Ικανός να διεκδικήσει με αξιώσεις τη θέση του Δημάρχου Μεταμόρφωσης ο κ. Βασίλης Καραβάκος, όπως εμφανίστηκε σε συνέντευξη Τύπου που έδωσε

Των Παναγιώτας Σούγια και Απόστολου Σαλονικίδη
Τον υποψήφιο Δήμαρχο Μεταμόρφωσης και επικεφαλής της δημοτικής παράταξης «Συμμαχία Πολιτών για τη Μεταμόρφωση» κ. Βασίλη Καραβάκο προλόγισε ο υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος της δημοτικής παράταξής του κ. Απόστολος Ντάλλας, λέγοντας μεταξύ άλλων πως: «Πρόκειται για μία συνέντευξη Τύπου, η οποία έχει ως σκοπό να αναδείξει τις θέσεις και της προτάσεις της παράταξης, με επικεφαλής τον Βασίλη Καραβάκο. Ελπίζουμε να αναπτυχθεί ένας γόνιμος διάλογος.».

Αμέσως μετά τον λόγο έλαβε ο κ. Βασίλης Καραβάκος, ο οποίος προχώρησε σε μία πρώτη τοποθέτηση πριν από την έναρξη της συνέντευξης Τύπου.
Ακολουθεί ολόκληρη η αρχική τοποθέτηση του κ. Βασίλη Καραβάκου:
Βασίλης Καραβάκος: «Καλούμε σε συνέντευξη Τύπου γιατί έχουμε πράγματα να πούμε. Καλούμε γιατί νομίζουμε ότι προγραμματικά και σε επίπεδο θέσεων είμαστε σε ένα πολύ καλό σημείο και θέλουμε να έχουμε την ευκαιρία να βγει προς τα έξω. Καλούμε, επιπλέον, γιατί στον Δήμο της Μεταμόρφωσης, παρ’ ότι εμείς το διεκδικήσαμε, πιέσαμε, προτείναμε, ζητήσαμε, δεν υπάρχει κουλτούρα διαλόγου και δεν υπάρχει η δυνατότητα να γίνει μια αντιπαράθεση. Δηλαδή δεν υπάρχει η δυνατότητα να κάνουμε ένα «debate», όπως λέγεται, μεταξύ των υποψηφίων δημάρχων. Καλέσαμε τη Δημοτική Αρχή, κυρίως, όμως, ισχύει η πρόταση και για τις άλλες παρατάξεις, να βγούμε στην κοινωνία όλοι μαζί. Να στήσουμε εξέδρες σε όλες τις γειτονιές και να μιλήσουμε όλοι μαζί στον κόσμο. Και, μάλιστα, δεσμευτήκαμε ότι εμείς, εφόσον καταλήξουμε σε κάτι τέτοιο, δεν θα κάνουμε ξεχωριστές συγκεντρώσεις. Μας φτάνει ο διάλογος. Στο πρόσφατο Δημοτικό Συμβούλιο, ο Δήμαρχος το αρνήθηκε κατηγορηματικά, λέγοντας κατά κάποιον τρόπο πως: «Εμείς δεν θέλουμε να πούμε τίποτε, δεν θέλουμε να τσακωθούμε με κανέναν, δεν θέλουμε να αντιπαρατεθούμε με κανέναν, μιλάει το έργο μας…». Τα γνωστά, όπως λέει καθένας, ο οποίος αποφεύγει να βάλει το έργο του στη βάσανο της κριτικής και της αντιπαράθεσης με θέσεις, απόψεις και ιδέες.
Ένας λόγος σημαντικός είναι και αυτός. Και γι’ αυτό ακόμη μια φορά το προσπαθούμε, και μέσω των Μ.Μ.Ε. και μέσω της ζωντανής μετάδοσης της συνέντευξης Τύπου, να φτάσει το μήνυμά μας στην κοινωνία. Διότι εμείς έχουμε και ένα ακόμη ζήτημα: ότι οι αντιπολιτευτικές δυνάμεις συνολικά δεν έχουν στη διάθεσή τους τον μηχανισμό ενός δήμου, ο οποίος διευκολύνει πάρα-πάρα πολύ τις δημοτικές αρχές. Για παράδειγμα, υπάρχει δήμος, όπου την εφημερίδα της παράταξης του Δημάρχου το Σάββατο τη μοίραζαν οι δύο μετακλητοί συνεργάτες του, οι οποίοι δεν έχουν καμία σχέση με την πόλη. Προφανώς στις επόμενες υπερωρίες του μηνός θα είναι και η διανομή της εφημερίδας του Δημάρχου. Εμείς ό,τι κάνουμε το πληρώνουμε οι ίδιοι ή το κάνουμε οι ίδιοι.
Κλείνουμε μια τετραετία -και κάτι- ιδιαίτερη. Και είναι ιδιαίτερη αυτή η τετραετία για δύο βασικούς λόγους: Ότι είναι τετραετία, στην οποία εξελέγησαν τα δημοτικά συμβούλια με την απλή αναλογική, γιατί το εκλογικό σύστημα της απλής αναλογικής εφαρμόστηκε πρώτη φορά το 2019 στην εκλογή των δημοτικών συμβουλίων.
Όμως, προσέξτε, εγώ το έχω ξαναπεί αυτό, ότι δεν είναι στην Τοπική Αυτοδιοίκηση συνολικά, διότι ο Δήμαρχος παρέμεινε μονοπρόσωπο όργανο, το οποίο εκλέγεται με πλειοψηφικό σύστημα, και οι Οικονομικές Επιτροπές και οι Επιτροπές Ποιότητας Ζωής, επίσης, αποτελούνται από όργανα, τα οποία φτιάχνονται με έναν τρόπο στρεβλό και όχι αναλογικό, εκ του Δημοτικού Συμβουλίου.

Αυτό, λοιπόν, οδήγησε στο να λειτουργήσουμε με έναν πρωτότυπο και πρωτόγνωρο τρόπο, δυστυχώς. Αυτό το πείραμα είναι θετικό κατά τη γνώμη μας, διότι εμείς έχουμε υποστηρίξει την απλή αναλογική σε όλο το φάσμα της Τοπικής Αυτοδιοίκησης: Εκλογή ενός γύρου και εκλογή του Δημάρχου από το Δημοτικό Συμβούλιο. Αυτό δηλαδή, το μονοπρόσωπο Δημαρχοκεντρικό μοντέλο δεν είναι μοντέλο το οποίο μας βρίσκει σύμφωνους και θέλαμε να αλλάξει. Παρ’ όλα αυτά, όμως, είχαμε αρκετά ενδιαφέροντα στοιχεία όλη αυτή την περίοδο. Το σύστημα, φυσικά, φαλκιδεύτηκε. Δεν επιτράπηκε να λειτουργήσει. Από τον Αύγουστο το 2019, οι ρυθμίσεις του νόμου «Θεοδωρικάκου» δημιούργησαν ένα έκτρωμα, θα έλεγα εγώ, που μια Οικονομική Επιτροπή ή μια Επιτροπή Ποιότητας Ζωής είχε πάρει, ίσως, και το 85% των αποφάσεων, που έπαιρνε ένα Δημοτικό Συμβούλιο, ένα όργανο το οποίο έχει λαϊκή νομιμοποίηση. Τις αποφάσεις τις είχε πάρει μία Επιτροπή, η οποία φτιαχνόταν και με στρεβλό τρόπο. Αυτό οδήγησε σε πολλά παρατράγουδα.
Κατ’ αρχάς, να πούμε ότι η ύπαρξη της εκλογής ενός Δημοτικού Συμβουλίου με απλή αναλογική, έστω και όπως έγινε, έστω με τον τρόπο που έγινε, οδήγησε σε ενδιαφέρουσες λειτουργίες στα Δημοτικά Συμβούλια. Ενίοτε, οδήγησε σε συναινέσεις και συγκλίσεις, κυρίως εκεί όπου υπήρχαν δημοτικές αρχές, που είχαν μια ικανότητα και μια θέληση να ακούσουν τους άλλους και να συγκλίνουν. Γιατί αν ήταν οι δημοτικές αρχές, όπως ξέρουμε σε διάφορους δήμους, αλλά και στον δικό μας, οχυρωμένοι πίσω από την πλειοψηφία της Οικονομικής Επιτροπής, εκεί το παιχνίδι είχε τελειώσει και το Δημοτικό Συμβούλιο ήταν ένα αναγκαίο κακό, που έπρεπε ενίοτε να γίνεται.
Η αλλαγή η οποία έγινε, δίνοντας τις αρμοδιότητας στις Οικονομικές Επιτροπές, ήταν τραγική για την Αυτοδιοίκηση. Ήταν τραγική σε επίπεδο Δημοκρατίας. Και καταλαβαίνουμε όλοι το γιατί. Δεν έπαιρνε τις αποφάσεις το νομιμοποιημένο όργανο, αλλά τις έπαιρνε μία Επιτροπή. Ήταν τραγική εκ του αποτελέσματος. Οι Οικονομικές Επιτροπές πήραν μια σειρά αποφάσεων, οι οποίες είχαν αξία εκατομμυρίων ευρώ, έως δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ ανάλογα τον Δήμο. Στον δικό μας Δήμο εκατομμυρίων ευρώ. Και οι οποίες ήταν εμφανώς ζημιογόνες για το Δημόσιο Ταμείο.

Να σας πω χαρακτηριστικά ότι συμβαίνει από τον Απρίλιο του 2021, όταν ψηφίστηκε ο νόμος που έλεγε ότι οι Οικονομικές Επιτροπές ή και ο Δήμαρχος έχουν δικαίωμα να κάνουν αναθέσεις χωρίς δημοσίευση. Δηλαδή, δεν το μαθαίνει κανένας. Δηλαδή, αποστέλλοντας μία πρόσκληση σε έναν. Και με διαπραγμάτευση. Δηλαδή, ποια διαπραγμάτευση μπορεί να γίνει με έναν; Και κριτήριο, μάλιστα, λέει, τη χαμηλότερη τιμή. Δεν υπάρχει ποιο αστείο από αυτό. Ένας, και κριτήριο η χαμηλότερη τιμή.
