«Όχι στην περαιτέρω απαξίωση του αεροδρομίου «Μακεδονία» με την απομάκρυνση της βάσης της Ryanair», απαιτεί ο Δήμαρχος Νεάπολης-Συκεών κ. Σίμος Δανιηλίδης

Ο κ. Σίμος Δανιηλίδης παραθέτει, παράλληλα, μία πρόσφατη προσωπική του εμπειρία από το αεροδρόμιο της Θεσσαλονίκης, η οποία αναδεικνύει με τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο τις τραγικές ελλείψεις σε ένα αεροδρόμιο, το οποίο με κανέναν τρόπο δεν μπορεί να είναι το αεροδρόμιο της δεύτερης μεγαλύτερης πόλης της χώρας, αναφέροντας πως: «Με αφορμή τις κακές για την πόλη μας ειδήσεις, που είδαν το φως της δημοσιότητας μέσα στο τριήμερο της Πρωτομαγιάς, και αφορούν στην υποβάθμισή της και συγκεκριμένα στην υποβάθμιση των αεροπορικών συγκοινωνιών της, θέλω να ενώσω τη φωνή μου με όλους όσοι ήδη εξέφρασαν την ανησυχία τους για άλλη μία επανάληψη του έργου: «Η Θεσσαλονίκη στο περιθώριο». Δυστυχώς, το βλέπουμε σε όλες τις εκδοχές του εδώ και πολλά χρόνια, και όσοι αγωνιζόμαστε για να αλλάξει αυτή η αντίληψη για τη Θεσσαλονίκη χαρακτηριζόμαστε, εκ του πονηρού, γραφικοί. Η χαμηλού κόστους αεροπορική εταιρεία Rayanair δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να αποχωρήσει από το αεροδρόμιο «Μακεδονία». Αλλιώς θα είμαστε σίγουροι ότι η εγκατάλειψη, που οδηγεί σε τριτοκοσμικές συνθήκες το δεύτερο αεροδρόμιο της χώρας, και το μεγαλύτερο της Βόρειας Ελλάδας, είναι συνειδητή επιλογή. Δυστυχώς, αυτό βλέπουμε όλοι όσοι αναγκαζόμαστε να ταξιδεύουμε συχνά προς Αθήνα για ζητήματα, που είναι αδύνατον να λυθούν μακριά από τα αρμόδια υπουργεία. Η τελευταία εικόνα από το αεροδρόμιο, που περιγράφω παρακάτω, απέχει λιγότερο από δύο εβδομάδες.
Επιστρέφοντας το βράδυ της Τετάρτης 22 Απριλίου από την Αθήνα προσγειώθηκα στη θλιβερή πραγματικότητα, με την οποία έρχονται, δυστυχώς, σε επαφή χιλιάδες Έλληνες και, κυρίως, ξένοι τουρίστες. Έβρεχε καταρρακτωδώς και, φυσικά, ελλείψει φυσούνας, ή έστω μιας πρόχειρης κινητής ομπρέλας, οι επιβάτες της τελευταίας πτήσης από Αθήνα για Θεσσαλονίκη, άνθρωποι ταλαιπωρημένοι γιατί, συνήθως, πρόκειται για πολίτες, που κατεβαίνουν το πρωί για δουλειές στην Αθήνα και το βράδυ επιστρέφουν, αλλά και ΑμεΑ και νεαρές μητέρες με βρέφη στην αγκαλιά, που κόντεψαν να πέσουν από τα σκαλιά- φτάσαμε μούσκεμα στο λεωφορείο, που ανέμενε μέτρα μακριά για να μας μεταφέρει στην αίθουσα παραλαβής αποσκευών. Εκεί ήρθαμε αντιμέτωποι με ένα πρόβλημα, που, ίσως, φαντάζει δευτερεύουσας σημασίας, αλλά δεν είναι, και το γνωρίζουν οι άνδρες άνω των 50. Οι ανδρικές τουαλέτες στον χώρο είναι μόλις τέσσερις. Η ουρά, που σχηματίστηκε με τουλάχιστον 25 άτομα στην αναμονή, θα μπορούσε να περιοριστεί σημαντικά αν είχαν έστω προβλεφθεί τα γνωστά όρθια επιτοίχια ουρητήρια, που καταλαμβάνουν πολύ μικρότερο χώρο.
Και άλλες εκπλήξεις…
Αμέσως μετά, στην αίθουσα υποδοχής, μας περίμεναν και άλλες εκπλήξεις. Τα πατώματα γεμάτα με νερά, αφού η οροφή του καινούργιου, μάλιστα, κτηρίου της Fraport μπάζει. Όχι απλώς στάζει, αλλά μπάζει νερά, τα οποία μία καθόλα άξια και συνειδητοποιημένη υπάλληλος καθαριότητας, με αυξημένο το αίσθημα της ευθύνης, μάζευε με κάθε τρόπο. Αρχικά, επιστράτευσε λεκάνες, όπως φαίνεται και στις φωτογραφίες. Στη συνέχεια, και αφού διαπίστωσε ότι δεν ήταν αρκετές, μετακινούσε γλάστρες και ζαρντινιέρες κάτω από την τρύπια οροφή για να απορροφήσουν τα νερά.

