Μεγάλες πικρές αλήθειες του πρώην Δημάρχου Νέας Ιωνίας Αττικής κ. Ηρακλή Γκότση για τη σημερινή Δημοτική Αρχή

Των Παναγιώτας Σούγια και Απόστολου Σαλονικίδη
Το περίεργο, βέβαια, στην περίπτωση της χαμένης, κατά τη γνώμη μας, για τη Νέα Ιωνία Αττικής τετραετίας και κάτι μήνες, είναι το γεγονός πώς μία εκλεγμένη Δήμαρχος δεν επιθυμεί να αφήσει πίσω της κάποιο ουσιαστικό έργο πνοής για τους συμπολίτες της, με το ερώτημα σχετικά με το ποιος θα μπορούσε να είναι ο λόγος μιας τέτοιας συμπεριφοράς να μετατρέπεται σε ρητορικό, καθώς ουδείς μπορεί να δώσει κάποια πειστική απάντηση σε αυτό.
Όμως, οι προσεκτικά αναλυμένες πικρές αλήθειες, που κατέθεσε δημόσια ο κ. Γκότσης, περιγράφοντας πρακτικές και συμπεριφορές της σημερινής Δημάρχου Νέας Ιωνίας Αττικής, ίσως οδηγήσουν τους εν δυνάμει ψηφοφόρους Ιωνιώτες και Ιωνιώτισσες, αν μη τι άλλο, στο να προβληματιστούν σε ό,τι αφορά στην πολιτική τους στάση απέναντι στην κάλπη, διότι καμία πόλη στον κόσμο δεν αντέχει μία δεύτερη χαμένη πενταετία.
Επίσης, ο κ. Γκότσης δεν παρέλειψε να επαναλάβει δημόσια την αμέριστη στήριξή του στον διάδοχό του ως επικεφαλής της παράταξης «Ενότητα για τη Νέα Ιωνία» και σημερινό υποψήφιο Δήμαρχο Νέας Ιωνίας Αττικής, κ. Χρήστο Κανλή.

Ο πρώην Δήμαρχος Νέας Ιωνίας Αττικής, κ. Ηρακλής Γκότσης, κατά την εισαγωγική τοποθέτησή του ανέφερε πως: «Ευχαριστώ τους εκπροσώπους του Τύπου, που είναι σήμερα εδώ και μου δίνουν την ευκαιρία να πω δυο πράγματα για ένα κεντρικό, πιστεύω, ζήτημα για την ανάπτυξη του Δήμου μας και για ένα ζήτημα που έχει γίνει και κεντρικό ζήτημα της αντιπαράθεσης μεταξύ των δημοτικών παρατάξεων. Και αναφέρομαι στην κατασκευή του υπόγειου πάρκινγκ στο Οικοδομικό Τετράγωνο 150.
Να σας πω ότι αυτό ήταν μία προσπάθεια, που ξεκίνησε από τα τέλη της δεκαετίας του ’80 και η απαλλοτρίωση του χώρου ολοκληρώθηκε το 1994. Από τότε, λοιπόν, υπήρχε μία προσπάθεια του Δήμου να κατασκευαστεί ένα υπόγειο πάρκινγκ.
Υπήρχε μία πρόταση, η οποία υιοθετήθηκε από την εποχή που ήταν Δημοτική Αρχή ο Πέτρος Μπουρδούκος, ο από επάνω χώρος να μείνει ελεύθερος. Και πραγματικά ήταν μια πρόταση, την οποία αποδεχτήκαμε όλοι από τότε, γιατί δεν υπάρχει κεντρική πλατεία στον Δήμο μας. Και από ό,τι φαίνεται, με τα δεδομένα που υπάρχουν σήμερα, και φαντάζομαι ότι θα υπάρχουν και πολύ αργότερα, επειδή η αξία γης στο κέντρο της πόλης μας είναι πάρα πολύ μεγάλη, δεν θα υπάρχει η δυνατότητα να δημιουργηθεί ένας χώρος ελεύθερος, μια κεντρική πλατεία.».

Συνεχίζοντας, ο κ. Γκότσης είπε πως: «Η προσπάθεια και η σκέψη μας από τότε για το πάρκινγκ ήταν ότι θέλαμε να διευκολύνουμε την κυκλοφορία του κέντρου της πόλης μας. Και ο λόγος ήταν πως τότε και, βέβαια, λιγότερο σήμερα, η πόλη μας είναι ένα υπερτοπικό εμπορικό κέντρο, όπου μαζεύεται πλήθος κόσμου, και όχι μόνο από τις γειτονιές του Δήμου μας, αλλά και από άλλες γειτονιές. Ήταν βασικό, λοιπόν, μέλημα του Δήμου, και νομίζω ότι πρέπει να είναι και τώρα και μελλοντικά, αυτό να μπορέσει να το ενισχύσει για να διατηρήσει την εμπορικότητα της πόλης και για να διατηρήσει τις αξίες που υπάρχουν στο κέντρο της, δηλαδή: την αξία της γης, την αγορά των ενοικίων, την αγοραστική δύναμη που θα πρέπει να έχει, τις θέσεις εργασίας που υπάρχουν στα μαγαζιά κ.τ.λ..
Η πόλη μας, παλιά θεωρούταν ως το μεγαλύτερο εμπορικό κέντρο της Αθήνας μετά από την Ερμού. Παράλληλα, είχε γίνει και διοικητικό κέντρο, καθώς υπήρχαν: Τροχαία, Ειρηνοδικείο, Εφορία, υπήρχαν, γενικά, δημόσιες υπηρεσίες, οπότε ερχόταν εδώ ο κόσμος.».