Στον Δήμο τον δικό μας, λοιπόν, οι απευθείας αναθέσεις αυτού του είδους ξεπεράσανε τα 4 εκατομμύρια ευρώ. Οι εκπτώσεις που δινόντουσαν στο παρελθόν δεν έχουν καμία σχέση με αυτές που δίνονται όλο αυτό το διάστημα, από τον Απρίλιο του 2021 και δώθε. Το αποτέλεσμα οικονομικά είναι τραγικό. Ήταν πολύ άσχημο.
Εμείς είχαμε όλη αυτή την τετραετία μία Δημοτική Αρχή, που μονοσήμαντα ήταν προσανατολισμένη στα Τεχνικά Έργα. Και, μάλιστα, κατά τη γνώμη μας, όχι σε αυτά τα Τεχνικά Έργα, που αποτελούν προτεραιότητα για τη Μεταμόρφωση, αλλά σε Τεχνικά Έργα, που αποτελούν προτεραιότητα για την ίδια τη Δημοτική Αρχή και τον επικεφαλής της. Δηλαδή, η μονοσήμαντη εμμονή στο να πέσουν κάποιες μάντρες, να γίνουν κάποιες διανοίξεις, να κοπούν κάποια δέντρα, ενδεχόμενα να δημιουργήσουν θέσεις στάθμευσης. Η εμμονή σε αυτά δεν είναι προτεραιότητα για την πόλη, έναντι του κτήματος Δηλαβέρη. Εδώ από πάνω που βρισκόμαστε είναι το Κτήμα Δηλαβέρη, που είναι ένα σημείο, το οποίο μπορεί να αποτελέσει τοπόσημο για τη Μεταμόρφωση και ένα σημείο έλξης για όλη την Αθήνα. Αυτά, δηλαδή, τα οποία γίνανε δεν ήταν προτεραιότητα.
Ποια είναι τα προτάγματα για μας. Μπαίνουμε, λοιπόν, σε μια εκλογική μάχη και πρέπει να ορίσουμε ποια είναι τα βασικά προτάγματα. Τι είναι αυτό, το οποίο είναι σημαντικό.
Θα μιλήσω τώρα για έννοιες, που έχουν περιεχόμενο, και όχι για τα τεχνικά θέματα, στα οποία θα πάμε στη συνέχεια σε κάποια από αυτά, αλλά για εμάς είναι πολύ σημαντικά.
Νο 1 πρόταγμα: Δημοκρατία-Συμμετοχή.
Όσο και αν αυτό το πράγμα ακούγεται πολύ, όσο και αν ακούγεται επανειλημμένα, όσο και αν έχει φθαρεί στα μάτια κάποιων, όσο και αν στην αντίληψη κάποιων η δημοκρατία είναι εμπόδιο, εμείς πιστεύουμε πως, αντιθέτως, η δημοκρατία και η συμμετοχή είναι όφελος, γιατί κινητοποιεί μεγάλες κοινωνικές δυνάμεις, οδηγεί στις βέλτιστες λύσεις και σε λύσεις οι οποίες βγαίνουν μέσα από διαβούλευση, κάτι το οποίο δεν υπάρχει στην πόλη τη δική μας, και στο παρελθόν και στην τρέχουσα θητεία, την οποία συζητάμε.
Άλλωστε, όσοι είχατε διαρκή επαφή με τη Μεταμόρφωση, θα θυμάστε ότι μόλις εξελέγη η Δημοτική Αρχή έκανε δυο-τρεις επετειακές συγκεντρώσεις στις γειτονιές. Είναι αυτές που λέμε: Έρχεσαι από την εκλογική νίκη και θέλεις να δείξεις ότι εγώ θα ακούω τον λαό. Γίνανε αυτές οι δυο-τρεις, και μετά …γεια. Δεν έχει γίνει καμία άλλη, πουθενά. Η διαβούλευση αποτελεί, θα έλεγα, τον «δαίμονα» της Δημοτικής Αρχής. Δεν θέλει να μπλέκεται σε τέτοια πράγματα, γιατί θέλει να λαμβάνει τις αποφάσεις εν κρυπτώ και εν λευκώ θα έλεγα.
Στόχος μας είναι να αξιοποιήσουμε με θεσμικό τρόπο, μέσω της δημοκρατίας και της διαφάνειας, τους διαθέσιμους πολίτες της πόλης μας, είτε σε ατομικό επίπεδο, σε άτυπο επίπεδο, είτε σε συλλογικό επίπεδο, μέσα από τη μορφή συλλόγων, μέσα από τη μορφή διάφορων επιτροπών, που είναι στο σχέδιό μας να υπάρξουν Επιτροπές Αθλητισμού και Επιτροπές Πολιτισμού. Άτυπες μεν, ουσιαστικές δε, που να συμβουλέψουν στο έργο της τη νέα Δημοτική Αρχή.
Πρόταγμα για μας είναι η διαφάνεια, διότι τα λεφτά είναι πολλά. Οι απώλειες του δημοσίου χρήματος στη Μεταμόρφωση υπολογίζεται. Δεν είναι στον αέρα. Στα 4 εκατομμύρια, που σας είπα, για απευθείας αναθέσεις, θεωρούμε ότι η απώλεια πλησιάζει, ίσως, και το 1.000.000 ευρώ, λόγω των μηδαμινών εκπτώσεων που δινόντουσαν. Για απευθείας αναθέσεις μιλάμε. Μα, δεν έχει γίνει και ένας διαγωνισμός, ωστόσο. Ο διαγωνισμός για τις διανοίξεις οδών, για τον οποίο από το 2020 σηκώθηκε μεγάλο θέμα, πήρε στη Μεταμόρφωση έκπτωση 11%. Στους άλλους δήμους παίρνει 50%. Εκείνη την εποχή έπαιρνε 45%. Όλοι οι διαγωνισμοί αυτοί διακρίνονται από έναν όρο. Ξέρετε, το 2017, η τότε κυβέρνηση ψήφισε τον νόμο, και καλά έκανε, για τους ηλεκτρονικούς διαγωνισμούς. Να γίνεται με ηλεκτρονικό τρόπο η κατάθεση και συμμετοχή στους διαγωνισμούς. Γιατί έγινε αυτό; Για να μην ξέρει ο ένας τον άλλον. Να μην μπορούν οι εργολάβοι ή όποιος καταθέτει πρόταση σε έναν διαγωνισμό να ξέρει ποιος είναι ο άλλος για να μην μπορούν να συνεννοηθούν. Το βρήκε το σύστημα και τι έκανε; Και στη Μεταμόρφωση αυτό έγινε κατά κόρον. Πέρασαν έναν όρο και λένε: «Ναι, ηλεκτρονικοί διαγωνισμοί, αλλά για να πάρεις το έργο, να καταθέσεις έγκυρη προσφορά, χρειάζεται να πας να το θεωρήσεις (να ‘χαμε να λέγαμε) και να περάσεις από τη σχετική υπηρεσία να υπογράψεις ότι είναι στο έργο.». Δηλαδή, πέντε ημέρες πριν υπάρχει κάποιος που γνωρίζει ποιος θα πάρει μέρος με έγκυρη προσφορά στον διαγωνισμό. Και αυτό αν δεν συνοδευόταν με οικονομικό αποτέλεσμα θα λέγαμε πως είστε καχύποπτοι, το τραβάτε, δεν είναι έτσι. Είναι για το καλό του έργου. Να, όμως, που ενώ οι διανοίξεις οδών σε εμάς στο 1 εκατομμύριο πήραν 11% έκπτωση, στην Παλλήνη πήρανε 55%. Ακραίο το παράδειγμα εκεί. Εγώ λέω πως και το 40% καλό θα ήταν. Όμως, η διαφορά 30% στο εκατομμύριο είναι 300.000 ευρώ.

Ο ίδιος όρος και στο Κολυμβητήριο, στις επισκευές που γίνανε. Ξεκινήσαμε στα 600.000 ευρώ και φτάσαμε στο 1.900.000 ευρώ. Πρόγραμμα «Αντώνης Τρίτσης» και λοιπά. Δημόσιο χρήμα, ελληνικό χρήμα είναι αυτό. Η έκπτωση; 10,46%. Στη Σύρο, για αντίστοιχες εργασίες πήραν 25%. Και στη Σύρο για να πας χρειάζεται να μεταφέρεις προσωπικό, μηχανήματα και υλικά. Στη Λαμία, που είναι ξηρά, πήραν έκπτωση 49,50%. Δηλαδή, η διαφορά ήταν 40% στο 1.900.000 ευρώ. Κάντε τον υπολογισμό να δείτε ποια είναι η απώλεια των χρημάτων.
Στα «led», τα φώτα για τα οποία παινεύεται η Δημοτική Αρχή, που πήρε έναν διαγωνισμό έτοιμο από τον προηγούμενο, έκανε κάποιες αλλαγές, τον «έτρεξε», σωστά τον «έτρεξε» και καλά κάνανε, όμως, για να τον κάνουνε κατιτίς φτηνότερο αφαιρέσανε πέντε χρόνια εγγύηση. Τα δέκα χρόνια τα κάνανε πέντε. Όμως, όσοι ξέρουνε από το αντικείμενο, λένε ότι αυτά παρουσιάζουν τις βλάβες μετά την τετραετία. Γι’ αυτό η εγγύηση είναι απαραίτητη στη δεκαετία.
Η διαφάνεια, λοιπόν, σημαίνει πολλά χρήματα για το δημοτικό ταμείο, για να μπορείς να έχεις τους πόρους να κάνεις το έργο το οποίο πρέπει να γίνει.
Τρίτο πρόταγμα για μας είναι η διαβούλευση. Είναι ο διάλογος με την κοινωνία, είτε σε συλλογικό επίπεδο, είτε σε επίπεδο ατομικό. Είτε σε θεσμικό είτε σε εξωθεσμικό επίπεδο. Για όλα τα σημαντικά ζητήματα του δήμου, για όλα όσα επηρεάζουν τις ζωές των ανθρώπων.
Πιστεύουμε ότι έχοντας αυτά τα προτάγματα θα μπορείς να παράξεις ένα πάρα πολύ καλό αποτέλεσμα. Γιατί καλό είναι το αποτέλεσμα, το οποίο συναντά την κοινωνική αποδοχή, άρα είναι πολύ πιο εύκολο στην εφαρμογή του, είναι πολύ πιο εύκολο ένα έργο να αποδώσει άμεσα.
