηκαν. Ο σπόρος φύτρωσε, η γη έδωσε καλό κλινάρι, η βροχή δύναμη στο βλαστό, ώσπου ωρίμασε και έβγαλε καρπό. Κι αυτός, πιο χρυσός απ’ το χρυσάφι, ρέει και αποζητάει πλέον δικαίωση. Ν’ ακουστεί. Μια ιστορία, ένα παραμύθι, είναι για να λέγεται, είναι για να βρει ψυχές να αφομοιωθεί, να γίνει ένα μαζί τους, να μεταπλαστεί για να ζήσει, δηλαδή να μην ξεχαστεί. Και μαζί με την ιστορία, να μην ξεχαστούν οι άνθρωποι, τα λόγια και τα έργα τους. Λόγια της χαράς και του πόνου, έργα καλά και άσχημα. Όλα τους δίδυμα αδέρφια είναι άλλωστε.
Τέτοιες είναι οι ιστορίες που ακολουθούνˑ άλλες τις έζησα κι άλλες τις άκουσα, μέχρι που έγιναν δικές μου. Κι έγιναν κτήμα μου, και μεγάλωσα με αυτές, και τις κράτησα σαν φυλαχτό. Πώς να ξεχάσεις την κυρα-Μαρία που είχε κατεβάσει τον δικό της άι-Δημήτρη στη γη, φύλακα κι άνθρωπο δικό της και του χωριούˑ τον μπάρμπα-Τάσο που και στους πιο δύσκολους καιρούς είχε την αρχοντιά να χαρίζει με την καρδιά τουˑ την παρέα των πιτσιρικάδων του χωριού που αναστάτωσαν το σύμπαν με το τραγί της θειάς τουςˑ το γάιδαρο της τάξης, απέναντι στον υβριστή δάσκαλο. Πώς να ξεχάσεις τα τόσα ζωντανά της γης και του ουρανού που μας συντρόφευαν στις πλούσιες σε μανιτάρια πορείες μαςˑ το βλέμμα του περίεργου λαγού, το ξεπόρτισμα του χάσκι που το έλεγαν Μάρκο, και την κρυμμένη αλεπούˑ τα ονόματα των μανιταριών του βουνούˑ τη φάλαινα που ήρθε-δεν ήρθε στα νερά του Βόλου, έξω από το συνεδριακό κέντρο.». Είναι ένα γεγονός, που έχει γραφτεί και στις εφημερίδες. Στο Συνεδριακό Κέντρο του Βόλου, δεν θυμάμαι ποια χρονιά τώρα, ή το ’11 ή το ’09, έγινε Συνέδριο για το βιβλίο: «Μόμπυ Ντικ», που αναφέρεται σε μία φάλαινα. Λέγεται ότι εκείνες τις μέρες μπήκε στον Κόλπο του Βόλου φάλαινα. Το γράψανε και οι εφημερίδες της Αττικής.
Και, τέλος, «για το γιούσουρι που, τελικά, από παραμύθι έγινε αλίευμα και πραγματικότητα που μου τη χάρισαν οι αδερφοί Φορτουναίοι, ψαράδες, στο Τρίκερι.».
Το γιούσουρι, οι παλιότεροι θυμόμασταν ήταν στην ύλη του Λυκείου. Τώρα έχει φύγει, δεν ξέρω γιατί.
«Αυτές τις ιστορίες έχω κρατήσει απ’ το βιβλίο για να μην ξεχαστούν. Δεμένες σφιχτά με οκτώ ποιήματα, που δίνουν τον ρυθμό εκεί που χρειάζεται, και με τα σχέδια της ζωγράφου Βάσως Λεουνάκη, που δίνουν φως και διαύγεια στο περιεχόμενο εκεί που οι ιστορίες μας πάνε να θαμπώσουν.».»., με τον κ. Μαϊντά να προσθέτει πως: «Με τη Βάσω συνεργαστήκαμε πολύ όμορφα μαζί. Δεν θα το ξεχάσω. Το βιβλίο είναι κοινοκτημοσύνη δική μου και της Βάσως.».

