Ο Δήμος Κορδελιού-Ευόσμου μετονομάζεται σε Δήμο Ελευθερίου-Κορδελιού-Ευόσμου

Η ύπαρξη του οικισμού Ελευθερίου, εντός των ορίων του σημερινού Δήμου Κορδελιού-Ευόσμου, χρονολογείται πάνω από έναν αιώνα. Η περιοχή στη Βόρεια Ελλάδα αποτέλεσε έναν από τους βασικούς χώρους υποδοχής των χιλιάδων Ελλήνων προσφύγων. Από τη δεκαετία του 1950, οι γεωργοκτηνοτροφικοί οικισμοί των πρώην Κοινοτήτων Ευόσμου και Ελευθερίου γνώρισαν μια άνευ προηγουμένου πληθυσμιακή έκρηξη, καθώς σε αυτούς εγκαταστάθηκαν σταδιακά εκατοντάδες οικογένειες. Την Κοινότητα Ελευθερίου επίλεξαν, επίσης, για μόνιμη διαμονή, περίπου, 3.500 Σαρακατσάνοι. Η εξαιρετικά μεγάλη αύξηση του πληθυσμού οδήγησε στην αναγνώριση των πρώην κοινοτήτων Ευόσμου και Ελευθερίου σε ομώνυμους Δήμους τις δεκαετίες του ’70 και του ’80. Τη δεκαετία του ΄80, ο Δήμος Ελευθερίου μετονομάστηκε σε Δήμο Ελευθερίου-Κορδελιού. Με τον «Καλλικράτη», στον Δήμο Κορδελιού-Ευόσμου συνενώθηκαν οι 3 οικισμοί της Κοινότητας του Μεσοπολέμου -Κορδελιού, Ευόσμου και Ελευθερίου- χωρίς, όμως, να διατηρηθεί πλήρως το όνομα ενός εκ των συνενωμένων Δήμων, καθώς στην επωνυμία του σημερινού Δήμου δεν συμπεριλαμβάνεται το ιστορικό τοπωνύμιο «Ελευθέριο», που για χρόνια ήταν παγιωμένο στη δημόσια χρήση και διοίκηση.
Επίσης, ο υφυπουργός Εσωτερικών, κ. Βασίλης Σπανάκης, υπογράμμισε πως: «Με το Προεδρικό Διάταγμα, που προωθούμε, καθιερώνουμε την προσθήκη του τοπωνυμίου «Ελευθέριο» στην ισχύουσα επωνυμία του Δήμου, ύστερα από ομόφωνη απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου μετά την εισήγηση του Δημάρχου κ. Ελευθερίου Αλεξανδρίδη. Το τοπωνύμιο αυτό ενώνει τη μεγάλη προσφυγική Ιστορία και τις μνήμες της περιοχής με τον Ελευθέριο Βενιζέλο, τον πολιτικό, με τον οποίο το προσφυγικό στοιχείο ταυτίστηκε και συνδέθηκε με τη διαδικασία εγκατάστασης και αποκατάστασης στη μακεδονική γη.».