Τώρα, το ερώτημα είναι χονδρικά: Πού θέλετε να πάτε, τι όραμα έχετε, ποια είναι η Μεταμόρφωση, όχι, βέβαια, της επόμενης χρονιάς. Γιατί για να είμαστε ειλικρινείς, άμα το ενδιαφέρον ήταν η επόμενη χρονιά, δεν χρειάζεται να έχεις πολιτικό προσωπικό. Θα έχεις τις υπηρεσίες μόνο. Και την επόμενη χρονιά θα μαζευτούν τα σκουπίδια, θα βαφτούν κάποια σχολεία, θα γίνουν τα στοιχειώδη. Αυτά μπορούν να γίνουν χωρίς πολιτικό προσωπικό. Το ζήτημα είναι πώς οραματίζεσαι την πόλη σου δέκα χρόνια μετά από σήμερα. Και οι εξελίξεις, αυτά που συμβαίνουνε γύρω μας, μας δίνουν έναν οδηγό για το πού πρέπει να πάει η πόλη μας.
Ποιο είναι το μεγάλο αντικείμενο της συζήτησης των ημερών; Είναι οι συνέπειες της κλιματικής αλλαγής, όπως το λέμε. Η Ελλάδα καίγεται απ’ άκρη σ’ άκρη. Και βγάζω στην άκρη την επιλογή, κατά τη γνώμη μου συνειδητή, να έχει αποδυναμωθεί το Πυροσβεστικό Σώμα, να έχει επιλεγεί ως μέθοδος διαχείρισης της πυρκαγιάς το να φτάσει στη θάλασσα να σβήσει. Αυτά τα αφήνουμε στην άκρη. «Ο.Κ.», είναι επιλογές τακτικές, καταστροφικές κατά τη γνώμη μου, όμως υπάρχουν. Το ζήτημα είναι, όμως, ότι είμαστε σε μια εποχή που οι θερμοκρασίες ανεβαίνουν, ως συνέπειες της ανθρωπογενούς δραστηριότητας. Η επιδίωξη, να το πω με άλλους όρους, όσο το δυνατόν μεγαλύτερου κέρδους, φέρνει σε δεύτερο πλάνο την προστασία του περιβάλλοντος. Και τα αποτελέσματα είναι αυτά που βιώνουμε.
Τι σημαίνει τώρα για τη Μεταμόρφωση αυτό πρακτικά;
Πρακτικά σημαίνει ότι μία πόλη για να είναι πόλη που μπορείς να τη βιώσεις, να μπορείς να ζήσεις, να είναι μια πόλη αξιοβίωτη, πρέπει να είναι μια πόλη καταπράσινη ει δυνατόν. Πρέπει να γεμίσει πράσινο. Πρέπει να είναι μια πόλη γεμάτη δέντρα, με ελεύθερους χώρους, να είναι όσο το δυνατόν ανοιχτή μπορεί να γίνει. Να είναι, δηλαδή, μια πόλη που δεν θα είναι πηγμένη στο μπετόν.
Σε αυτή την κατεύθυνση μπορούν να γίνουν μικρά πράγματα, ερχόμενοι από κάτω, έως μεγάλα πράγματα.
Ας ξεκινήσουμε από τα εύκολα.
Την τετραετία που τρέχει, της Διοίκησης του κ. Σαραούδα, έχουν κοπεί με απόφαση της Επιτροπής Ποιότητας Ζωής πάνω από 1.000 δέντρα. Από αυτά κάποια έπρεπε να κοπούνε. Πράγματι δημιουργούν προβλήματα. Υπάρχει μια διαδικασία και λέμε να κοπούνε. Ξέρετε ποιο είναι το πρόβλημα; Δεν αντικαταστάθηκαν, όμως, καθόλου. Δεν υπήρχε στον σχεδιασμό ούτε καν η λογική πως: θα κόψουμε δυο δέντρα σ’ αυτή τη γειτονιά; Παραδίπλα θα φυτέψουμε τέσσερα. Και δεν θα τα πάρουμε και νανάκια. Έτσι; Όταν κόβεις ευκάλυπτους στην Αχιλλέως, οι οποίοι είναι 15 μέτρα, δεν θα πάρεις δυο λιγούστρα του μισού μέτρου.
Το νούμερο ένα είναι αυτό. Είναι πολύ δύσκολο να γίνει; Δεν είναι καθόλου δύσκολο. Αν δείτε στη Μεταμόρφωση, ό,τι υπάρχει σε πράσινο το έχουμε κάνει πολίτες, το έχουμε κάνει εθελοντές. Αν βγείτε εδώ από κάτω, όπως ανεβαίνουμε, θα δείτε δέντρα. Φυτεύτηκαν το 1980-81, επί Δημαρχίας Θερμογιάννη. Έχω βάλει κι εγώ το χέρι μου. Μαθητής ήμουνα. Και είχαμε βάλει και περισσότερα, τα οποία κόπηκαν, για να γίνουν οι εγκαταστάσεις του Κολυμβητηρίου και αυτού εδώ του κτηρίου. Αν βγείτε στο Κτήμα Δηλαβέρη, εδώ από πίσω, θα δείτε «στου Βλάχου» ότι είναι πάνω από 200 δέντρα, ένα μικρό δάσος. Έχει μέσα και μια παιδική χαρά. Έχει μέσα και κάποια παιχνίδια. Όλα αυτά τα φτιάξανε οι πολίτες. Ο Δήμος δεν έχει κάνει τίποτε. Το 2003 φυτεύτηκαν εκεί. Πέσανε κάτι μάντρες μια νύχτα. Κάποιον «σεισμό», λέει, έκανε. Έτσι το λέμε, γιατί βρέθηκαν κάποιοι κάτοικοι, οι οποίοι όλοι μαζί έριξαν κάτι μάντρες και φυτέψανε την περιοχή. Νύχτα, γιατί κινδύνευαν με αυτόφωρα. Σήμερα, όποιος κατέβει κάτω θα δει ότι έχουμε ένα μικρό δάσος. Οι πολίτες το κάνανε. Όποιος βγει από τη δυτική πλευρά, στο νεκροταφείο από πίσω, θα δει ένα οικόπεδο, για το οποίο είχαμε συζήτηση στο Δημοτικό Συμβούλιο, πριν από δύο συνεδριάσεις, αν θυμάμαι καλά, το οποίο είναι γεμάτο δέντρα 2,5-3 μέτρων, και ίσως είναι 50-60 δέντρα. Φυτεύτηκε το 2009. Πρωτοβουλία κατοίκων πάλι. Δεν το έκανε ο Δήμος.
Όταν, λοιπόν, οι κάτοικοι δείχνουν τη διάθεση να κάνουν τέτοια πράγματα, και τα κάνουν παρ’ ότι ο Δήμος είναι απών, φανταστείτε να υπάρχει ένας Δήμος ο οποίος οργανώνει, στηρίζει και προμηθεύει. Αυτά τα δέντρα που έλεγα πληρώθηκαν και αγοράστηκαν από την τσέπη των πολιτών και όχι από τον δήμο. Άρα, το νούμερο 1 είναι αυτό για να προστατέψεις την πόλη σου.
Νούμερο 2: Υπάρχουν χώροι στην πόλη, που μπορούνε να φυτευτούνε «χθες» και τους οποίους τους κοιτάμε. Δεν λέμε αυτούς που θα αγοράσουμε και θέλουν μια διαδικασία για να τους φυτέψεις, να τους φτιάξεις. Λέμε αυτούς που ήδη υπάρχουν. Παράδειγμα, στον Προφήτη Ηλία, Δεκελείας και Δημοκρίτου από τη μία πλευρά και Ηλείας από την άλλη πλευρά, είναι μια πλατεία 1,5 στρέμμα, η οποία στέκει και την κοιτάμε. Τι είναι εκεί στην πλατεία; Χώρος στάθμευσης αυτοκινήτων. Πόσο δύσκολο είναι δημιουργήσεις συνθήκες για να φυτέψεις 40 δέντρα; Και να έχεις σήμερα έναν σημαντικό πνεύμονα πρασίνου στην Προφήτη Ηλία, ο οποίος, σημειωτέων, δεν έχει σχεδόν τίποτε.
Άρα, ως δεύτερη ενέργεια: πρασινίζεις ό,τι έχεις σε πλατεία. Το μπετόν δεν είναι η λύση, δεν είναι ο τρόπος.
Τρίτον, αν βγείτε εδώ στην Τατοΐου και την περπατήσετε πάνω-κάτω, από τη Χαλκιδικής μέχρι τη διασταύρωση είναι 100 θέσεις δέντρων στο πεζοδρόμιο, όπου δεν υπάρχουν εκεί δέντρα. Είναι ανοιχτές οι πλάκες, υπάρχει ο χώρος 100 θέσεων. Είναι δύσκολο; Δεν είναι. Μιλάμε για πράγματα, τα οποία είναι εύκολα.
Πάμε στα πιο δύσκολα. Υπάρχουν γειτονιές, οι οποίες είναι πυκνοδομημένες και χρειάζονται λίγο πράσινο. Υπάρχουν εκτάσεις 300-400 μέτρων. Κατά τη γνώμη μας, μπορείς να πάρεις 3-4 τέτοιες και να τις φυτεύσεις. Η ορολογία που χρησιμοποιείται είναι το «πάρκο τσέπης». Έτσι λέγεται τώρα. Κάποιος «μάνατζερ» κάποιας εταιρείες το έβγαλε και κυκλοφορεί στον Τύπο. Να το πούμε κι εμείς «πάρκο τσέπης», λοιπόν. Μικροί χώροι ανά γειτονιά, οι οποίοι να πρασινίσουν. Με αυτό το πράγμα θα έχουμε σημαντική βελτίωση τόσο στη θερμοκρασία όσο και στη διάθεση του κόσμου κ.λπ.. Καταλαβαίνουμε όλοι πόσο σημαντικό είναι να έχεις έναν πράσινο χώρο δίπλα σου, αντί να έχεις έναν ακόμη τσιμεντένιο χώρο.