Ακολούθως, τον λόγο έλαβε η Ζωγράφος, Εικονογράφος του παρουσιαζόμενου βιβλίου, κ. Βάσω Λεουνάκη, η οποία είπε πως: «Κατ’ αρχάς, ήθελα να εκφράσω την ευγνωμοσύνη μου, που είμαι σήμερα εδώ. Η εικονογράφηση αυτού του βιβλίου υπήρξε μια πολύ ουσιαστική εμπειρία για εμένα. Ήταν η πρώτη φορά, που αναλαμβάνω κάτι τέτοιο. Διαβάζοντας, λοιπόν, και ακούγοντας τις ιστορίες του κ. Ξάνθου εγώ άρχισα να ταξιδεύω σε μέρη και σε τοπία, που δεν είχα συναντήσει. Εγώ μεγάλωσα στη Νέα Ιωνία το 2000. Οπότε, ξεκίνησα να βλέπω το τι είναι. Προσπαθώ να φανταστώ πώς όλα αυτά που γράφει θα μπορέσω να τα φτιάξω με κάποιον τρόπο. Ήταν επόμενο, λοιπόν, για να διατηρήσω αυτό το νοσταλγικό στοιχείο, που υπήρχε, να μην χρησιμοποιήσω καθόλου ψηφιακά μέσα. Οπότε, όλα έγιναν στο χέρι και αποφασίσαμε με τον κ. Ξάνθο να διατηρηθεί έτσι. Δεν έχω κάτι άλλο να σας πω και εύχομαι αυτές οι ζωγραφικές να καταφέρουν να συνοδεύουν όμορφα τις ιστορίες, που διαβάζετε.».

Στη συνέχεια, αφού ο κ. Ξάνθος Μαϊντάς επισήμανε πως: «Η Βάσω, μου φέρνει μπροστά μου ανάγλυφα τη νεανική συστολή. Είναι αυτή η αθωότητα του ανθρώπου να μιλάει με πολύ λιγότερα λόγια απ’ αυτά που του αντιστοιχούν. Και λέω «αθωότητα», γιατί σήμερα , στις μέρες μας, συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Οι πάντες λένε πολλά, που δεν τους αντιστοιχούν. Στη Βάσω γίνεται αυτό. Είναι πολύ σεμνός άνθρωπος. Μιλάει ελάχιστα για τον εαυτό της. Εγώ είμαι ευτυχής, που συνεργαστήκαμε. Και έχει αφήσει πολύ ωραία σχέδια σ’ αυτό το βιβλίο.», τον λόγο έλαβε η σύζυγός του, Ηθοποιός κ. Σοφία Μάνεση, η οποία ανάγνωσε επιλεγμένα αποσπάσματα από το βιβλίο, ενδεικτικά του περιεχομένου του. Επίσης, χαρακτηριστικά κομμάτια από τις ιστορίες, που περιγράφει στο βιβλίο του. διάβασε και ο ίδιος ο συγγραφέας.

Η βραδιά συνεχίστηκε με την ανάγνωση από τους κ.κ. Ξάνθο Μαϊντά και Σοφία Μάνεση και άλλων ιστοριών, μέσα από το παρουσιαζόμενο βιβλίο, μεταξύ των οποίων και την ομώνυμη με τον τίτλο του βιβλίου ιστορία, διατηρώντας το ενδιαφέρον όλων όσοι παραβρέθηκαν αμείωτο.
Κατόπιν, διαβάστηκαν και άλλες ιστορίες, χαρίζοντας στους παρευρισκόμενους στιγμές όμορφων νοσταλγικών ακροάσεων, σε πολλούς από τους οποίους λειτούργησαν και ως θύμισες ενός παρελθόντος, που βίωσαν κάποτε και οι ίδιοι.

Η όμορφη λογοτεχνική βραδιά ολοκληρώθηκε με τον κ. Ξάνθο Μαϊντά να λέει πως: «Αυτή η ανάγνωση των ποιημάτων είναι αφιερωμένη στη Βάσω Λεουδάκη, τη συνεργάτιδά μας, και στην κυρία Λουμινίτα, τη Ρουμάνα-Ελληνίδα φίλη μας, που έκανε πρόσφατα μία ωραία μετάφραση στα ρουμανικά ποιήματά μου.».

Επίσης, ο κ. Ξάνθος Μαϊντάς υπέγραψε υπομονετικά όλα τα αντίτυπα, που προμηθεύτηκαν αρκετοί από τους παρευρισκόμενους, ενώ μαζί του υπέγραψε αντίτυπα και η κ. Βάσω Λεουνάκη.

Ακολούθησε ένα εύγευστο κέρασμα, που επιμελήθηκαν με μεράκι τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου του συλλόγου, από τα οποία παρόντες ήταν: η Αντιπρόεδρος κ. Φωτεινή Παπαδοπούλου, ο Ειδικός Γραμματέας κ. Τάσος Αδρασκέλας και ο Ταμίας κ. Κώστας Στούπης, ενώ, μεταξύ άλλων, στην εκδήλωση παραβρέθηκαν: η Πρόεδρος της Δημοτικής Επιτροπής ΚΕ.ΒΡΕ.Φ.Ο. και δασκάλα του Τμήματος Μπατίκ του Ιωνικού Συνδέσμου κ. Φωτεινή Ρόδη, ο Αρχιτέκτονας, Εικαστικός και Ποιητής κ. Νίκος Γαζέπης, το στέλεχος της Νέας Αριστεράς Βόρειας Αθήνας κ. Χρήστος Γιαγλής, καθώς και ο επίτιμος Πρόεδρος του Ιωνικού Συνδέσμου κ. Τάκης Κωστιδάκης.