Ομαδική Εικαστική Έκθεση: «και ενθυμήθηκα πως είμαι ΓΥΝΑΙΚΑ» | Ίδρυμα «Μιχάλης Κακογιάννης» | 5 έως 18 Μαρτίου | Εγκαίνια 9/3, ώρα 7 μ.μ.

«…επεθύμησα από καρδίας να ήθελεν ημπορώ να ζωστώ άρματα, επεθύμησα από καρδίας να ήθελε ημπορώ να τρέξω διά να δώσω βοήθειαν εις ανθρώπους, όπου δι’ άλλο –καθώς εφαίνετο– δεν επολεμούσαν, παρά διά θρησκείαν και διά πατρίδα, και διά εκείνην την ποθητήν ελευθερίαν, η οποία, καλώς μεταχειριζομένη, συνηθά να προξενεί την αθανασίαν, την δόξαν, την ευτυχίαν των λαών. Επεθύμησα, είπα, από καρδίας, αλλά εκοίταξα τους τοίχους του σπιτιού, όπου με εκρατούσαν κλεισμένην, εκοίταξα τα μακρά φορέματα της γυναικείας σκλαβίας και ενθυμήθηκα πως είμαι γυναίκα…», απόσπασμα από την αυτοβιογραφία της Ελισάβετ Μουτζάν Μαρτινέγκου.

Με αφορμή τα λόγια της Zακυνθινής λόγιας Ελισάβετ Μουτζάν-Μαρτινέγκου (1801-1832), στην αυτοβιογραφία της, μια σημαντική ιστορική μαρτυρία και, συγχρόνως, το πρώτο αξιόλογο δείγμα γυναικείας γραφής στη Νεοελληνική Γραμματεία, που πρωτοεκδόθηκε το 1881, παρουσιάζεται στο Ίδρυμα «Μιχάλης Κακογιάννης» (Πειραιώς 206, Ταύρος) η ομαδική εικαστική έκθεση, με τίτλο: «και ενθυμήθηκα πως είμαι ΓΥΝΑΙΚΑ».

Η έκθεση παρουσιάζεται σε οργάνωση του Εκπαιδευτικού κ. Δημήτρη Λαζάρου και σε συνδιοργάνωση με τη Διεθνή Πολιτιστική Πλατφόρμα ART HUB ATHENS / Art for social change, ενώ βασίζεται σε ιδέα της βραβευμένης σκηνοθέτιδας κ. Μαρίας Κατσιώνη.
Η αναζήτηση της ελευθερίας από μια νέα γυναίκα των αρχών του 19ου αιώνα, που ενώ αντιδρά θετικά στο άκουσμα της είδησης για την επανάσταση του 1821, συνειδητοποιεί τον αποκλεισμό της από κάθε μορφή δημιουργικής ζωής, εμπνέει 58 σύγχρονους αξιόλογους εικαστικούς, που υμνούν τη Γυναίκα στα διαφορετικά πρόσωπα και ρόλους της στο πέρασμα των χρόνων και τον αγώνα της απέναντι σε κάθε είδους στερεότυπα για το φύλο της, που εξακολουθούν να έχουν θέση και λόγο στη σύγχρονη κοινωνία.

Συμμετέχουν οι εικαστικοί κ.κ.:
Irina Bodryaga

Jocasta M.

Lydia Z.

Maria Papa

Maria Vlasseros

Natalia Davydova

Stella Papa

Virginia (Chormoviti)