Να πάμε λίγο στα δύσκολα, τα οποία είναι αυτά που αλλάζουνε τη Μεταμόρφωση άπαξ δια παντός. Και αυτά στη Μεταμόρφωση, ως χώροι μεγάλοι, είναι δύο: Ο πρώτος είναι το Κτήμα Δηλαβέρη. Είναι ένας χώρος περίπου 40 στρεμμάτων, για τον οποίο δεν έχει γίνει τίποτε. Ξέρετε, όταν οι χώροι αφήνονται ελεύθεροι, δεν γίνεται κάτι, γεμίζουν με σκουπίδια, μπαίνει η «ωραία» ιδέα, λέγοντας πως: «Το Δημόσιο δεν μπορεί (δεν είναι ότι δεν μπορεί, δεν θέλουν αυτοί που διοικούν), να το πάρει ένας ιδιώτης. Θα βάλει και πράσινο.». Αφού σηκώσει καμιά δεκαριά πενταόροφα θα βάλει και πράσινο, σου λέει, ο ιδιώτης. Εμάς αυτός είναι ο φόβος μας.
Για μας το Κτήμα Δηλαβέρη πρέπει «χθες» να διεκδικηθεί. Πρέπει να αγοραστεί (θα σας πω και τον τρόπο, γιατί στα λόγια και στο τζάμπα αγοράζονται όλα, οπότε θα σας πω τον τρόπο τον πραγματικό πώς γίνεται) και πρέπει να γίνει χώρος πρασίνου, αναψυχής, αθλητισμού, πολιτισμού. Πώς θα αγοραστεί. Να μην σας πω πολλά παραδείγματα. Θα αγοραστεί με κρατική συνδρομή. Ο τρόπος είναι αυτός. Διεκδικούμε κρατική συνδρομή. Μα, δίνει το κράτος τώρα; Τι μας λες; Δίνει το κράτος. Λόφος «Κοπανά», στον Βύρωνα. Προχθές, 104 στρέμματα ο Άρειος Πάγος απεφάνθη ότι ανήκουν σε κάποιους ιδιώτες, που τα διεκδικούνε. Με άμεση παρέμβαση του κράτους θα αγοραστεί και θα αποδοθεί στους δήμους Βύρωνα και Δάφνης-Υμηττού. Ο λόφος «Κοπανά» είναι εκεί που είναι τα θέατρα «Βράχων». Είναι πολύ σημαντικός χώρος γι’ αυτούς τους δύο δήμους. Το πληρώνει το κράτος.
Στην Ελευσίνα, για την αγορά της «Όασης», στο πλαίσιο της Πολιτιστικής Πρωτεύοσας. 2,5 εκατομμύρια ευρώ. Τα πληρώνει. Και πάει λέγοντας.
Εμείς, λοιπόν, πιστεύουμε ότι ένας δήμος, μια Δημοτική Αρχή που βλέπει μακριά, ο τρόπος είναι η διεκδίκηση. Να μπορείς να είσαι σοβαρός, να θέλεις να διεκδικήσεις. Γιατί για να σας πω την αλήθεια, δεν πιστεύω ότι δεν υπάρχουν σοβαροί. Δεν θέλουν. Το βασικό είναι ότι δεν θέλουν, δεν είναι στον ορίζοντά τους. Δεν κάνω κρίση γιατί δεν είναι. Το βασικό, όμως, είναι ότι δεν βρίσκεται στον ορίζοντά τους. Για μας, λοιπόν, αυτό είναι το σημαντικό. Το Κτήμα Δηλαβέρη είναι το ένα.
Δεύτερο είναι το Βιομηχανικό Πάρκο, η Βιομηχανική Περιοχή, ΒΙΟ.ΠΑ-ΒΙ.ΠΕ.. Με έχετε ακούσει, το έχω πει πάρα πολλές φορές, η περιοχή λέγεται «Λόγγος», στα παλιά κιτάπια των Κουκουβαούνων. Εκεί έχει ενταχθεί στο σχέδιο, αλλά δεν έχει γίνει ολοκληρωμένη πράξη εφαρμογής. Τι σημαίνει αυτό; Όταν εντάσσεται στο σχέδιο, πρέπει να γίνει μία πράξη πώς θα εφαρμοστεί το σχέδιο. Δεν την κάνει καμία δημοτική Αρχή. Και τούτη η Δημοτική Αρχή κοιτάζει ψηλά όταν πεις για την ολοκληρωμένη πράξη εφαρμογής. Και η προηγούμενη Δημοτική Αρχή επί δύο θητείες έκανε το ίδιο πράγμα. Το αποτέλεσμα: έρχονται οι ιδιώτες, κάνουν μεμονωμένες πράξεις εφαρμογής, τους δίνει ο νόμος το δικαίωμα, χωρίζουνε τη γη κατά το δοκούν, μειώνουν το ποσοστό της γης που δίνουν στον Δήμο, το μεταφράζουν σε χρήμα, και αφού τελειώσει η διαδικασία, θα πάνε στο δικαστήριο και θα μειώσουνε το χρήμα σε ποσοστά στο 1/10, στο 1/5, ανάλογα το πώς θα τοποθετηθεί το Δικαστήριο. Χάνουμε κάθε μέρα που περνάει εκτάσεις, που μπορούν να αξιοποιηθούν σ’ αυτήν την κατεύθυνση.
Αυτά τα κομμάτια είναι εκείνα που αφορούν στο ουσιαστικό μέλλον της πόλης. Είναι πολύ ουσιαστικό αυτό. Το πώς θα είναι δομημένη η πόλη είναι ουσιαστικό.
Στη Μεταμόρφωση έχουμε σήμερα 7-8 πλατείες. Τις μισές εξ αυτών τις οφείλουμε σε έναν Δήμαρχο, ο οποίος δέσμευε και αγόραζε χώρους πολύ παλιά, στον Λάζαρο Θερμογιάννη. Ήταν 1979-1982, που είχε δεσμεύσει μια σειρά χώρων. Και οι σημερινές πλατείες, η πλατεία της Εθνικής Αντίστασης στην Καναπίτσα, για παράδειγμα, είναι πλατεία που δεσμεύτηκε και αγοράστηκε εκείνη την εποχή. Δεν φτιάχτηκε. Ίσως, ένα επικοινωνιακό λάθος που έκανε ο Λάζαρος ήταν ότι την αγόραζε, αλλά δεν την έφτιαχνε, για να το δει ο κόσμος και να το εκτιμήσει κι αυτό στις εκλογές. Αλλά αν υπάρχουν σήμερα, υπάρχουν επειδή κάποιοι κάνανε τις κινήσεις αυτές τότε που έπρεπε και είναι η πόλη έτσι. Αλλιώς θα ήτανε. Και ξέρετε στην Καναπίτσα αν λείπανε δυο πλατείες πώς θα ήταν τα πράγματα στη γειτονιά. Θα ήταν δραματικά και τραγικά.
Τα άλλα ζητήματα που υπάρχουν ανοιχτά θα τα πω επί τροχάδην για να μπούμε στην κουβέντα, για να μην πω πολλά, γιατί εγώ με το μικρόφωνο έχω μια ιδιαίτερη σχέση και αγάπη.
Υπάρχουν ζητήματα, τα οποία έχουν να κάνουν με το Περιβάλλον πάλι, το Κυκλοφοριακό και τη στάθμευση.
Το πρόβλημα έχει γίνει οξύ. Και έχει γίνει οξύ γιατί στην αντίληψή μας προτεραιότητα είναι το αυτοκίνητο. Νομίζω ότι αυτό πρέπει να το γυρίσουμε. Στην προτεραιότητά μας πρέπει να έρθει ο πεζός. Πρέπει να έρθει ο κάτοικος της πόλης. Αυτός ο οποίος θα περπατήσει μέσα στην πόλη. Σε αυτό εδώ πέρα πρέπει να κινηθούμε.
Με τα αυτοκίνητα τι κάνουμε; Έπρεπε να έχουμε λύσει το πρόβλημα της στάθμευσης εδώ και χρόνια. Δεν υπάρχει τίποτε οργανωμένο στην πόλη. Δεν υπάρχει υπέργειο, για υπόγειο δεν συζητάμε καν, δεν υπάρχει καμία πρόβλεψη. Έγινε ο Προαστιακός και κανένας δεν προέβλεψε πού θα παρκάρουν τόσα αυτοκίνητα που έρχονται και μπαίνουνε, και οι άνθρωποι έρχονται στη δουλειά τους και παίρνουν το απόγευμα και το βράδυ τα αυτοκίνητά τους. Έχουμε μία πόλη, η οποία είναι αφιλόξενη για όποιον άνθρωπο έχει οποιαδήποτε δυσκολία στην όραση, στη βάδιση κ.λπ.. Θα διαπιστώσατε ότι σε αυτή τη θητεία φτιάχνονται πεζοδρόμια, μόνον που αυτά τα πεζοδρόμια δεν έχουν οδεύσεις τυφλών. Είναι πεζοδρόμια της παλιάς εποχής, είναι πεζοδρόμια της δεκαετίας του 1980. Καμία πρόβλεψη για τον άνθρωπο, που έχει δυσκολία στη βάδιση, για τον άνθρωπο που δεν βλέπει. Υπάρχουν οδεύσεις τυφλών, όμως, μόνο στην Τατοΐου. Ο καλύτερος τρόπος για να εξοντώσεις έναν άνθρωπο που δεν βλέπει είναι να του πεις να κατέβει στην Τατοΐου. Θα χτυπήσει σε τουλάχιστον πέντε εμπόδια. Αυτοκίνητα από συνεργείο, που είναι παρκαρισμένα, διαφημιστική πινακίδα που υπάρχει έξω, στου Βλάχου πινακίδα του βενζινάδικου, η οποία είναι ακριβώς κάθετα στην όδευση τυφλών κ.λπ..
