Ο Δήμος Πατρέων εγκαινίασε το Μνημείο προς τιμήν του Πελοπίδα Σταθακόπουλου για την ευγενή προσφορά και την ευαισθησία του

Το Μνημείο βρίσκεται στην Πλατεία Μπακογιάννη, κοντά σε σχολικά κτήρια, καθώς και το κτήριο για άτομα στο φάσμα του αυτισμού και το κτήριο για άτομα με νοητική υστέρηση, που έχουν ανεγερθεί σε οικόπεδα, τα οποία προέρχονται από την έκταση που δώρισε ο Πελοπίδας Σταθακόπουλος.
Στην εκδήλωση ήταν παρών ο Δήμαρχος Πατρέων, κ. Κώστας Πελετίδης, ο οποίος είχε την ευκαιρία να συνομιλήσει με όλους και, κυρίως, με τους μαθητές και τις μαθήτριες, που επεδίωξαν να συζητήσουν και να φωτογραφηθούν μαζί του, αφού, όπως έχει αποδειχθεί από άλλες συναντήσεις, ο Δήμαρχος μιλάει την ίδια γλώσσα με τα παιδιά όλων των ηλικιών. Συγκεκριμένα, παρόντες ήταν μαθητές και εκπαιδευτικοί του Πειραματικού Γυμνασίου και Λυκείου Πάτρας και του 2ου Λυκείου Πάτρας, ενώ συμμετείχαν, επίσης, στην εκδήλωση των εγκαινίων, το Δ.Σ. του Κληροδοτήματος Πελοπίδα Α. Σταθακόπουλου, καθώς και εκπρόσωποι του Δ.Σ. των «Μαχητών».

Χαιρετισμό απεύθυναν ο Αρχιτέκτονας Μηχανικός, κατασκευαστής του Μνημείου, κ. Ανδρέας Λάζαρης, η Πρόεδρος των «Μαχητών» κ. Μάρθα Χριστοπούλου, ο Πρόεδρος του Συλλόγου Γονέων και Φίλων Ατόμων με Αυτισμό κ. Θωμάς Γκορίλας και ο Διευθυντής του Πειραματικού Γυμνασίου κ. Παναγιώτης Γάκης, ο οποίος, μεταξύ άλλων, είπε απευθυνόμενος στους μαθητές πως: «Αυτό που κάνουμε σήμερα, εδώ που βρισκόμαστε και ακούμε όλα όσα λέγονται, δεν είναι διάλειμμα, είναι μάθημα, και, μάλιστα, μάθημα ζωής.».

Επίσης, ο Δήμαρχος Πατρέων, κ. Κώστας Πελετίδης, στη σύντομη ομιλία του, αφού αναφέρθηκε στο ιστορικό της έκτασης που έκανε δωρεά στον Δήμο με τη διαθήκη του ο Πελοπίδας Α. Σταθακόπουλος και αξιοποιήθηκε με την κατασκευή κτηρίου για άτομα με Αυτισμό, τόνισε τη σπουδαιότητα του να υπάρχει ένας δημόσιος χώρος, που θα καλύπτει τις λαϊκές ανάγκες και, δυστυχώς, η ατομική ιδιοκτησία στερεί αυτό το δικαίωμα, λέγοντας πως: «Στην προκειμένη περίπτωση έχουμε μια λαμπρή εξαίρεση. Τον Πελοπίδα Σταθακόπουλο, που παραχώρησε στον Δήμο αυτά που απέκτησε, για να τα χρησιμοποιήσει για το καλό του λαού της πόλης και την κάλυψη των κοινωνικών του αναγκών. Αυτό είναι ένα φωτεινό παράδειγμα, δεδομένου ότι το κοινωνικό κράτος στη χώρα μας πάσχει και η έλλειψη δομών και κατάλληλων υπηρεσιών μπορεί να έχει καταστροφικές συνέπειες. Δεν πρέπει, όμως, να περιμένουμε μόνο τις φωτεινές προσωπικότητες και την προσφορά τους, αλλά να διεκδικήσουμε όσα δικαιούμαστε.», ενώ ολοκληρώνοντας πευθύνθηκε στους νεαρούς μαθητές, καλώντας τους «να πάρουν τις τύχες της χώρας και της πόλης μας στα χέρια τους, γιατί αυτοί είναι το μέλλον και αυτοί πρέπει να χτίσουν μια κοινωνία με υψηλά ιδανικά και αξίες, προς όφελος των πολλών και όχι των λίγων.».

Σε ό,τι αφορά στο Μνημείο, έχει τοποθετηθεί σε θέση, που «αναπτύσσει διάλογο» με το υφιστάμενο στοιχείο του ημικυκλικού καθιστικού «αμφιθεάτρου», αντιπαραβάλλοντας την ορθογώνια μορφή των γεωτεμαχίων και κτηρίων, που συμβολίζουν την ορθολογική σκέψη, απέναντι στην οργανική κυκλική μορφή του αμφιθεάτρου, που συμβολίζει τα ανθρώπινα συναισθήματα, δημιουργώντας μια συνολικά απέριττη και στιβαρή εγκατάσταση, που θα αντισταθεί επίμονα απέναντι στη φθορά της χρήσης και του χρόνου.