Κατόπιν, ο κ. Γκότσης επισήμανε πως: «Το πάρκινγκ θα έπαιζε έναν βασικό ρόλο στο να μπορεί να έρχεται ο άλλος και να παρκάρει εύκολα, να απελευθερωθούν οι δρόμοι από το παράνομο ή και το νόμιμο πάρκινγκ, να μπορέσουν οι επόμενες Δημοτικές Αρχές να αναβαθμίσουν το εμπορικό κέντρο. Αυτό είναι ένα βασικό πράγμα, ώστε να γίνει ελκυστικό, γιατί ο ανταγωνισμός που υπάρχει σήμερα από τους γύρω δήμους και τα διάφορα εμπορικά κέντρα, που έχουν αναπτυχθεί, είναι πάρα πολύ μεγάλος.
Επομένως, η κουβέντα σωστά γίνεται και είναι πάρα πολύ σημαντική, για το αν θα έπρεπε να γίνει το πάρκινγκ και γιατί δεν έχει γίνει μέχρι τώρα.
Εμείς, ως Δημοτική Αρχή, τις δύο προηγούμενες τετραετίες πριν από την τελευταία, καταφέραμε και πήραμε χρηματοδότηση κ.τ.λ. και ξεκίνησε το έργο με μελέτη κατά την άποψή μου σωστή, την οποία έκαναν οι υπηρεσίες του Δήμου και της Περιφέρειας, με τη συνδρομή εξωτερικών συνεργατών, και δημοπρατήθηκε, που σημαίνει ότι την είχαν ελέγξει και οι εργολάβοι, οι οποίοι δώσανε προσφορά. Δεν δίνει κανείς εργολάβος προσφορά σε μία μελέτη, η οποία δεν στέκεται κ.τ.λ.. Και το έργο ξεκίνησε. Όταν το καλοκαίρι του 2019 κέρδισε τις Δημοτικές Εκλογές η κ. Θωμαΐδου, είχε στο μυαλό της (δεν ξέρω πώς της ήρθε, γιατί μέχρι τότε είχε ψηφίσει όλα εκείνα με τα οποία προχώραγε εκείνη η ιστορία) να κάνει δημαρχιακό μέγαρο στον χώρο όπου θέλαμε όλοι να γίνει πλατεία, στον χώρο επάνω από το πάρκινγκ. Αυτό σημαίνει ότι θα έπρεπε να άλλαζε η στατική μελέτη.
Κατάφερε, για λόγους που κανείς τους καταλαβαίνει, να πείσει την Αντιπεριφερειάρχη, πιθανά και τον ίδιο τον Πατούλη. Δεν μας εξήγησε τον λόγο, που θα έπρεπε να γίνει αλλαγή της στατικής μελέτης.
Η αλλαγή της στατικής μελέτης, από ό,τι έχουμε πληροφορηθεί, και, βέβαια. η καινούργια κατασκευή, στοίχιζε 1.200.000 ευρώ. Αυτό δεν το έφερε ποτέ στο Δημοτικό Συμβούλιο να το κουβεντιάσουμε όσο ήμουν εγώ δημοτικός σύμβουλος και από όσο ξέρω και μετά. Δεν συζητήθηκε στο Δημοτικό Συμβούλιο η τροποποίησή της. Οι δικαιολογίες κατά καιρούς, που έβαζε στο Δημοτικό Συμβούλιο, ήταν ότι παρουσιάστηκαν νερά. Τώρα τελευταία βγήκε και το φυσικό αέριο. Κάπου διάβασα και για την είσοδο του πάρκινγκ. Κάποιος άλλος κυκλοφορεί με κάποια χαρτιά και μιλάει για την καμινάδα κ.τ.λ..
Όλες αυτές οι αλλαγές προϋπέθεταν πολλά χρόνια καθυστέρηση, γιατί ήθελε να βγούνε αδειοδοτήσεις. Δεύτερον, δεν ήταν αυτό που θέλανε παλαιότερα, που θέλαμε και εμείς ως Δημοτικό Συμβούλιο. Εμείς θέλαμε να γίνει ο χώρος ελεύθερος. Λείπει αυτό. Παράλληλα, όμως, θέλαμε να γίνει και το πάρκινγκ, το οποίο, δυστυχώς, δεν έγινε. Διαλύθηκε η εργολαβία το 2022, γιατί καθυστέρησαν για κάποια ζητήματα να απαντάει ο Δήμος στην Περιφέρεια. Κατά τη γνώμη μου βρήκε ευκαιρία και ο εργολάβος, που είχε το δικαίωμα, να ζητήσει τη διάλυση της εργολαβίας, γιατί είχαν ανέβει και τα υλικά, από ό,τι λένε στην «πιάτσα», 30%-40%, ενώ η έκπτωση που είχε δώσει ήταν πάρα πολύ μεγάλη από το 2018, και ήταν άλλες οι τιμές του 2022. Και σηκώθηκε και έφυγε. Και το έργο έχει μείνει έτσι. Αυτό σημαίνει κατά τη γνώμη μου πάρα πολλά χρόνια καθυστέρηση, που σημαίνει ότι η πόλη μας θα συνεχίσει να βρίσκεται σε κατάσταση δύσκολη, με την κυκλοφοριακή έννοια, που σημαίνει ότι οι επόμενες Δημοτικές Αρχές δεν θα μπορούν να αναβαθμίσουν, δεν θα μπορούν να δημιουργήσουν ένα εμπορικό κέντρο, που να είναι ελκυστικό, όχι μόνο για τους ξένους, αλλά και για τους ίδιους τους Ιωνιώτες. Μια μελέτη, που είχαμε κάνει εμείς, την αγορά της Ιωνίας την προτιμούσαν από 45 ετών και πάνω. Οι μικρότερες ηλικίες προτιμούσαν το Mall και προτιμούσαν άλλα εμπορικά κέντρα ή άλλες αγορές. Αυτό σημαίνει οικονομική αιμορραγία για την πόλη μας, σημαίνει διάφορα πράγματα. Θα μπορούσε, λοιπόν, κανείς αυτό το κλίμα να το αλλάξει, όταν ακόμη μπορούσε να γίνει ελκυστικό το εμπορικό κέντρο είτε με πεζοδρομήσεις είτε με άλλες πρωτοβουλίες.».

