Ιδιαίτερα αποκαλυπτική η εκδήλωση της «Εκτός Σχεδίου», με θέμα: «Υγεία: δημόσιο αγαθό ή πανάκριβο εμπόρευμα;»

Ρεπορτάζ-Φωτογραφίες: Παναγιώτα Σούγια
Τη σημαντική αυτή εκδήλωση προλόγισε το μέλος της δημοτικής παράταξης «Εκτός Σχεδίου-Αριστερή Ριζοσπαστική Κίνηση στη Νέα Ιωνία», κ. Αγγελική Βάσιλα, η οποία ανέφερε πως: «Είναι αλήθεια ότι ζούμε σε μια περίοδο, που η κυβέρνηση της Ν.Δ., υλοποιώντας τις πολιτικές της Ε.Ε., κλιμακώνει την επίθεση σε όλα τα μέτωπα. Τα δημόσια κοινωνικά αγαθά έχουν μπει στο κέντρο της επίθεσης, ιδιωτικοποιούνται και εμπορευματοποιούνται.
Και σε αυτό το πλαίσιο προωθείται το τελειωτικό πλήγμα σε ό,τι έχει απομείνει από τη δημόσια και δωρεάν υγεία. Η κατάσταση, θα λέγαμε, ότι κυριολεκτικά έχει φτάσει στο απροχώρητο. Η κυβέρνηση προωθεί ασταμάτητα με νομοθετικές πράξεις την υποβάθμιση της Δημόσιας Υγείας και τη λειτουργία του Ε.Σ.Υ, και την έχει δρομολογήσει να λειτουργεί με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια.
Η απαξίωση του Ε.Σ.Υ. από όλες τις κυβερνήσεις, και από τη σημερινή, φυσικά, έχει οδηγήσει σε κλειστές χειρουργικές αίθουσες. Μάλιστα, διάβασα πρόσφατά ότι στην Αττική λειτουργούν μόλις οι 145 από τις 208. Υπάρχουν χιλιάδες κενά σε υγειονομικό προσωπικό. Υπάρχουν τεράστιες λίστες αναμονής στα χειρουργεία. Η κυβέρνηση, αντί να προσλάβει το αναγκαίο μόνιμο προσωπικό, ώστε να μπορούν όλοι οι ασθενείς να χειρουργούνται έγκαιρα, χωρίς να αναγκάζονται να ξανά πληρώσουν, επιβάλλει, τελικά, το νόμιμο «φακελάκι».
Όσοι ασθενείς δεν έχουν να πληρώσουν, καταδικάζονται και περιμένουν στις λίστες αυτές που υπάρχουν, που όλο και μεγαλώνουν, καθώς η απογευματινή λειτουργία θα γίνει εις βάρος της πρωινής.
Τα απογευματινά χειρουργεία, βέβαια, είναι ένα από τα βήματα της αντιδραστικής μεταρρύθμισης, που ετοιμάζει η κυβέρνηση. Στο νομοσχέδιο αυτό, που συζητιέται, προβλέπεται η άρση πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης των γιατρών του Ε.Σ.Υ..
Πρόκειται για συνειδητή πολιτική υποβάθμισης προς όφελος των κερδών των ιδιωτικών κλινικών και των διάφορων μεγαλογιατρών και ομίλων, που δραστηριοποιούνται στον τομέα της υγείας.
Και έτσι, εμείς οι εργαζόμενοι, οι κάτοικοι, ο λαός, δηλαδή, βάζουμε όλο και περισσότερο το χέρι στην τσέπη για να κάνουμε εξετάσεις και θεραπείες σε ιδιωτικά διαγνωστικά, που παρεμπιπτόντως στη Νέα Ιωνία έχουν ξεφυτρώσει σαν μανιτάρια, και μιλάμε για διαγνωστικά κέντρα όλων των ειδικοτήτων μεγαθήρια, όχι για μικρά μικροβιολογικά κέντρα κ.λπ.. Και πώς να μη γίνεται αυτό, αφού οι δημόσιες υποδομές υποβαθμίζονται, ολοένα. Έχουμε το παράδειγμα και του Φαρμακείου του Ε.Ο.Π.Υ.Υ. της Νέας Ιωνίας, που πρόσφατα απομακρύνθηκε από την περιοχή, στο πλαίσιο της λογικής συγχωνεύσεων των πρωτοβάθμιων δομών. Και που περιμένουμε τώρα να επανέλθει έπειτα και από τις κινητοποιήσεις των κατοίκων, αλλά και τη γενικότερη κατακραυγή του κόσμου.