Είμαστε ένας Δήμος, και μια χώρα θα έλεγα, που συνεχώς υποκρίνεται ότι τη νοιάζει ο άνθρωπος που έχει δυσκολία. Όμως, δεν τη νοιάζει αυτό, αλλά το να πάρει κανένα φράγκο, να γίνει κανένας τζίρος και τα σχετικά. Πέρα βρέχει γι’ αυτό. Σε αυτό το κομμάτι, λοιπόν, δεν έχει γίνει τίποτε. Πρέπει να γίνουν πράγματα, ώστε η πόλη να περπατιέται από όλους. Πρέπει να καταλάβουνε όλοι, κάτοικοι, επαγγελματίες και λοιποί, ότι μια πόλη που είναι λειτουργική και φιλόξενη είναι κέρδος για όλους. Δεν είναι κέρδος μόνο για κάποιους. Όλοι έχουμε να ωφεληθούμε αν η πόλη μας είναι προσβάσιμη.
Στα προτάγματά μας, τα περνάω λίγο γρήγορα για να τα πούμε στη συνέχεια:
Αθλητισμός-Πολιτισμός.
Πήγα σε έναν σύλλογο τις προάλλες και λέω: Εδώ στα νέα γήπεδα που παίζετε. Και αναρωτήθηκαν ποια νέα γήπεδα και ρωτούσε ο ένας τον άλλον αν έχει νέο γήπεδο. Όμως, δεν υπάρχει κανένα νέο γήπεδο. Στην πόλη όλη την τετραετία δεν έγινε τίποτε. Μηδέν. Χώρια που ο τρόπος που κατανέμονται οι αθλητικές εγκαταστάσεις είναι προβληματικός. Οι αθλητικές εγκαταστάσεις δεν είναι προσβάσιμες για το κοινό. Το κοινό είναι σχεδόν εξοβελιστέο. Δεν μπορεί κάποιος, που δεν ανήκει σε έναν σύλλογο, δεν δίνει συνδρομή, δεν αγοράζει ρούχα, δεν αγοράζει παπούτσια, δεν μπορεί πρακτικά στην πόλη αυτή να αθληθεί. Χώρια από αυτό, δεν έχει γίνει τίποτε καινούργιο. Αν δείτε ένα «σποτ» του κ. Σαραούδα του 2019, έλεγε: «Νέο γήπεδο ποδοσφαίρου 11Χ11. Δεσμεύομαι προσωπικά.». Και με ωραία φωνή το έλεγε αυτό. Δεν υπάρχει νέο γήπεδο ποδοσφαίρου, εννοείται. 3ο Κλειστό Γυμναστήριο. Και σε αυτό δεσμευόταν προσωπικά. Δεν υπάρχει 3ο Κλειστό Γυμναστήριο, εννοείται. Πολιτιστικός Οργανισμός. Ήταν ένα «σποτ» αυτά. Αθλητισμός και Πολιτισμός. Δεν υπάρχει Πολιτιστικός Οργανισμός.
Και ένα ακόμη σημαντικό θέμα που υπάρχει, και περνάω από το ένα στο άλλο, είναι το εξής: Ότι η πόλη πολιτιστικά είναι ένα νεκροταφείο. Και για να μην παρεξηγηθώ, δεν λέω για κάποιες εκδηλώσεις. Οι εκδηλώσεις είναι κατανάλωση Πολιτισμού. Το ζήτημα είναι: Παράγεις; Υπάρχει κάτι που κάνει ο δικός σου κόσμος; Έχεις 15 νεανικά σχήματα να παίζουν μουσική; Έχεις δέκα θεατρικά σχήματα να παίζουν θέατρο στην πόλη σου; Μπορείς να στήσεις εξ ιδίων, εσωτερικά, ένα Φεστιβάλ Θεάτρου, ένα Φεστιβάλ Μουσικής; Δεν μπορείς. Τι μπορείς να κάνεις; Να φέρεις τη Δέσποινα Βανδή, να φέρεις τον Αντώνη Ρέμο, να φέρεις κάποια ονόματα για κάποιους καλοδεχούμενα, να πληρώσεις τα δέοντα, να διασκεδάσουμε δυο βραδιές και γεια σας. Αυτό, συγγνώμη, δεν είναι Πολιτισμός. Αυτό είναι η κατανάλωση ενός πολιτιστικού προϊόντος, που μπορώ να πάω και παραδίπλα να το δω. Το σημαντικό και αυτό που απομένει είναι πόσοι κάτοικοι της πόλης ασχολούνται με τον Πολιτισμό στην ευρεία έννοια. Στη Μεταμόρφωση, αυτό το ποσοστό είναι πολύ χαμηλό. Και αν συμβαίνει, συμβαίνει σε καταστάσεις λανθάνουσες, που δεν το μαθαίνουμε εμείς, επειδή δεν υπάρχει κάποιος, που να έχει μια τέτοια πολιτική, μια πολιτιστική πολιτική.
Ξέρετε, εμείς τον Πολιτισμό τον εκτιμούμε πάρα πολύ και πιστεύουμε ότι μπορούν να γίνουν σημαντικά πράγματα. Το αποδείξαμε το 2017, αν θυμάμαι καλά, ή το 2018, επί Διοίκησης Καρπέτα, όπου έγινε ένα Συμπόσιο Γλυπτικής. Ίσως έχετε δει κάποια γλυπτά, που είναι τοποθετημένα μέσα στην πόλη κ.λπ., τα οποία έχουν σηκώσει μπόλικη κριτική από διαφόρους. Εμείς το είχαμε υποστηρίξει αυτό. Το θεωρούσαμε θετικό πράγμα. Θεωρούσαμε θετικό το να έρθουν επί έναν μήνα δέκα γλύπτες, να δουλέψουν εδώ, στον χώρο από πάνω, να υπάρξουν δέκα γλυπτά, να τοποθετηθούν στην πόλη. Έστω και αν η μεγάλη πλειοψηφία του κόσμου δεν το καταλαβαίνει. Η επικοινωνιακή διαχείριση από την πρώην Διοίκηση ήταν πράγματι τραγική. Όμως, το γεγονός αυτό καθαυτό μας βρήκε σύμφωνους και το στηρίξαμε.
Και, βέβαια, έχουμε και μια σειρά από άλλα πράγματα, τα οποία μπορούμε να τα δούμε αν χρειαστεί μέσα από τη συζήτηση.
Να πούμε ότι σε κάθε περίπτωση, ολοκληρώνοντας την παρέμβασή μου, θα πάμε σε μία προγραμματική αντιπαράθεση οδεύοντας προς τις δημοτικές εκλογές, μιλώντας για το ποιο είναι το δικό μας όραμα, για το πού πρέπει να πάει η πόλη.
Και θέλω να πω ότι θα αντιπαρατεθούμε με το σύνολο των αυτοδιοικητικών δυνάμεων, διότι έχουμε ένα σαφώς διακριτό και διαφορετικό σχέδιο από πολλές άλλες δυνάμεις.».

Στη συνέχεια, ακολούθησαν οι δημοσιογραφικές ερωτήσεις, με την εφημερίδα μας να θέτει τα ακόλουθα ερωτήματα προς τον κ. Καραβάκο:
Πύρρα News: «Έχετε αναφέρει πως στον Δήμο Μεταμόρφωσης οι απευθείας αναθέσεις έχουν ξεπεράσει τα 4 εκατομμύρια ευρώ; Ακούγονται αρκετά μεγάλα τα ποσά. Έχουν υπάρξει και αντίστοιχης αξίας έργα;».
Βασίλης Καραβάκος: «Αυτό που είναι σίγουρο είναι ότι τόσα τιμολογήθηκαν. Έχουν υπάρξει έργα, για τα οποία έχουμε διατυπώσει ερωτήματα.
Σχέδιο φόρτισης ηλεκτρικών οχημάτων. 30.000 ευρώ. Έκπτωση: Μηδέν.
Βρήκαμε δυο μηχανικούς στην Καρδίτσα. Τους στείλαμε πρόταση. Και οι μηχανικοί στην Καρδίτσα ως δια μαγείας ήταν «εξπέρ» οι άνθρωποι. Και πληρώθηκε 30.000 το σχέδιο φόρτισης.
Κάτι χρώματα, με εκπτώσεις, μετά το σύστημα αυτό, του 2%-3%. Λίγο παραπίσω παίρνανε 30%-35%. Τι να σας πω. Μπορεί να είναι άλλης ποιότητας τα χρώματα; Μπορεί να είναι άλλη συσκευασία; Μπορεί να είναι ένα καθεστώς, το οποίο επιτρέπει να είναι ένας ο διαγωνιζόμενος και κριτήριο η χαμηλότερη προσφορά. Είναι καθεστώς νοσηρό. Είναι καθεστώς, το οποίο εξ αρχής υπονομεύει κάθε αξιοπιστία αυτουνού που το κάνει. Δεν χρειάζεται να πω τίποτε άλλο. Δηλαδή, πρέπει να είναι ο κολλητός σου. Δεν υπάρχει τίποτε άλλο. Ένας; Το στοιχειώδες: Αν εμείς ήμασταν Διοίκηση θα κάναμε ανάρτηση στην ιστοσελίδα του δήμου και θα ζητάγαμε προσφορές τουλάχιστον από τρεις. Και από την ανάρτηση να έρθουν δεκατρείς και να πάρουμε την καλύτερη τιμή. Και σας διαβεβαιώ πως οι προσφορές θα ήταν πολύ -επί της εκατό- πιο κάτω. Είναι σαφές.
Είναι ένας νόμος, ο οποίος είναι άθλιος κατά τη γνώμη μας, και εμείς δεν θα τον εφαρμόζαμε. Μπορείς να μην τον εφαρμόσεις. Μπορείς αν το βγάλεις στη δημοσιότητα και μπορείς να καλέσεις όσους θέλεις. Σε αυτό έχει βαριά ευθύνη η Δημοτική Αρχή. Το έχουμε πει και εδώ, σε αυτόν τον χώρο, όπου συνεδριάζει το Δημοτικό Συμβούλιο, το έχουμε πει επανειλημμένα, το έχουμε γράψει.».
Πύρρα News: «Άρα, μας απαντάτε ότι δεν έχουν γίνει ίσης αξίας έργα σε σχέση με τα χρήματα που ξοδεύτηκαν.».
Βασίλης Καραβάκος: «Απαντώ ότι αυτό το σύστημα είναι πάρα πολύ ευεπίφορο στην φαλκίδευση και στη χειραγώγηση. Είναι ένα σύστημα, που δεν έχει ανταγωνισμό. Και ό,τι δεν έχει ανταγωνισμό είναι προβληματικό.