Ακολούθως, ο κ. Γκότσης διευκρίνισε πως: «Για την πόλη μας, λοιπόν, το έργο του πάρκινγκ ήταν ένα πάρα πολύ σοβαρό έργο, όχι μόνο γιατί το κόστος για τα οικονομικά δεδομένα του δήμου μας (και φοβάμαι ότι και για τα επόμενα χρόνια, που θεωρώ ότι θα είναι χειρότερα) δεν μπορεί να το σηκώσει, αλλά είναι και πολύ δύσκολο πια να ξεκινήσει μια εργολαβία στη μέση μιας άλλης. Τουλάχιστον, αυτό που ίσχυε παλιά, δεν ξέρω εάν ισχύει τώρα, μπορεί να κάνω και λάθος, είναι ότι ο επόμενος εργολάβος θα πρέπει να πάρει το έργο με την έκπτωση που είχε ο προηγούμενος. Ε, αυτό, όπως καταλαβαίνετε, με τα σημερινά δεδομένα δεν γίνεται. Δηλαδή, εάν θυμάμαι καλά, η έκπτωση που είχε δώσει ήταν 52% ή 48%. Με τις σημερινές τιμές των υλικών και των υπηρεσιών που υπάρχουν είναι αδύνατον να έρθει κανείς και να το πάρει με τις ίδιες τιμές. Δεν ξέρω αν υπάρχει η δυνατότητα να γίνει κάτι διαφορετικό και να ξεκινήσει μια νέα εργολαβία από εκεί που έμεινε. Αλλά θεωρώ ότι είναι πάρα πολύ δύσκολο για τον δήμο μας να το τελειώσει εύκολα. Κάποτε, όμως, θα τελειώσει. Και θα πρέπει η επόμενη Δημοτική Αρχή να το έχει πρώτο μέλημα και στόχο.», τονίζοντας ακόμη πως: «Θεωρώ ότι η κ. Θωμαΐδου έχει πάρα πολύ σοβαρές ευθύνες. Λέει διάφορα. Αυτά που σας είπα. Πότε το φυσικό αέριο, πότε κάτι άλλο. Κάποιος έλεγε προχθές ότι κάτω από τον χώρο του Ο.Τ. 150 περνάνε τρία ρέματα. Τέλος πάντων, είναι πάρα πολύ μεγάλο το κακό που έχει κάνει στον δήμο μας.
Και δεν μπορεί να πει κανείς ότι είναι τυχαίο ή ξέφυγε από την ίδια την Υπηρεσία και δεν απάνταγε επί 12 μήνες. Υπάρχουν εδώ στα χαρτιά, κάποια από τα οποία τα πήρα σήμερα το μεσημέρι, ότι έκανε 12 μήνες να απαντήσει σε ένα αίτημα του εργολάβου και της Περιφέρειας. Από το 2019 ήταν το πρώτο αίτημα, Φλεβάρη του 2020 το δεύτερο αίτημα, και απάντησε τον Αύγουστο του 2020. Δεν είναι τυχαίο. Είναι αποτέλεσμα όλης αυτής της λειτουργίας, που υπήρχε στον δήμο.».
Αμέσως μετά ο κ. Γκότσης σχολίασε τα αντιπλημμυρικά έργα του Περισσού, λέγοντας πως: «Έχουμε ένα άλλο ζήτημα, επίσης, πολύ σοβαρό και επίκαιρο, για την προστασία από τα όμβρια ύδατα, ενός κομματιού του Περισσού.