Και, αντίστοιχα, έχουμε μία τέτοια κατάσταση και στο νοσοκομείο της «Αγίας Όλγας», που εξυπηρετεί πραγματικά εκατοντάδες χιλιάδες κατοίκους στην περιοχή, που παραμένει υπσοτελεχωμένο με πάρα πολλές ελλείψεις σε γιατρούς, νοσηλευτές και προσωπικό.».

Επίσης, η κ. Βάσιλα επισήμανε πως: «Οι υγειονομικοί κάνουν τεράστιες προσπάθειες, φυσικά, να κρατήσουν όρθιο όλο το σύστημα, αλλά πραγματικά είναι αντιμέτωποι και με τη φοβερή εντατικοποίηση, τα εξαντλητικά ωράρια και τους χαμηλούς μισθούς, αλλά και την απαξίωσή τους. Και, ταυτόχρονα, σε όλη αυτή την κατάσταση, θεσμοθετούνται και μια σειρά άλλα μέτρα, όπως, ας πούμε, επανέρχεται το εισιτήριο, το 5ευρω, τα γενόσημα φάρμακα και τα παραπεμπτικά.
Αντίστοιχα, έχουμε και στο θέμα της ψυχικής υγείας ένα νέο νομοσχέδιο. Σήμερα, μάλιστα, είχε και μια συνέντευξη Τύπου από την Πρωτοβουλία Ψ και διάφορους φορείς για το θέμα αυτό. Θα μας τα πει και ο Θόδωρος Παπαοικονόμου, Έχει προκαλέσει και αυτό αντιδράσεις.
Σε αυτή την εκδήλωση, λοιπόν, θέλουμε να συζητήσουμε όλα αυτά τα ζητήματα, που αφορούν στο σύνολο, γενικά, του τομέα της Υγείας.
Να δούμε ποιος κερδίζει και ποιος χάνει από αυτή την κατάσταση, την εμπορευματοποίηση της Υγείας.
Να δούμε τι σημαίνει πρόσβαση για όλον τον λαό χωρίς αντίτιμο στην Υγεία.
Να δούμε πως μπορούν οι υγειονομικοί να δουλεύουν, να εργάζονται σε αυτόν τον τομέα και να μπορούν να προσφέρουν έργο.
Και να δούμε και τι μπορούμε και εμείς οι ίδιοι, μαζί με τους υγειονομικούς και τα σωματεία τους να κάνουμε πράγματα, ώστε να ανατραπεί αυτή η κατάσταση, για να μπορέσουμε, τελικά, να υπάρξει μια διαφορετική ποιότητα και στην ίδια μας τη ζωή.».
Αμέσως μετά, τον λόγο έλαβε η κ. Μαρία Καραμπέλη, Παθολόγος-Επιμελήτρια Β΄, Γ.Ν.Α. «Γ. Γεννηματάς», η οποία ξεκίνησε την εισήγησή της λέγοντας πως: «Να σας ευχαριστήσω και εγώ για τον χρόνο σας, που αφιερώνετε να συζητήσουμε ένα πολύ σημαντικό ζήτημα, που φαντάζομαι ότι όλοι έχουμε προβληματισμούς, είτε εμείς σαν υγειονομικοί, που βρισκόμαστε μέσα στα Νοσοκομεία και στα Κέντρα Υγείας, είτε, πόσω μάλλον, και εσείς, αν χρειαστείτε κάτι, που αφορά στην υγεία σας, και να έχετε πρόσβαση στις υπηρεσίες υγείας. Φυσικά, όλη η κουβέντα που θα κάνουμε σήμερα εντάσσεται σε μία πολύ δύσκολη περίοδο, που βιώνουμε στην καθημερινότητά μας, μία πολύ δύσκολη περίοδο για εκατομμύρια ανθρώπους, όχι μόνο σε αυτή τη χώρα, αλλά, θα λέγαμε, και σε δισεκατομμύρια ανθρώπους πάνω στον πλανήτη παγκοσμίως. Βιώνουμε μια πάρα πολύ δύσκολη κατάσταση από όλα τα μέτωπα. Ο πόλεμος όχι απλά είναι δίπλα μας, αλλά στο πετσί μας βιώνουμε συνεχώς την επιλογή της χώρας. Όχι απλά στην εξόντωση ενός ολόκληρου λαού, όπως του Παλαιστινιακού λαού, που έχει δώσει μια πλήρη κατάσταση συμμαχίας στο κράτος-δολοφόνο του Ισραήλ, αλλά και την πλήρη εμπλοκή της και στον πόλεμο της Ουκρανίας.