Διαπιστώνουμε, μπορεί να είναι και τυχαίο, ότι οι εκπτώσεις πριν με τις μετά δεν έχουνε καμία σχέση.
Άρα, τι φταίει; Το σύστημα και αυτός που το χρησιμοποιεί.
Ξέρετε, σε αυτά μιλάμε πάντα με στοιχεία. Αν παρακολουθήσετε Δημοτικά Συμβούλια, σε όλα αυτά τα οποία λέμε με αριθμούς, οι απαντήσεις δεν έχουνε ποτέ σχέση με αριθμούς. «Κάνουμε το καλύτερο δυνατό», «προσπαθούμε για το καλύτερο», «όλοι μαζί μπορούμε ενωμένοι να προχωρήσουμε», «και εμείς πήραμε τις προσφορές μας και κάνουμε την προσπάθειά μας», «και άμα νομίζετε ότι κάτι δεν είναι νόμιμο να προσφύγετε σε υπερκείμενες αρχές.». Αυτά ακούμε.
Εγώ δεν είπα για κάποιον ότι δεν είναι νόμιμος. Εγώ είπα ότι μας γεννάει πάρα πολλά ερωτηματικά όλο αυτό το πράγμα. Και εφόσον το χρησιμοποιείς, δώσε μας και εξηγήσεις. Αυτό λέμε. Εξήγησέ μας γιατί το Κολυμβητήριο στη Μεταμόρφωση έχει 10% έκπτωση, στη Σύρο 25% και στη Λαμία 50%; Πες μας γιατί.
Το 50% της Λαμίας με το 25% της Σύρου έχει εξήγηση. Νησί, μεταφορά προσωπικού, μηχανημάτων και υλικών. Το 10% της Μεταμόρφωσης με το 50% της Λαμίας πείτε μου εσείς τι σχέση έχει. Τι να σας πω; 600.000 ευρώ ξεκίνησε το Κολυμβητήριο, 1.900.000 ευρώ κόστισε. Και δεν περίσσεψε κατιτίς να φτιαχτεί ένα στέγαστρο. Άμα δείτε να γίνονται αγώνες, βάζουν κάτι ομπρέλες και πάνε και στριμώχνονται οι άνθρωποι από κάτω. Κάθονται στα κάγκελα, κρατάνε ομπρέλες πολύχρωμες για να προστατευτούν από τον ήλιο κ.λπ.. Ένα στέγαστρο θα έπαιρνε και φωτοβολταϊκά. Δεν περίσσεψαν 30.000 για να μπούνε υαλοπετάσματα στη βόρεια πλευρά του Κολυμβητηρίου, ώστε να μην ενοχλούν τις πολυκατοικίες, αλλά και να κοπεί και ο βόρειος άνεμος της Πάρνηθας, με αποτέλεσμα να γλιτώσουμε έναν με δύο βαθμούς θερμοκρασία νερού, το οποίο θερμαίνεται με φυσικό αέριο, οπότε καταλαβαίνεται τι σημαίνει.
Από τα 600.000 ευρώ φτάσαμε στα 1.900.000 ευρώ, 10% έκπτωση εδώ, 50% οι άλλοι, και δεν περίσσεψαν να κάνεις τα στοιχειώδη; Ε, δεν κάνεις καλές δουλειές. Η διαχείρισή σου δεν είναι αυτή που πρέπει να είναι. Τα επισημαίνουμε.
Με εμάς Διοίκηση αυτά τελειώσανε.
Θα σας πω και ένα ακόμη παράδειγμα. Είναι που λένε: «Μη μου ανοίξετε το στόμα.».
Κάνανε διαγωνισμό υποτίθεται για το ανθοπωλείο του νεκροταφείου. Τέσσερις παρουσιάστηκαν. Ο ένας βγήκε έξω γιατί είχε τραπεζική επιταγή, αντί για εγγυητική τραπέζης. Τον βγάλανε έξω. 750 ευρώ ξεκίναγε, έδωσε 755 ο έτερος, και οι άλλοι δύο το βρήκανε «πολύ» και φύγανε όπως ήταν. Και το πήρε 755 ευρώ.
Στο ερώτημα: «Δήμαρχε, γιατί δεν ακυρώσατε τον διαγωνισμό;», λέει: «Δεν έχουμε δικαίωμα.». Όμως, το άρθρο 17 της διακήρυξης λέει ότι «έχει δικαίωμα η Οικονομική Επιτροπή να ακυρώσει τον διαγωνισμό άνευ αιτιολογίας και χωρίς να έχει καμία ευθύνη.».
Το ανθοπωλείο, λοιπόν, της Μεταμόρφωσης νοικιάστηκε 755 ευρωπουλάκια μόνο.
Να σας πω, επίσης, μιας και το είπα προχθές στο Δημοτικό Συμβούλιο, για τη μεγάλη καθυστέρηση που είχε το κυλικείο του νεκροταφείου, το διπλανό. Εμείς είχαμε κάνει δημοσίευμα, 5 χρόνια στην προηγούμενη Διοίκηση και 3,5 χρόνια τώρα. Είναι εισαγγελική έρευνα σε εξέλιξη. Δεν την προξενήσαμε. Εμείς το δημοσιεύσαμε και είπαμε τι έχουμε χάσει. Λέμε ότι οι προτεραιότητές σας είναι λάθος, κύριοι. Μας επαίρεστε ότι κάνετε Τεχνικά Έργα. Τις μάντρες τις ρίχνετε γρήγορα. Αλλά εδώ, που ο δήμος θα είχε έσοδα, δεν κάνατε κάτι περισσότερο.».
Πύρρα News: «Μπορεί να διανύουμε πρόσκαιρα μία παρατεταμένη περίοδο καύσωνα, όμως το φθινόπωρο είναι κοντά. Πιστεύετε πως η πόλη είναι οχυρωμένη με αντιπλημμυρικά έργα;».
Βασίλης Καραβάκος: «Η πόλη της Μεταμόρφωσης, όπως και η πλειονότητα της Αττικής, δεν είναι οχυρωμένη με αντιπλημμυρικά. Η Μεταμόρφωση έχει σοβαρά προβλήματα, που έχουν να κάνουν με τη μορφολογία του εδάφους. Ένα μεγάλο πρόβλημα είναι η οδός Γκινοσάτη, η οποία είναι κεντρικός δρόμους, ο οποίος κάθε τρεις και λίγο πλημμυρίζει, διότι είναι λεκάνη απορροής μιας πολύ μεγάλης περιοχής. Αν αυτό, λοιπόν, δεν οχυρωθεί, δεν μπορεί να υπάρχει λύση. Μπορεί να το κάνει ο Δήμος; Ο Δήμος μόνος του δεν μπορεί να το κάνει. Μπορεί να το διεκδικήσει, όμως. Τώρα ρίχνω και μια δημοσιογραφική «σπόντα», λέγοντας πως και άμα το πάρει, μπορεί να μην το χάσει, όπως κάνουν άλλοι δήμοι, που παίρνουν αντιπλημμυρικά έργα και τα χάνουν. Εμείς είμαστε στη φάση, που δεν πήραμε αντιπλημμυρικό έργο. Τα τελευταία που πήραμε είναι εκείνα που ξεκίνησε η προηγούμενη Διοίκηση και ολοκληρώθηκαν με τη σημερινή Διοίκηση. Ήταν αντιπλημμυρικά της Διοίκησης Δούρου, με τον Γιώργο Καραμέρο, ο οποίος «έτρεξε» την υπόθεση. Όμως, έχει πολλή δουλειά ακόμη να γίνει. Ξέρετε, τα βασικά ζητήματα των υποδομών είναι πολύ σοβαρό πρόβλημα. Φωτιές, κατ’ αρχάς, πλημμύρες, υπάρχει σοβαρό θέμα, θα έλεγα, και με τον σεισμό. Έχουν ελεγχθεί δημόσια κτήρια; Δεν έχουν ελεγχθεί. Έχουν γίνει αντισεισμικές μελέτες, να δούμε την αντοχή τους; Και ξεκινάμε να μπούμε στα σχολεία, γιατί τα πιο παλιά κτήρια στις πόλεις, συνήθως, είναι τα σχολεία. Στη Μεταμόρφωση έχουμε ένα καινούργιο, το 2ο Λύκειο, και τα υπόλοιπα είναι σχολεία, τα οποία έρχονται από παλιά. Το 1ο Λύκειο έρχεται από το 1981. Άνοιξε όταν ήμουν εγώ στην πρώτη Λυκείου. Παλιά, λοιπόν. Αυτά τα σχολεία έχουνε μετρηθεί; Έχουν ελεγχθεί; Μακροσκοπικά, κάποια ναι. Το μακροσκοπικό, όμως, δεν φτάνει.».
Συνεχίζοντας, ο κ. Καραβάκος τόνισε μεταξύ άλλων πως: «Για εμάς τα ζητήματα της πολιτικής προστασίας είναι πολύ σημαντικά. Και γενικά αυτά τα στοιχειώδη: Η προστασία της ζωής. Φωτιά, πλημμύρα, σεισμός είναι πάρα πολύ σημαντικά.» και ολοκλήρωσε την απάντησή του λέγοντας πως: «Αντιπλημμυρικά έργα χρειαζόμαστε πολλά. Χρειάζονται αρκετά εκατομμύρια. Εμείς λέμε ότι προτεραιότητες πρέπει να είναι οι ανάγκες του κόσμου, οι ανάγκες των κατοίκων της πόλης μας. Αυτή είναι η προτεραιότητα. Νομίζουμε ότι από την Περιφέρεια, γιατί η Περιφέρεια χρηματοδοτεί, πρέπει να υπάρξει μια αναδιάταξη των δαπανών. Φεύγουνε πολλά λεφτά σε σκοπούς, που δεν είναι προτεραιότητας. Και φεύγουνε λίγα σε ζητήματα, που έχουν να κάνουν με τα στοιχειώδη, με τα βασικά.».

Πύρρα News: «Ο σημερινός Δήμαρχος και πολιτικός σας αντίπαλος σε ό,τι αφορά στη διεκδίκηση του δημαρχιακού αξιώματος κ. Σαραούδας σε ποιον βαθμό υπήρξε συνεπής στο προηγούμενο προεκλογικό του σύνθημα: «Αλλάζουμε την πόλη μας;».».