Δύσκολη εργολαβία. Σε συνεργασία με την Αθήνα προχωρήσαμε τη μελέτη και δημοπρατήθηκε το έργο. Ζήταγαν κάποια άλλα στοιχεία. Δεν ξέρω πώς, τι κ.τ.λ.. Δεν δόθηκαν από τον δήμο μας. Άργησαν να απαντηθούν. Με αποτέλεσμα να περάσει κι εκεί ο χρόνος. Πιθανά να γίνει και το ίδιο πρόβλημα με το πάρκινγκ. Άλλο είναι να ξεκινάς μια εργολαβία το 2019 και άλλο να ξεκινάς το 2022. Τα κόστη είναι διαφορετικά. Τέλος πάντων, πάει και αυτή η εργολαβία. Διαλύθηκε. Και αφορά στο κομμάτι του δήμου μας, ένα κομμάτι του Περισσού και, βέβαια, και την Αθήνα. Γιατί τα νερά που κατεβαίνουνε από τη Σινοπούλου, από τον λόφο του Περισσού προς τα κάτω, χτυπάνε στις γραμμές του τρένου, καβαλάνε τις γραμμές του τρένου, βγαίνουνε στην Ηρακλείου, πλημμυρίζει η Ριζούπολη κ.τ.λ.. Θα είχε λυθεί αυτό το πρόβλημα. Ήταν μια εργολαβία, δεν θυμάμαι ακριβώς, αλλά ήταν της τάξης των 4-5 εκ. ευρώ. Είναι σοβαρό πρόβλημα και για τον δήμο μας και για τους γείτονες της Ριζούπολης. Είχε χαιρετιστεί από τον εξωραϊστικό σύλλογο της Ριζούπολης. Το κυνηγούσαν κι αυτοί, το προσέχανε. Τέλος πάντων, με ευθύνη πάλι της Δημοτικής Αρχής αυτό το έργο μάλλον διαλύθηκε και δεν ξέρω κατά πόσο και πότε μπορεί να ξεκινήσει. Και αυτά τα χρήματα, που ήταν συμμετοχή και από το Ε.Σ.Π.Α., τα πήρε η Περιφέρεια και μακάρι να τα διέθεσε αλλού. Οπότε δεν υπάρχουνε πια τα χρήματα για να γίνουν αυτά τα έργα. Το 1/3 πάλι, που είχε σχέση με αυτά τα έργα που είχαμε καταφέρει από την Περιφέρεια, είναι η πεζογέφυρα. Εργολαβία υπογεγραμμένη. Κάποιες αλλαγές σε κάτι δίχτυα τις είχαμε κάνει εμείς ως δήμος με χρήματα δικά μας, και τελικά δεν έγιναν. Καθυστερούσαν. Έφυγε και από εκεί ο εργολάβος. Που είχε δικαίωμα να το κάνει, βέβαια. Με αποτέλεσμα να μην υπάρχει και αυτό. Βάλαμε κάποια φωτάκια στον τοίχο της υπάρχουσας γέφυρας, αλλά το πρόβλημα παραμένει. Υπάρχει επικινδυνότητα, να μην μπορεί να περάσει εύκολα κανείς κ.τ.λ..
Αυτά είναι τα τρία σημαντικά έργα.
Υπάρχουν, όμως, και άλλα. Γι’ αυτό λέω ότι δεν είναι τυχαίο. Είναι ανικανότητα, είναι αδιαφορία. Είναι κατά την άποψή μου λάθος στόχευση. Δηλαδή, να ενδιαφερόμαστε να βάφουμε τα πεζοδρόμια, τα ρείθρα κ.τ.λ., και να μην στοχεύουμε τόσο μεγάλα έργα.» και στη συνέχεια είπε πως: «Είχαμε πετύχει και είχε εγκριθεί ένα κονδύλι 2,2, περίπου, εκ. ευρώ για την κατασκευή νέου παιδικού σταθμού στον χώρο του παλιού 1ου παιδικού σταθμού του δήμου μας, που ήταν ιδιοκτησία μας. Αυτό, έμαθα, ότι τώρα ξεκίνησε, με κίνδυνο να χαθούν τα λεφτά. Τώρα ξεκίνησε. Ήταν μελέτη-κατασκευή. Μιλάμε τώρα για το 2018-2019. Έπρεπε να είναι έτοιμο και να λειτουργεί. Να μην έχουμε πρόβλημα να μείνουν έξω παιδιά. Δεν ξέρω πόσα θα μείνουν φέτος έξω. 60; 70; 80; Δεν θα υπήρχε πρόβλημα. Επίσης, είναι τα χρήματα που είχαμε πετύχει με ένα πρόγραμμα από το Υπουργείο Πολιτισμού κ.τ.λ. για το γήπεδο. Αλλαγή του ταρτάν, αλλαγή του χλοοτάπητα και ένα «μπαλόνι». Και με αυτό δεν έχει γίνει τίποτε. Και δεν ξέρω αν υπάρχουν αυτά τα λεφτά τώρα, μετά από τόσα χρόνια.
Όπως και ένα έργο στις «κολώνες», με το Πράσινο Ταμείο, 440 χιλιάρικα, σε συνεργασία με την Αρχαιολογική Υπηρεσία. Εντάξει, είναι «δυσκοίλια» η Αρχαιολογική Υπηρεσία. Μας έβαζε πολλά προβλήματα. Αλλά είχαμε φτάσει στο να υπογράψουμε τη σύμβαση. Πάνε αυτά τα λεφτά. 440 χιλιάρικα. Και μιλάω για ένα κομμάτι, δεν ξέρω αν το ξέρετε εσείς, που θέλουν ένα στήριγμα οι κολώνες. Θα πέσουνε. Είναι ένας χώρος πάρα πολύ ωραίος, που μπορεί να γίνει επισκέψιμος, αν κάπως συμμαζευτεί. Υπάρχουν 70.000 ευρώ από μια παλιά εργολαβία, που είχε κάνει ο Πέτρος Μπουρδούκος, που σταμάτησαν το έργο από την Αρχαιολογική Υπηρεσία, γιατί δεν συμφωνούσαν με τις παρεμβάσεις που γινόντουσαν. Υπάρχουν χρήματα όλο εκείνο το κομμάτι να αλλάξει. Είναι σχεδόν στην είσοδο της πόλης μας. Δηλαδή, μιλάω για πράγματα που ήταν έτοιμα, τα οποία θα μπορούσε ο δήμος να τα συνεχίσει και να τα τελειώσει. Για κάθε ένα από αυτά πιθανά, δεν ξέρω για όλα, έχει και κάποια δικαιολογία, η οποία δεν ευσταθεί.».