Δίπλα στον πόλεμο βλέπουμε συνεχώς την ακρίβεια και τον μισθό μας να φτάνει, αν υπάρχει κι αυτός, ούτε μέχρι τα μέσα του μήνα, να δουλεύουμε με εξαντλητικά ωράρια συνεχώς και με ελαστικές σχέσεις εργασίας, που διαρκώς ξεχειλώνονται τα όποια δικαιώματά μας και οι όποιες κατακτήσεις μας, και, φυσικά, ένα-ένα τα δημόσια αγαθά να ιδιωτικοποιούνται.».

Ακόμη, η κ. Καραμπέλη επισήμανε μεταξύ άλλων πως: «Ο πλούτος που παράγεται όλο και περισσότερος, αλλά ιδιοποιείται από τους λίγους, η επιστήμη και η τεχνολογία εξελίσσονται με αλματώδεις ρυθμούς, αλλά τα επιτεύγματά της λογίζονται ως εμπορεύματα. Και όλα αυτά στο φόντο μιας Ευρώπης, που προσπαθεί να μας πείσει ότι δήθεν βοηθάει τους λαούς με το περιβόητο Ταμείο Ανάκαμψης, ενώ στην πραγματικότητα χρηματοδοτεί επιχειρηματικά «λόμπι».
Τι συμβαίνει, όμως, στην υγεία και στα δημόσια νοσοκομεία;
Δουλεύω στο Γ.Ν.Α. «Γ. Γεννηματάς». Στο νοσοκομείο μου, όπως και σε πολλά άλλα, στις εφημερίες μας η κατάσταση είναι δραματική. Υπερπληθώρα ασθενών προσέρχεται σε κάθε εφημερία, με το λιγοστό προσωπικό να παλεύει να προσφέρει υπερβάλλοντας εαυτόν. Όμως, οι ασθενείς αντιμετωπίζουν ατελείωτες ώρες αναμονής στα Τ.Ε.Π., και αν χρειαστούν εισαγωγή ξεκινάει ένας δεύτερος Γολγοθάς για ανεύρεση κλίνης ή ράντζου, στο οποίο καταλήγουν πολλοί.
Όμως, ας πάμε λίγο πιο παλιά να δούμε την κατάσταση. Το Ε.Σ.Υ., ποτέ δεν πρόσφερε εντελώς ισότιμες υπηρεσίες υγείας και ποτέ δεν ήταν εντελώς δωρεάν. Επίσης, πάντα ήταν ατελές, καθώς δεν υπήρχε το απαιτούμενο σύστημα πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας και πρόληψης. Βέβαια, χάρη σε μια πληθώρα υγειονομικών, που υπηρέτησαν και υπηρετούν στο Ε.Σ.Υ., κρατήθηκαν τα νοσοκομεία όρθια. Το είδαμε με τον πιο κραυγαλέο τρόπο και τα χρόνια της πανδημίας.