Βασίλης Καραβάκος: «Υπάρχει ένας εύκολος δρόμος για να πεις ότι ο σημερινός Δήμαρχος, με τον οποίο είμαστε αντίπαλοι, είναι μηδέν. Εμείς δεν το λέμε αυτό. Εμείς λέμε ότι σε κάθε Δημοτική Αρχή «τρέχουν» κάποια πράγματα. Ο μόνος τρόπος για να μην «τρέξει» τίποτε είναι να τον κλειδώσεις τον δήμο και να φύγεις. Να μην κάνεις τίποτε.
«Τρέχουνε» κάποια πράγματα, από τα οποία κάποια εξ αυτών τα έχουμε ψηφίσει, τα έχουμε στηρίξει. Κάποιοι μας κατηγορήσανε κιόλας, γιατί θεωρούν ότι ανακαλύψανε την αντιπολίτευση μετά το 2019 και θεωρούν ότι πρέπει να πυροβολούμε οτιδήποτε περπατάει και οτιδήποτε γίνεται.
Μα, φύγαμε από τον Σύνδεσμο της Πάρνηθας. Εμείς παλεύαμε πέντε χρόνια να φύγουμε από τον Σύνδεσμο της Πάρνηθας. Και ας το εισηγήθηκε η Διοίκηση. Θα λέγαμε όχι;
Μα, ακυρώσαμε την αγορά ενός οικοπέδου, εκεί κάτω στα πρανή του Κηφισού, το οικόπεδο Κούρου. Πήγε να το «ψωνίσει» η προηγούμενη Διοίκηση 2.000.000 ευρώ, με αντικειμενική αξία 250.000 ευρώ. Κι αν δώσαμε αγώνα. Θα λέγαμε όχι; Και, μάλιστα, δώσαμε αγώνα σχεδόν μόνοι μας. Είχαμε ζητήσει από όλες τις δημοτικές παρατάξεις να υπογράψουν τις προσφυγές μας. Ο κ. Σαραούδας είχε αρνηθεί. Και ο κ. Νάνος είχε αρνηθεί. Εμείς υπογράψαμε και η παράταξη του κ. Χαρίση, που δεν συμμετείχε στις εκλογές. Το είχαμε κόψει στη Διοίκηση Καρπέτα αυτό. Και ο κ. Σαραούδας ήρθε και είπε: «Ναι, το ακυρώνουμε.». Τι θα του πούμε εμείς; Όχι;
Και υπάρχουν πράγματα, τα οποία πιστεύουμε ότι πρέπει να στηριχτούνε και πρέπει να το κάνεις.».
Επίσης, ο κ. Καραβάκος σχετικά με το αν έχει υλοποιήσει το προεκλογικό πρόγραμμά του ο κ. Σαραούδας, ανέφερε μεταξύ άλλων πως «για όλα όσα φαίνεται να δεσμεύετε προσωπικά σε προεκλογικά βίντεο ο ίδιος ο κ. Σαραούδας (Γήπεδο, Κλειστό Γυμναστήριο, Πολιτιστικό Οργανισμό κ.λπ.) δεν έκανε τίποτε.», και συνέχισε λέγοντας πως: «Εμείς ασκούμε κριτική επί συγκεκριμένων πραγμάτων. Δεν μιλάμε γενικώς και αορίστως. Δεν είναι καλός. Δεν μας κάνει. Δεν λέμε τέτοια. Εμείς λέμε: Δεσμεύτηκες σε αυτά. Δεν τα έκανες. Έκανες αυτά, τα οποία είναι σε αντίθετη κατεύθυνση με αυτά που ζητάει η πόλη. Κτήμα Δηλαβέρη: Τέσσερις προϋπολογισμούς η Διοίκηση του κ. Σαραούδα. Για το Κτήμα Δηλαβέρη: Μηδέν. Τι σημαίνει αυτό; Δεν είναι στον ορίζοντά μου. Δεν θέλω.
Πράξη εφαρμογής του σχεδίου: Μηδέν. Σου λέει: «Κάντε ιδιώτες το παιχνίδι σας.». Αυτό λες πρακτικά. Να μπείτε στο σχέδιο μόνοι σας.
Η κριτική, λοιπόν, εστιάζεται επί συγκεκριμένων και όχι γενικώς και αορίστως. Δεν έχουμε κανένα προσωπικό θέμα με κανέναν. Δεν έχουμε τέτοια ζητήματα. Κάνουμε την πολιτική κριτική και αξιολογούμε τα πράγματα. Δεν είμαστε άδικοι. Είμαστε απολύτως δίκαιοι, ακόμη και όταν δεν μας συμφέρει.
Αλλά λέω, στο τέλος της ημέρας, στο τέλος της σταδιοδρομίας καθενός, αυτό που θα μείνει θα είναι το δίκαιο. Και αν έχεις πει το δίκαιο, ακόμη και αν δεν σε βόλευε κάποια στιγμή, θα έχει γίνει κάτι καλό.
Έτσι κρίνουμε, λοιπόν, και τον κ. Σαραούδα, έτσι κρίναμε και την προηγούμενη Δημοτική Αρχή, με το ίδιο κριτήριο.
Η χαρά μας θα ήταν να είχαμε μια Δημοτική Αρχή, που θα μας υποχρέωνε να ψηφίζουμε το 80% των ουσιαστικών θεμάτων που φέρνει.

Ακόμη και πράγματα που είναι θετικά, γίνονται με τρόπους ερασιτεχνικούς. Μερικές φορές αισθάνομαι ότι είμαι στο 15μελές του Λυκείου. Σας φαίνεται υπερβολικό, αλλά έτσι είναι.
Να σας πω ένα παράδειγμα: Διάνοιξη της οδού της Αγίας Βαρβάρας. Όταν πας να διανοίξεις μία οδό έχεις δύο σκέλη. Ένα είναι το πολιτικό σκέλος, ότι θέλω να την ανοίξω ή δεν θέλω να την ανοίξω. Και το άλλο είναι το νομοτεχνικό. Ο νόμος λέει ότι οι διανοίξεις γίνονται με αυτόν τον τρόπο. Δεν πας να λες ό,τι σκέφτεσαι ή ό,τι θέλεις εσύ. Οι διαδικασίες είναι συγκεκριμένες. Εμείς, λοιπόν, είπαμε, να ανοίξει η οδός της Αγίας Βαρβάρας, αλλά φέρε το με έναν σοβαρό τρόπο. Φέρε εισήγηση της Τεχνικής Υπηρεσίας, φέρε γνωμοδότηση της Οικονομικής Επιτροπής, αυτά που πρέπει να γίνουν. Για να μην το σταματήσουμε, αναγκαστήκαμε, είτε παρόντες ήμασταν είτε λευκό ψηφίσαμε, δεν το θυμάμαι ακριβώς, για να δημιουργήσουμε μια πλειοψηφία 8-7, ας πούμε, και να περάσει. Θα μπορούσε με έναν κανονικό τρόπο αν γίνει να το ψηφίσουμε.».
Επίσης, ο κ. Καραβάκος συνέχισε την απάντησή του, λέγοντας μεταξύ άλλων πως: «Εμείς, σας λέω ειλικρινά, δεν έχουμε ζήτημα να αναγνωρίσουμε και να επιβραβεύσουμε και να στηρίξουμε το θετικό. Και μακάρι να είχαμε περισσότερες ευκαιρίες. Που δεν είχαμε. Αλλά εμείς ως Διοίκηση θα δώσουμε πολλές ευκαιρίες στους άλλους να μας στηρίξουν.».
Πύρρα News: «Αναφερθήκατε στην πράσινη πόλη και όχι στην πόλη μπετόν. Έχουν κοπεί, μας είπατε, 1.000 δέντρα, και ορισμένα από αυτά δεν έπρεπε να κοπούν, αλλά και δεν έχουν αντικατασταθεί. Τι προτείνετε με το πρόγραμμά σας για την αποκατάσταση αυτής της κατάστασης, αλλά και για την ανάπλαση του Κηφισού, για τα οποία αναφερθήκατε συνοπτικά προηγουμένως.».
Βασίλης Καραβάκος: «Ο Κηφισός είναι ένα ανεκτίμητο φυσικό κεφάλαιο για όλη την Αττική. Δεν είναι μόνο για τη Μεταμόρφωση. Είναι ανεκτίμητο, είναι τεράστιο και είναι σφόδρα κακοποιημένο από το ελληνικό κράτος και όλες τις δομές του. Δηλαδή, Κράτος, Περιφέρεια και Δήμοι, σε όλη του την έκταση. Η λογική του όπου υπάρχει έκταση, μπαζώνουμε, επεκτεινόμαστε, δημιουργούμε γη, είναι μια κακή λογική. Γιατί η διαθέσιμη γη είναι αυτή που η ίδια η φύση την έχει ορίσει. Άμα πας να φτιάξεις εσύ γη επιπλέον, υπάρχει πρόβλημα.
Ο Κηφισός, κατά τη γνώμη μας, πρέπει να είναι προτεραιότητα. Πρώτον, να αισθανθούν όσοι τον ρυπαίνουν-μολύνουν ότι υπάρχουν κάποιοι που κοιτάνε. Έχουμε κάνει τρεις φορές καταγγελία για ρύπανση στον Κηφισό. Οι Ελεγκτές Περιβάλλοντος δυο-τρεις μέρες μετά, αφού έχουν ψοφήσει όλα τα ψάρια και τα έχει κατεβάσει το ποτάμι, έρχονται να πάρουν δείγμα νερού. Τι δείγμα νερού μπορείς να πάρεις σε ένα ποτάμι, στο οποίο κάποιος άνοιξε τον οχετό, έριξε τα δέοντα, και πέρασαν δυο-τρεις μέρες; Δεν θα βρεις τίποτε. Τι πρέπει να κάνουμε εμείς; Αυτό που πρέπει να κάνουμε εμείς είναι να έχουμε έναν μηχανισμό, ώστε να μπορούμε επί τόπου, μόλις διαπιστώσουμε το πρόβλημα, να κάνουμε υδροληψία.