Επίσης, ο κ. Γκότσης τόνισε πως: «Πάντως, θεωρώ ότι για το Ο.Τ. 150, επειδή εκεί γίνεται πάρα πολλή κουβέντα, γυρίζουν υποψήφιοι της κ. Θωμαΐδου με κάτι χαρτιά, και ο ένας λέει για φυσικό αέριο και ο άλλος για διάφορα άλλα, έχει πάρα πολύ μεγάλη ευθύνη. Όλο αυτό το διάστημα δεν ενημέρωνε το Δημοτικό Συμβούλιο, ότι: «Εγώ, ξέρετε συνάδελφοι, έχω την άποψη ότι εκεί πρέπει να γίνει Δημαρχείο, και ότι πρέπει να κάνουμε αυτά τα πράγματα.». Αυτό δεν ειπώθηκε ποτέ. Στο τελευταίο συμβούλιο που ήμουνα, όπου λίγο μαλώσαμε κιόλας, είπε ότι: «Είναι γελοίος όποιος κάνει τέτοιο έργο και δεν προβλέπει ανωδομή.». Μα, εμείς το κάναμε έτσι για να μην γίνει ανωδομή ποτέ. Δεν θέλαμε. Και όχι εμείς, η παράταξη η δική μας, αλλά και όλες οι άλλες παρατάξεις θέλαμε να μείνει ο χώρος ελεύθερος. Να υπάρχει ένας χώρος 5,5 στρεμμάτων, που να είναι ελεύθερος. Ήθελε κανείς Δημαρχείο εκεί; Να απαλλοτρίωνε την «Αφροδίτη». Η «Αφροδίτη» πουλήθηκε σε μια εκκλησία. Να την απαλλοτρίωνε και να έκανε το Δημαρχείο στον χώρο της «Αφροδίτης». Υπήρχε δίπλα το βενζινάδικο. Μπορούσε να το απαλλοτριώσει. Ήταν «εύκολα» πράγματα. Μπορούσες να το κάνεις οικονομικά. Αλλά εάν έδινα εγώ 1.200.000 ευρώ να αλλάξω τη μελέτη και το κόστος που θα έβγαινε, και να κάνω ένα Δημαρχείο σε έναν χώρο που το οραματιζόμασταν εμείς 40 χρόνια ελεύθερο, δεν συγκρίνονται, δεν συζητιόνται. Η «Αφροδίτη» πουλήθηκε. Το βενζινάδικο δίπλα γκρεμίστηκε και δεν ξέρω τι θα γίνει. Μπορούσε ο Δήμος, λοιπόν, να κάνει εκεί το Δημαρχείο, εάν υποτεθεί ότι χρειαζόμασταν Δημαρχείο. Και γιατί να χρειαστούμε Δημαρχείο τώρα; Παλιά, το Δημαρχείο είχε υπηρεσίες, οι οποίες έπρεπε να είναι ωραίες κ.τ.λ., που να μπορεί ο κόσμος να εξυπηρετείται άνετα. Σήμερα, η μισή δραστηριότητα του Δημαρχείου γίνεται μέσω του κομπιούτερ. Δεν συρρέει τόσος κόσμος στο Δημαρχείο, όπως ήταν πριν 40, 30, 20 χρόνια. Δεν είναι τόσο απαραίτητο. Χώρους κοινωνικούς χρειάζονται. Χώρους Πολιτισμού χρειαζόμαστε. Δηλαδή, αντί να κάνεις ένα Δημαρχείο, δεν ξέρω πώς το φαντάζεται, με κολώνες, μήπως μοβ, ροζ και τέτοια, να κάνεις πέντε μικρές υπηρεσίες στις γύρω γειτονιές και να εξυπηρετείται ο κόσμος εύκολα. Ισόγειες, να μπορεί να πηγαίνει εύκολα και η γιαγιά και όλος ο κόσμος. Είναι απλά πράγματα. Όλες οι δημόσιες υπηρεσίες αυτό κάνουν. Δηλαδή, η Εφορία έχει το 30% προσέλευσης από ό,τι είχε παλαιότερα. Το ίδιο και οι άλλες υπηρεσίες. Το ίδιο γίνεται και με τον δήμο. Και θα γίνει ακόμη περισσότερο.
Επομένως, όταν κανείς είναι Δήμαρχος και θεωρεί ότι ο Δήμος είναι σπίτι του, και ο καθένας στο σπίτι του κάνει ό,τι θέλει, γιατί και τα καλά και τα κακά τα «λούζεται» ο ίδιος, είναι διαφορετικά. Ο Δήμος, όμως, είναι όλων μας. Και ο κόσμος εκλέγει δημοτικούς συμβούλους, οι οποίοι πρέπει να συναποφασίζουνε για το τι θα γίνει. Γιατί πριν ήμουν Δήμαρχος εγώ, δεν είμαι βέβαια τώρα, και ελπίζω να μην είναι και η κ. Θωμαΐδου τα επόμενα χρόνια. Δεν γίνεται. Το να βάψω έναν τοίχο στο Δημαρχείο, γιατί ο προηγούμενος το είχε ένα πράσινο, που δεν είναι ωραίο για εμένα, το καταλαβαίνω, δεν είναι πολύ. Αλλά το να παίρνω αποφάσεις γιατί μου το επιτρέπει αυτός ο -πώς να τον χαρακτηρίσει κανείς- νόμος του Θεοδωρικάκου, δηλαδή να αποφασίζουμε 7 άτομα στους 41 για το τι γίνεται στον Δήμο, είναι τρελό. Και από αυτούς τους 7 συναδέλφους οι 5 είχανε μια απειρία για δημοτικά θέματα. Δεν λέω ότι δεν ήταν έξυπνοι, δεν ήταν ικανοί, αλλά είχαν μια απειρία. Δεν είχαν γνώση την προϊστορία του Δήμου, την οποία την είχε η ίδια, πιθανά και άλλοι δύο από αυτούς. Είναι φοβερό πράγμα. Δηλαδή, της έδωσε τη δυνατότητα και ο νόμος του Θεοδωρικάκου να κάνει πράγματα. Από ό,τι έχω μάθει το 94% των προμηθειών είναι με αναθέσεις. Το 94%. Μας κατηγορούσαν εμάς ότι κάνουμε κάτι αναθέσεις. Εντάξει, δεν μπορούσαμε να κάνουμε. Ίσως να μπορούσαμε, ίσως να μην μπορούσαμε. Πάντως δεν το είχαμε στο μυαλό μας. Αλλά το 94% να είναι αναθέσεις; Επομένως, δεν είναι τυχαία αυτά. Το δεν είναι τυχαία το λέω με την έννοια ότι δεν είχε προσανατολισμό να βοηθήσει τον Δήμο, να πάρει κάποιες αποφάσεις, που θα ήταν

αποτέλεσμα συλλογικών συζητήσεων και συνεργασιών. Έκανε ό,τι ήθελε, με αποτέλεσμα να έχει φέρει τον Δήμο σε πάρα πολύ άσχημη θέση.».