Πάνω, λοιπόν, σε αυτό το διαλυμένο από την υποστελέχωση Ε.Σ.Υ. ήρθαν να προστεθούν νέα «επιτεύγματα» της κυβέρνησης. Το επαίσχυντο νομοσχέδιο «Βαρτζόπουλου», για την πλήρη διάλυση της ψυχικής υγείας και της απεξάρτησης, το «χαράτσι» στα φάρμακα και στα παραπεμπτικά και στις απεικονιστικές εξετάσεις, που φυσικά, θα βαρύνει τους ασθενείς, το νέο σύστημα κοστολόγησης των ιατρικών πράξεων, με μοναδικό γνώμονα τα νοσοκομεία να λειτουργούν σαν αυτοχρηματοδοτούμενες μονάδες, με το κράτος να επιδιώκει να μην έχει καμία ευθύνη για τη χρηματοδότησή τους, η συνεχής υποβάθμιση των νοσοκομείων και των κέντρων υγείας, η παράδοση της καθαριότητας και της φύλαξης στους εργολάβους, η πρόληψη και η αποκατάσταση ανύπαρκτες, οι λιγοστές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού σε όλα τα πόστα και, φυσικά, το τελευταίο έκτρωμα αυτής της κυβέρνησης, η νομοθέτηση του αίσχους των απογευματινών επί πληρωμή χειρουργείων. Και οι επιδιώξεις τους δεν σταματάνε εκεί, αφού επιδιώκουν διακαώς την είσοδο ιδιωτών γιατρών στα δημόσια νοσοκομεία, ακόμη και για να εκτελούν χειρουργικές πράξεις με τον εξοπλισμό του δημοσίου, καθώς και η υλοποίηση της περιβόητης άρσης της πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης στα νοσοκομεία του Ε.Σ.Υ..» και ολοκλήρωσε λέγοντας χαρακτηριστικά πως: «Οι υγειονομικοί δεν είμαστε έμποροι υγείας, δεν είμαστε κοράκια να στεκόμαστε πάνω από τα κεφάλια των ασθενών και να τους κοιτάμε στην τσέπη. Απέναντι σε αυτή την αδυσώπητη επίθεση, όλοι οι μαχόμενοι υγειονομικοί, μαζί με κάθε αγωνιζόμενο κλάδο και όλον τον λαό, πρέπει να σταθούμε αποφασιστικά, ανατρεπτικά και νικηφόρα, για αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν υγεία, υψηλής ποιότητας, χωρίς αποκλεισμούς για όλες και όλους.».
Στη συνέχεια, τον λόγο έλαβε η κ. Μαρία Ντάσιου, Πνευμονολόγος, Κέντρο Υγείας Ν. Ιωνίας, η οποία ξεκίνησε την τοποθέτησή της αναφέροντας πως: «Να βάλουμε λίγο σε αριθμούς αυτά που είπε η Μαρία.
Από το 2010 μέχρι το 2014 οι περικοπές για την υγεία ήταν της τάξεως του 58,4%. Την τελευταία δεκαετία οι περικοπές είναι ακόμη μεγαλύτερες, φτάνοντας στο σήμερα, όπου η σχέση με την αύξηση του Α.Ε.Π. είναι σε μηδενική αύξηση για την υγεία. Από αυτά τα χρήματα, που υπάρχουν για την υγεία, το 50% με 60% πάει στην ιδιωτική υγεία. Αυτό σημαίνει ότι τα ταμεία, τα οποία ήτανε πάροχοι υγείας, γίνανε αγοραστές υγείας. Δηλαδή, από εκεί που εμείς ήμασταν ικανοί να βγάζουμε τις συντάξεις, να βλέπουμε ασθενείς, να κάνουμε εξετάσεις, όλα μέσα από τα Κέντρα Υγείας, ή από τα πρώην Ι.Κ.Α. ή μέσα από τα ασφαλιστικά μας ταμεία, σήμερα θέλουνε όλα αυτά να τα αγοράζουμε από ιδιώτες.
Έχουμε φτάσει αυτή τη στιγμή να είμαστε η χώρα με τις λιγότερες δυνατότητες στον υγειονομικό τομέα από όλη την Ευρώπη, λίγο πιο πάνω από τη Βουλγαρία, που είναι τελευταία. Αυτό καταλαβαίνετε τι μεγάλη επίπτωση έχει πάνω σε όλες τις δομές υγείας. Στην Πρωτοβάθμια, Δευτεροβάθμια, Τριτοβάθμια κ.τ.λ..