Νούμερο 1: Να έχουμε δύο-τρία «kit» τέτοια. Να μπορούμε να βρούμε ποιος είναι αυτός. Θα φοβηθούν λίγο, δεν νομίζετε, αν μαθευτούν αυτά;
Νούμερο 2: Οφείλεις να πάρεις όλους όσοι υπάρχουν στην επικράτειά σου και να τους κάνεις συνεννόηση. Ότι ξέρετε, εμείς το ποτάμι το αγαπάμε, θέλουμε να το φροντίζουμε, το θέλουμε καθαρό και να ξέρετε ότι θα τσακωθούμε άμα είσαστε από αυτούς που πειράζουνε το ποτάμι. Να καταλάβουν ότι υπάρχει πολιτική βούληση να το προστατεύσεις και να συγκρουστείς για το ποτάμι. Αυτό είναι το δεύτερο.
Νούμερο 3: Για να αποτρέψεις το να ξεφορτώνουν στο ποτάμι διάφορα πρέπει να φέρεις τον κόσμο κοντά στο ποτάμι. Αν έχει κόσμο, είναι πιο δύσκολο να βρωμίσουν το ποτάμι, να πετάξουν μέσα απόβλητα, να πετάξουν αντικείμενα, να πετάξουν χημικά κ.λπ.. Άρα, πρέπει να δημιουργήσουμε παραποτάμιες διαδρομές, να δημιουργήσουμε 4-5 σημεία, που να μπορούν να μαζευτούν κάποιοι άνθρωποι, να κάνουν ένα πικ-νικ, με δυο ξύλινες κατασκευές, δηλαδή, να δημιουργηθούν συνθήκες, που να αποτελούν κίνητρο για τον κόσμο να πάει. Και πιστέψτε με, ο Κηφισός έχει τέτοια
Όταν κάναμε το 2017 το λεγόμενο «River Party», έτσι το ονομάσαμε, για να είναι λίγο προκλητικός ως τίτλος αυτός, κάναμε την εκδήλωση κάτω στον Κηφισό, με τη βοήθεια της Περιφέρειας τότε, πρέπει να το πούμε, γιατί μας βοηθήσανε στη διαμόρφωση, πολύς κόσμος εξεπλάγην με αυτό που έβλεπε. Λέγανε: «Είναι δυνατόν, υπάρχει αυτό το πράγμα εδώ;».
Τέταρτον, έρχεσαι σε συνεννόηση με τη Νέα Φιλαδέλφεια, Λυκόβρυση-Πεύκη, Κηφισιά, τουλάχιστον, να μην πούμε Δήμο Αθηναίων, που είναι οι δήμοι τους οποίους διατρέχει το ποτάμι. Και ασκείς πλέον συγχρονισμένη και μεγάλη πίεση προς την περιφέρεια και προς το Κράτος για να δοθεί συνολική λύση για τον Κηφισό.
Ξέρετε, είναι ζήτημα πολιτικής βούλησης. Αν υπάρξει πολιτική βούληση, όλα αυτά λύνονται πανεύκολα.
Σε ό,τι αφορά στις δενδροφυτεύσεις, το πρόγραμμά μας προβλέπει: Κασμάδες, φτυάρια, δέντρα, φυτεύουμε. Ξέρετε, είναι απλό. Όμως, έχει γίνει Επιστήμη στο Δημοτικό Συμβούλιο. Περιμένουμε την προμήθεια, τα δέντρα που θα έρθουνε. Ακούς προμήθεια και λες: Από πού θα έρθει; Θα είναι κάτι πολύ σημαντικό. Όμως, πας εδώ στο Δασαρχείο, παίρνεις 500 δέντρα και φεύγεις. Έχουμε και μια αξιόλογη Γεωπόνο στον Δήμο, ρωτάς και δυο άλλους σχετικά με το τι είναι αυτό το οποίο μπορεί να είναι κατάλληλο, να μην θέλει και πάρα πολλά νερά, να είναι ανθεκτικό και να μου πρασινίσει την πόλη. Τι είναι αυτά; Τα παίρνεις και τα φυτεύεις. Έτσι έχει γίνει σε αυτή την πόλη. Με αυτόν τον τρόπο. Και έχει γίνει, όπως σας είπα, από εθελοντές. Φανταστείτε να το συντονίζει ο δήμος. Δεν είναι τίποτε δύσκολο.
Εμείς πολλά από τα δέντρα που κακώς κόπηκαν τα καταψηφίσαμε στην Επιτροπή Ποιότητας Ζωής, που συμμετείχαμε.» και ακόμη ο κ. Καραβάκος είπε μεταξύ άλλων πως: «Αυτό που λέμε είναι: Κόβουμε με πολλή φειδώ, φυτεύουμε με πολύ μεγάλη άπλα. Μονόδρομος είναι αυτό το πράγμα. Και πραγματικά δεν θέλει κανέναν τεράστιο σχεδιασμό. Το θέλεις, το κάνεις. Και βλέπεις σε πέντε χρόνια μια εντελώς διαφορετική γειτονιά.».
Πύρρα News: «Σε ποιο επίπεδο βρίσκεται ο Δήμος στο ζήτημα της Κυκλικής Οικονομίας; Έχετε κάτι σχετικό στο πρόγραμμά σας;».
Βασίλης Καραβάκος: «Πρέπει να σας πω ότι ο Δήμος της Μεταμόρφωσης είναι από τους δήμους της Αττικής, που δεν συζήτησε καν στο Δημοτικό Συμβούλιο τη στρατηγική μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων του Περιφερειακού Σχεδιασμού. Τώρα, επειδή ακούγονται και λίγο «κινέζικα» αυτά, να τα κάνω πιο λιανά: Ο Περιφερειακός Σχεδιασμός, εννοώ της Περιφέρειας Αττικής, σε σχέση με το τι θα κάνουμε με τα απορρίμματα, πώς θα τα διαχειριστούμε, έχει μία μελέτη που λέει: Αυτός ο σχεδιασμός έχει αυτές τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις. Ο νόμος λέει, και η λογική κατά τη γνώμη μου επιβάλλει, ότι πρέπει να το συζητήσουν τα Δημοτικά Συμβούλια. Το έχουμε θέσει, τουλάχιστον 5 φορές από εμένα. Δεν υπάρχει κανένας σχεδιασμός στο κομμάτι της διαχείρισης απορριμμάτων και αυτό που λέμε διαχείριση και Κυκλική Οικονομία. Μαζεύουμε όπως μαζεύαμε, αποθέτουμε όπως αποθέταμε, και πληρώνουμε πιο ακριβά, διότι ο τόνος έχει φύγει από τα 49 και 50 ευρώ, και έχει πάει στα 85 ευρώ. Και θα αυξάνεται συνέχεια και έρχονται και πρόστιμα. Και όπως λένε οι νέοι που είναι εδώ: Θα «την ακούσουμε», εντός ολίγου, ακόμη χειρότερα.».
Επίσης, συνεχίζοντας την απάντησή του ο κ. Καραβάκος διευκρίνισε πως: «Αυτό που έχουμε πει είναι πως αν συνεχιστεί αυτή η πορεία στη διαχείριση των απορριμμάτων και εμείς, «πέρα βρέχει», ασχολούμαστε να διανοίξουμε την Ιωαννίνων και την Αγίας Βαρβάρας, επιμένω σ’ αυτό, θα φτάσει ένα σπίτι 100 τ.μ. να πληρώνει από 140 ευρώ τον χρόνο, πάνω από 400 ευρώ. Και με τους βασικούς μισθούς στα 650 ευρώ, τα 400 ευρώ είναι πάρα πολύ σημαντικό ποσό.».
Πύρρα News: «Υπάρχει Πολιτιστική πολιτική στον Δήμο Μεταμόρφωσης;».
Βασίλης Καραβάκος: «Όχι, δεν υπάρχει κανένας σχεδιασμός. Δεν υπάρχει πολιτική για το πώς θα αναδειχθεί ο Πολιτισμός για τους κατοίκους της Μεταμόρφωσης. Προσέξτε, δεν λέω για τις εκδηλώσεις. Έχει θερινό κινηματογράφο αυτές τις μέρες, και κάποιες ταινίες είναι και αξιόλογες. Μια χαρά είναι αυτό. Λέω για την ενεργή συμμετοχή των πολιτών. Θέλεις να μάθεις θέατρο, να παίξεις και κάπου; Θα φύγεις από τη Μεταμόρφωση. Δεν έχει πουθενά. Ενδεχόμενα θα πας στο Ηράκλειο, όπου εκεί έχει δύο θιάσους. Θέλεις να ασχοληθείς με εικαστικά; Θα φύγεις από το Μεταμόρφωση. Θέλεις να φτιάξεις ένα μουσικό συγκρότημα; Πορεύσου μόνος σου.
Αυτό, λοιπόν, είναι απουσία πολιτιστικής πολιτικής.
Εμείς τι λέμε; Δημιούργησε τις προϋποθέσεις. Βάλε 500 ανθρώπους, επί προτιμήσει νέους, όχι μόνο όμως. Έχω δει καταπληκτικά θεατρικά να γίνονται από το Κ.Α.Π.Η. Απλά, τους ανθρώπους που τους τα μαθαίνανε τους αξιοποίησαν κανένα εξάμηνο και τους στείλανε μετά, φύγανε. Γιατί δεν είναι στην πολιτική τους αυτό. Δεν υπάρχει αυτό το πράγμα, λοιπόν.» και ολοκλήρωσε λέγοντας μεταξύ άλλων πως: «Έχει επιπτώσεις πολιτιστικές, έχει επιπτώσεις στη νεολαία. Όμως έχει και άλλου είδους επιπτώσεις. Να μιλήσουμε λίγο με τη γλώσσα της αγοράς. Έχει και επιπτώσεις εμπορικές, γιατί άμα βγεις στη Μεταμόρφωση θα δεις ότι είναι νεκρή πόλη. Δεν κινείται τίποτε. Άμα βγεις να πας για καφέ πας επί τούτου εκεί. Δεν υπάρχει ένας σχεδιασμός να τρέχουν δύο εκδηλώσεις τη βδομάδα μέσα στην πόλη. Εκατό εκδηλώσεις τον χρόνο να τρέχουν. Να πληρώσουμε σε αυτό. Να δώσουμε έναν προϋπολογισμό 300.000 ευρώ.».