Συνεχίζοντας, ο κ. Γκότσης επισήμανε πως: «Δεν ξέρω πόσο εύκολα μπορούν να διορθωθούν αυτά τα πράγματα, αλλά πάντως έτσι είναι η κατάσταση. Και πήρα αυτή την πρωτοβουλία να κάνω αυτή τη συζήτηση, γιατί θεώρησα ότι ήταν χρέος μου. Όχι για να πω ότι εμείς τα κάναμε καλά παλαιότερα και τώρα δεν τα κάνουνε. Και εμείς θα είχαμε τις αδυναμίες μας, και εμάς μπορεί να μας ξέφευγε κάποιο πράγμα, να μην το καταλαβαίναμε, να μην το εκτιμούσαμε σωστά όσο έπρεπε να το εκτιμήσουμε, να έχουμε καθυστερήσεις. Αλλά ό,τι κάναμε ήταν αποτέλεσμα κάποιων συζητήσεων. Δηλαδή, λειτουργούσαν άτυπες επιτροπές διαπαραταξιακές. Θα μου πείτε ότι ήταν παράδοση στον δήμο μας, όμως, είχαν αποτέλεσμα. Παράδειγμα, υπήρχε η Επιτροπή Σχεδίου Πόλης, η οποία είχε μείνει από παλιά. Εκεί ήταν μια άτυπη επιτροπή, συμμετείχαν όλες οι παρατάξεις, συζητιόταν το θέμα που είχε σχέση με τη σημερινή Επιτροπή Ποιότητας Ζωής, αν θα κάνουμε εκείνο το έργο, πώς, τι, και ερχόταν στο Δημοτικό Συμβούλιο και ήταν έτοιμο. Τώρα δεν ήρθε τίποτε. Μου έδωσε ο Χρήστος ο Κανλής 6 αριθμούς πρωτοκόλλων, που ζητούσαμε σαν παράταξη να μας δώσει κάποια χαρτιά, που πέσανε τυχαία στα χέρια μας και δεν μας τα έδινε. Παράνομα. Όχι παράτυπα. Έχει πάει για 3-4 υποθέσεις στην Αποκεντρωμένη Διοίκηση για το ότι έχει κάνει παρανομίες. Ε, δεν μπορούσε τώρα και κάθε παράταξη της αντιπολίτευσης να τρέχει κάθε μέρα στην Αποκεντρωμένη Διοίκηση ή σε Εισαγγελείς.» και ολοκλήρωσε την εισήγησή του λέγοντας πως: «Αυτά ήθελα να πω εγώ. Και ειδικά για το Ο.Τ. 150 ήθελα να βάλω τα πράγματα στη θέση τους. Και νομίζω ότι έπρεπε να το πω, γιατί αν σκεφτεί κανείς και όλα τα άλλα, που συμπληρώνουν αυτό το παζλ, δεν είναι τυχαία.
Η κυρία δεν ενδιαφερότανε για την ουσία του Δήμου. Για τα ουσιαστικά προβλήματα, γι’ αυτά τα προβλήματα που θα απασχολούσανε τον κόσμο, για να αφήσει και κάτι για τους επόμενους. Δηλαδή, περνάει ένας. Αφήνει κάτι. Ο επόμενος να αφήσει λίγο παραπάνω. Αυτή χάλασε και αυτά που υπήρχανε.».
Αμέσως μετά οι παριστάμενοι στη συνέντευξη Τύπου δημοσιογράφοι έθεσαν τα ερωτήματά τους προς τον κ. Γκότση.
Ενδεικτικά παραθέτουμε τις ερωτήσεις που τέθηκαν από την εφημερίδα μας, στις οποίες ο κ. Γκότσης έδωσε ξεκάθαρες απαντήσεις:
ΠΥΡΡΑ NEWS: «Η Δήμαρχος ισχυρίζεται πως οι μελέτες για το πάρκινγκ στο Ο.Τ. 150 είχαν πάρα πολλά προβλήματα, όπως πολύ καλά αναφερθήκατε κι εσείς. Μπορεί να «ισχύει» το ίδιο και με όλα τα άλλα έργα ή συμβαίνει κάτι άλλο;».