• Είναι δυνατόν η πανίσχυρη και πολυδιαφημισμένη Fraport να διαθέτει αυτές τις τραγικές εγκαταστάσεις στη δεύτερη πόλη της χώρας και να μην έχει προβλέψει, τόσο αυτή όσο και οι συνεργαζόμενες αεροπορικές, για μία φυσούνα ή έστω μία μεταφερόμενη προστατευόμενη σκάλα για τις περιπτώσεις κακοκαιρίας, ώστε να προφυλάσσονται οι επιβάτες, και ειδικά τα ΑμεΑ και οι νεαρές μητέρες;
• Είναι δυνατόν οι ιθύνοντες, που ουσιαστικά ξεπούλησαν το αεροδρόμιο στην κρατική γερμανική Fraport, να μην φρόντισαν να θέσουν ορισμένα διεθνή «στάνταρτς», που ακολουθούν τα αεροδρόμια σε όλον τον κόσμο;
• Είναι δυνατόν οι φωστήρες, που έφτιαξαν τις μελέτες και τα τεύχη δημοπράτησης, που έθεσαν τους όρους συμμετοχής στον σχετικό διαγωνισμό και που, τελικά, παρέλαβαν το έργο, να μην διαπίστωσαν τις παραλείψεις στο αεροδρόμιο της… «πρωτεύουσας των Βαλκανίων»;
• Έστω και εκ των υστέρων κανείς κρατικός φορέας υπεύθυνος της ιδιωτικοποίησης-κρατικοποίησης του «Μακεδονία» δεν ζήτησε τον λόγο για τις τραγικές αυτές παραλείψεις;
• Κανείς υπεύθυνος δεν υπέστη την παραμικρή συνέπεια; Προφανώς όχι, αφού η ατιμωρησία είναι ο σίγουρος δρόμος για την επανάληψη λαθών σφαλμάτων και παραλείψεων…
• Ο πολυθρύλητος διάδρομος προσγείωσης-απογείωσης του «Μακεδονία», που μας ταλαιπώρησε 20 χρόνια και επενδύθηκε σε αυτόν, περίπου, μισό δις, αφού δήθεν θα προσέλκυε υπερατλαντικές πτήσεις, γιατί δεν ανταποκρίθηκε στις προσδοκίες;
• Γιατί δεν ήρθε ούτε μία πτήση από την άλλη άκρη του Ατλαντικού, ενώ το νέο αεροδρόμιο της Κωνσταντινούπολης εξελίσσεται σε κόμβο αερομεταφορών για την Νοτιοανατολική Ευρώπη και την Ασία και το αεροδρόμιο της Σόφιας συνεχώς αναβαθμίζεται;

Αν όσοι παίρνουν αποφάσεις είχαν το τσαγανό, την καλή προαίρεση και το μυαλό της καθαρίστριας, που είχε υπηρεσία εκείνο το βράδυ του Απριλίου, την ώρα της άφιξης της τελευταίας πτήσης από την Αθήνα, σίγουρα η εικόνα θα ήταν καλύτερη στο αεροδρόμιο «Μακεδονία». Είναι ευκαιρία τώρα, που προέκυψε επιτακτικά το θέμα της Ryanair, να ξαναθέσουμε επί τάπητος σοβαρά προβλήματα λειτουργικότητας του αεροδρομίου, που αφορούν στη Fraport.
Και εν τέλει, όταν πρόκειται για ζητήματα αυτού του βεληνεκούς, που απασχολούν το ευρύτερο Πολεοδομικό Συγκρότημα της Θεσσαλονίκης, δεν μπορεί η κυβέρνηση, όπως πράττουν όλες οι κυβερνήσεις τα τελευταία 40 χρόνια, να συνδιαλέγεται μόνο με τον Δήμο Θεσσαλονίκης, γιατί αυτό αποβαίνει, τελικά, σε βάρος όλης της πόλης.».