Yiannis Nomikos

Χρήστος Αθανασέλλης

Ευαγγελία Βεκιαροπούλου

Φιλιώ Βρετού

Σύνη Βυζοβίτου

Σταυριέλενα Δημητρακοπούλου

Αικατερίνη Διαμαντοπούλου

Φαίδρα Εγγλέζου

Αγλαΐα Θανάσου

Στέλλα Κατεργιαννάκη

Χριστίνα Κατεργιαννάκη

Θεόδωρος Κεμίδης

Μαρία Κιτσαντώνη

Ασημίνα Κουζούνη

Ευαγγελία Λιάσκου

Αγγελική Λούκα

Ελένη Λουκή

Μαρία Ματάλα

Μαργαρίτα Μελά

Βιβή Μεντζελοπούλου

Αλίκη Μιχαηλίδου

Αθανάσιος Μίχος

Μαρία Μούτσου

Αιμίλιος Μπαρμπάτος

Αθηνά Μπαρούφη

Σοφία Νάκη

Νάνσυ Ναουμίδου

Έπη Νικολακοπούλου

Κωνσταντίνα Ντζιαβού

Όλγα Ξυθάλη

Άννα Ομηρίδη

Μαριέττα Παπαγεωργίου

Αφροδίτη Πατίκα

Άννα Πάφου

Σταυρούλα Πουλάκη

Αικατερίνη Πουλιάση

Ευθύμιος Πουρνάρας

Ειρήνη Ράπτη

Κατερίνα Σακελλαρίδη

Βιβέττα Σαρρή

Νατάσσα Σαρρή

Παύλος Σπουρέλας

Πελαγία Στρατηδάκη

Μαργαρίτα Ταλιαδώρου

Μαρία Τασσοπούλου

Γιάννης Τζομάκας

Μαρία Τοπαρλάκη

Τάσος Τσολαρίδης

Μαρία Χαραλάμπους

Κατερίνα Χατζηνικήτα

Αριστείδης Χρυσανθόπουλος

Επίσης, στο πλαίσιο της έκθεσης κάνει πρεμιέρα στην αίθουσα κινηματογράφου του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης, τη Δευτέρα 11 Μαρτίου 2024 και ώρα 8 μ.μ., η ομώνυμη θεατρική παράσταση: «Και ενθυμήθηκα πως είμαι γυναίκα», σε σκηνοθεσία της βραβευμένης σκηνοθέτιδας, κ. Μαρίας Κατσιώνη, που βασίζεται στην αυτοβιογραφία της Ελισάβετ Μαρτινέγκου.
Τρεις ηθοποιοί υιοθετούν την πολυδιάστατη προσωπικότητά της, αναδεικνύοντας τις διάφορές πτυχές και τις εσωτερικές της συγκρούσεις.
Η παράσταση αποδίδει φόρο τιμής σε αυτήν τη λησμονημένη γυναίκα, που δεν αποτιμήθηκε όπως της έπρεπε και ας λογίζεται σήμερα ως η πρώτη πεζογράφος της Νεοελληνικής Γραμματείας.
Η μουσική, που συνοδεύει τα επίσημα βίντεο της έκθεσης, με τίτλο: «Moments with you», είναι της διεθνούς φήμης συνθέτριας Νεοκλασικής Μουσικής, κ. Μαρίας Κοτρότσου (Maria Kotrotsou).
Η έκθεση έχει την αιγίδα της Ζακυνθινής Εστίας Πολιτισμού «Διονύσιος Ρώμας».
Ημέρες και ώρες λειτουργίας:
Δευτέρα έως Κυριακή: 6-10 μ.μ..
Ποια ήταν η Ελισάβετ Μουτζάν Μαρτινέγκου
Η Ελισάβετ Μουτζάν-Μαρτινέγκου (Ζάκυνθος 2 Οκτωβρίου 1801-9 Νοεμβρίου 1832) ήταν μία από τις πρώτες Ελληνίδες συγγραφείς.
Το γνωστότερο έργο της είναι η «Αυτοβιογραφία» της, ενώ από τα υπόλοιπα έργα της (θεατρικά έργα και ποιήματα) έχουν σωθεί ελάχιστα.
Η Μουτζάν, από μικρή είχε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τη μάθηση και τα γράμματα, και, παρόλο που η εκπαίδευσή της ήταν περιορισμένη, η ίδια με προσωπική μελέτη απέκτησε γνώσεις της αρχαίας ελληνικής, της ιταλικής και της γαλλικής γλώσσας. Παράλληλα, επιδιδόταν στο γράψιμο ποιημάτων, θεατρικών έργων στα ελληνικά και τα ιταλικά, και μεταφράσεων από την αρχαία ελληνική γραμματεία. Επιθυμία της ήταν να μην παντρευτεί, αλλά να αφοσιωθεί στη μελέτη και στη συγγραφή.
Εξαιτίας των αντιρρήσεων της οικογένειάς της αντιπρότεινε να κλειστεί σε μοναστήρι ή να αποσυρθεί σε μία κατοικία της οικογένειας στην ύπαιθρο, όμως, και αυτές οι επιθυμίες της δεν γίνονταν δεκτές από τους δικούς της. Μπροστά στην προοπτική να παραμείνει ανύπαντρη και να κατοικεί με τους γονείς της, χωρίς να έχει το δικαίωμα να βγαίνει από το σπίτι, αποφάσισε να φύγει κρυφά από το νησί, αλλά μετά από μια αποτυχημένη απόπειρα επέστρεψε, χωρίς να την αντιληφθεί κάποιο μέλος της οικογένειάς της, και, τελικά, αναγκάστηκε να υποχωρήσει και να δεχτεί την επιθυμία των δικών της να παντρευτεί.
Σύζυγός της έγινε ο Νικόλαος Μαρτινέγκος, ο οποίος, όμως, καθυστερούσε την επισημοποίηση της γαμήλιας συμφωνίας με συνεχείς διαπραγματεύσεις για το ύψος της προίκας, αλλά, τελικά, ο γάμος τελέστηκε μετά από 16 μήνες, το καλοκαίρι του 1831.
Η Ελισάβετ Μουτζάν-Μαρτινέγκου πέθανε στις 9 Νοεμβρίου του 1832, δύο εβδομάδες μετά από τη γέννηση του γιου της, λόγω επιπλοκών στον τοκετό.