Ηρακλής Γκότσης: «Σε κάθε μελέτη για ένα τέτοιο έργο υπάρχουν και τα απρόβλεπτα. Στην εργολαβία προβλέπονται να γίνουν και κάποια πράγματα, τα οποία δεν τα έχει προβλέψει η μελέτη. Σε ένα τέτοιο μεγάλο έργο και με βάθος 10-10,5 μέτρα, προφανώς μπορεί σε κάποιο σημείο να υπήρξανε νερά. Αυτό γίνεται. Και, βέβαια, λύνεται. Είναι απλό. Σήμερα, κάνουνε σπίτια στη θάλασσα. Είναι απλό, δεν είναι δύσκολο. Ο εργολάβος, λοιπόν (το συνηθίζουν όλοι οι εργολάβοι), με το που ανέλαβε την εργολαβία, έστειλε μία επιστολή το καλοκαίρι του 2019 και έλεγε ότι υπάρχουν κάποια κενά στη μελέτη. Η απάντηση που δόθηκε στον εργολάβο ήταν τον Αύγουστο του 2020. Ένας χρόνος πέρασε έτσι. Αυτά τα κάνουνε οι εργολάβοι, γιατί θέλουν να αυξήσουν το κόστος. Εγώ λέω ότι δεν υπήρχανε προβλήματα. Αλλά εάν κάνουμε μια υπόθεση και πούμε ότι υπήρχανε, γιατί δεν λύθηκαν; Το γιατί δεν λύθηκαν έχει σχέση με το ότι ήθελε να αλλάξει όλη τη στατική μελέτη για να κάνει από πάνω Δημαρχείο. Αυτό ήταν. Και με το φυσικό αέριο κάναμε μια σύσκεψη στην Περιφέρεια. Αυτή ακόμη δεν είχε αναλάβει. Το φυσικό αέριο, ο εργολάβος, η Περιφέρεια, η δική μας υπηρεσία, εγώ, ο Γενικός Γραμματέας συμμετείχαμε στη σύσκεψη και εκεί λύσαμε κάποια προβλήματα, που ήθελε το φυσικό αέριο. Τα προβλήματα αυτά λύνονται. Απλά δεν ήθελε. Δεν απάνταγε. Και δεν ενημέρωνε. Εμείς δεν ξέραμε. Τη μία φορά η δικαιολογία ήταν πως έχει νερά, την άλλη φορά κάτι άλλο. Δεν απάνταγε, ώστε να μας πείσει κιόλας ότι δεν ξέραμε.
Θεωρώ, λοιπόν, ότι δεν υπάρχουν αξεπέραστα τεχνικά προβλήματα. Δεν υπήρχαν τεχνικά προβλήματα τέτοια, που να καθυστερήσει το έργο 4 χρόνια και να διαλυθεί η εργολαβία. Ήταν στο μυαλό της να κάνει Δημαρχείο από πάνω, που χρειαζόντουσαν κάποιες αλλαγές και δεν τόλμησε να τα φέρει στο Δημοτικό Συμβούλιο να τις κουβεντιάσουμε.
Και για τα άλλα τα έργα είναι το ίδιο. Για το αντιπλημμυρικό έργο του Περισσού, ένα τελευταίο κομμάτι του αγωγού πέρναγε από τον Δήμο της Αθήνας. Τα είχαμε βρει όλα. Είχαν συμφωνήσει και κάτι για ένα οικόπεδο, μέσα από το οποίο πέρναγε, και το οποίο το διεκδικούσε η δική μας Αρχιεπισκοπή με τον Πατριάρχη. Τέλος πάντων, ήταν λυμένα όλα. Και αν δεν έχουν λυθεί αυτά τα πράγματα, αν δεν υπάρχουν οι άδειες, δεν μπορεί να δημοπρατηθεί έργο. Είναι απλό. Δεν μπορεί να δημοπρατηθεί. Εκεί, συνορεύαμε με ένα κομμάτι του Μελισσανίδη, γιατί έχει κάτι οικόπεδα. Το συζητήσαμε και είπε: «Ναι, περάστε παρακάτω.». Ήταν τρεις διαφορετικές ιδιοκτησίες με την Αθήνα. Δηλαδή, δεν υπάρχει δυνατότητα και δεν το κάνει κανείς εργολάβος να υπογράψει εργολαβία χωρίς να είναι λυμένες όλες οι αδειοδοτήσεις. Δεν τις κυνήγησε. Είναι απλό. Δεν απάνταγε, δεν ενδιαφερότανε. Δεν ξέρω αν ήξερε και για τι πράγμα θα μίλαγε η εργολαβία. Το ίδιο συνέβη και με την πεζογέφυρα, το ίδιο και με τον παιδικό σταθμό. Όλα είχαν προβλήματα;
Με τον παιδικό σταθμό, παραδείγματος χάρη, δεν υπήρχε κακομελέτη. Ξεκίναγες από την αρχή. Δηλαδή, έδινες σε έναν εργολάβο να κάνει τη μελέτη, να κάνει και το έργο. Ε, αυτό δεν έγινε τότε. Τώρα έγινε.
Για το γήπεδο. Πού είναι τα λεφτά; Δεν υπήρχε πρόβλημα μελέτης. Θα έβγαινε το ταρτάν, το οποίο έχει φθαρεί, και θα έμπαινε άλλο. Θα έβγαινε το γκαζόν και θα έμπαινε άλλο. Να πω ότι πιθανά με το «μπαλόνι» να υπήρχαν διαφωνίες για το πώς ακριβώς θα μπει, να πω ότι πιθανά να ήταν δύσκολο. Αλλά για τα άλλα;
Όλα αυτά θεωρώ πως οφείλονται σε ανικανότητα και αδιαφορία. Και θεωρώ ότι δεν πρέπει να ξανά είναι Δήμαρχος την επόμενη φορά. Δηλαδή, εγώ σαν πολίτης πια, θέλω αυτό.».».

ΠΥΡΡΑ NEWS: «Κύριε Δήμαρχε, γνωρίζω ότι δεν έχετε πολύ καλές σχέσεις με το διαδίκτυο και όλα αυτά τα ζητήματα, οπότε σας ενημερώνω πως το τελευταίο χρονικό διάστημα, δηλαδή, εδώ και 2-3 περίπου μήνες, τόσο η Δήμαρχος όσο και τα μέλη της Διοίκησής της, αλλά και οι υποψήφιοι δημοτικοί της σύμβουλοι, διακινούν, αναρτούν στην ουσία, στο διαδίκτυο φωτογραφίες 5-10 τοποθεσιών, με τις ενδείξεις ΠΡΙΝ και ΜΕΤΑ. Το ΠΡΙΝ είναι ακόμη από τις πρώτες ημέρες της Διοίκησής της και το ΜΕΤΑ είναι προ ολίγων ημερών. Πόσο αισιόδοξος είστε πως τα εκατοντάδες ΠΡΙΝ, που δεν έχουν ΜΕΤΑ, θα έχουν ΑΥΡΙΟ στον τόπο αυτόν;».
Ηρακλής Γκότσης: «Ακόμη και για «απλά» πράγματα, που δεν είναι ακριβώς απλά, ούτε ότι δεν πρέπει να γίνονται, ας πούμε για τις παιδικές χαρές, που θεωρητικά είναι ένα έργο απλό, που τώρα τελευταία μας έχουν δυσκολέψει με τις άδειες και τις μελέτες. Όμως, δεν έκανε τίποτε το ιδιαίτερο. Δηλαδή, για παράδειγμα, η παιδική χαρά του Παναιτώλιου, ήταν μικρή, ωραία, νόμιμη. Πήγε και τη χάλασε. Δηλαδή, χαλάει τα υπάρχοντα, τι θα γίνει με αυτά που θα πρέπει να τα κάνει; Αυτή του Παναιτώλιου ήταν μια μικρή παιδική χαρά, με άδεια, προστατευμένη και πήγε και τη χάλασε. Και ξεσηκώθηκαν εκεί οι κάτοικοι. Δεν ξέρω σε ποια φάση είναι. Έχω να πάω καιρό εκεί. Δεν ξέρω.
Δηλαδή, η κατασκήνωση έκανε να λειτουργήσει πόσα χρόνια. Και υπολειτουργεί. Που σήμερα λύνει μεγάλο πρόβλημα για τα παιδιά.
Επίσης, πέφτανε στέγες από τα σχολεία, πέσανε ψευδοροφές και σοβάδες.».
ΠΥΡΡΑ NEWS: «Κύριε Γκότση, τι πιστεύετε πως φταίει για το γεγονός πως έχουν υποβιβαστεί οι υπηρεσίες των κοινωνικών δομών του Δήμου Νέας Ιωνίας, ενώ επί δημαρχίας σας λειτουργούσαν σε ικανοποιητικό βαθμό, κατά κοινή ομολογία;».
Ηρακλής Γκότσης: «Να σας πω λεπτομέρειες πώς είναι τώρα δεν γνωρίζω. Θα αναφέρω πάλι ότι κάθε Δημοτική Αρχή έχει έναν προσανατολισμό. Εμείς ενδιαφερόμασταν για τον κόσμο μας. Δηλαδή, να βοηθήσουμε τον δημότη. Ρίξαμε βάρος στην Κοινωνική Υπηρεσία και σε όλα αυτά. Ήμασταν εμείς μαζί με τον Δήμο της Ηλιούπολης, που ξεκινήσαμε τα Κοινωνικά Παντοπωλεία, παράνομα. Ύστερα, βέβαια, νομιμοποιήθηκαν. Ξεκινήσαμε το 1989, με πρωτοπόρο την Όλγα Κατημερτζή την Παιδική Κατασκήνωση. Τότε, δεν υπήρχε νομικό πλαίσιο για την παιδική κατασκήνωση. Ο Δήμος της Αθήνας είχε μόνο, που οι νόμοι ήταν μόνο για τον Δήμο της Αθήνας. Εμείς κάναμε «παρανομίες». Τώρα έχουν πολλοί δήμοι κ.τ.λ..
Δεν υπάρχει, λοιπόν, προσανατολισμός. Και δεν ξέρω τι σχέση έχει με τους εργαζόμενους. Εμείς, τουλάχιστον στο κομμάτι της Κοινωνικής Υπηρεσίας, τους καταλαβαίναμε, βοηθάγαμε, μας βοηθάγανε. Ήταν ένα καλό κλίμα και είχε αποτέλεσμα. Έτυχε και ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. με τη Φωτίου και ταΐζαμε κάθε μέρα 3.254 παιδιά. Όλα τα Δημοτικά Σχολεία είχανε γεύμα. Ήταν δύσκολα. Άλλοι θέλανε να έχουμε και τραπεζαρία. Καταλήξαμε να παίρνουνε το σακουλάκι και να πάνε σπίτια τους και να τρώνε. Αυτό πιθανά δεν το έχει στο μυαλό της. Δεν το έχουνε. Δηλαδή, υπάρχουν δύο κατευθύνσεις στους δήμους, στους Δημάρχους ή στις Δημοτικές Αρχές. Η μία είναι: Είμαι Δήμαρχος και Δημοτική Αρχή, και κοιτάω να λύσω προβλήματα του δήμου και των δημοτών. Και η άλλη είναι να λέω παρλαπίπες.».