Εγώ θα αναφερθώ σήμερα στον δικό μου χώρο, που είναι η Πρωτοβάθμια.
Η Πρωτοβάθμια είναι αυτή, που ουσιαστικά θα όφειλε και θα έπρεπε, και το έκανε, να φρενάρει τα μεγάλα κύματα των ασθενών, τα οποία μπορεί να παρουσιαστούν σε μια επιδημία, όπως πρόσφατα στον Covid. Αυτό και έγινε, εν μέρει, κυρίως, από μονάδες, οι οποίες ήταν αρκετά καλά στελεχωμένες. Αυτό σημαίνει ότι λύνει τα χέρια των συναδέλφων στη Δευτεροβάθμια.
Η προσπάθεια, όμως, αυτής της κυβέρνησης, ίσως, και των προηγουμένων, είναι να συρρικνωθούν οι Πρωτοβάθμιες Μονάδες Υγείας, κάτι που, εν μέρει, το έχουν πετύχει. Θέλουνε συρρίκνωση περαιτέρω, φτάνοντας τα Κέντρα Υγείας να γίνουν ΤΟ.Μ.Υ., δηλαδή, να γίνουν Κέντρα, όπου θα υπάρχουν κάποιοι γιατροί, οι οποίοι θα κάνουνε το μοίρασμα σε άλλους γιατρούς ή σε νοσοκομεία ή όπου αυτοί έχουν στο μυαλό τους, που δεν ξέρω ακριβώς ποιο είναι το πλάνο τους. Που προφανώς είναι ένα καταστροφικό πλάνο.».

Κατόπιν, η κ. Ντάσιου, ανέφερε μεταξύ άλλων πως: «Το άλλο πλάνο, που έχουνε στο μυαλό τους, είναι να κλείσουνε όλα τα Φαρμακεία του Ε.Ο.Π.Υ.Υ.. Ένα πρόβλημα, που πρόσφατα αντιμετωπίσαμε εμείς στη γειτονιά μας. Και αυτό τι σημαίνει; Σημαίνει ότι οι ασθενείς βαρέως πάσχοντες, που παίρνουνε φάρμακα, τα οποία δεν μπορούν να βρουν αλλού, θα πρέπει να ταξιδεύουνε κάπου, δεν ξέρουμε πού, γιατί κάποια φάρμακα πήγανε, ας πούμε, στην Αγία Παρασκευή, κάποια πήγανε στο «Αλεξάνδρας», κάποια δεν υπάρχουνε καθόλου, για να βρίσκουν τα φάρμακά τους. Το χειρότερο, όμως, είναι ότι μιλάνε σαν μεγάλη εκδούλευση το γεγονός ότι αυτά τα φάρμακα θα τους τα πηγαίνει η εταιρεία στα σπίτια τους. Αυτό κρύβει το εξής: Αυτά τα φάρμακα κάποια στιγμή θα αναγκάζονται να τα πληρώνουν 10% ή, ίσως, και 20% επί της τιμής τους, που σημαίνει ότι θα βάζουν πολύ βαθιά το χέρι στην τσέπη, και εμείς όλοι κάποια στιγμή.
Τι γίνεται τώρα με τις δομές, θα επιτρέψουμε να κλείσουν; Όχι συμπολίτες. Θα δώσουμε αγώνες. Και δώσαμε αγώνες στη γειτονιά μας νικηφόρους. Ενώ, λοιπόν, έκλεισε το Φαρμακείο του Ε.Ο.Π.Υ.Υ., στη Νέα Ιωνία, δώσαμε αγώνες τόσο η δημοτική μας παράταξη στη Νέα Ιωνία, η Εκτός Σχεδίου, όσο και του Ηρακλείου, η Ρήξη και Ανατροπή. Κινητοποιήσαμε κόσμο, ενημερώσαμε κόσμο, παραβρεθήκαμε στη συζήτηση του δήμου για το θέμα, καθώς και για το επικείμενο κλείσιμο του Κέντρου Υγείας, παρεμβήκαμε δυναμικά και ο αγώνας ήταν κερδοφόρος. Το Φαρμακείο ξανά επιστρέφει στη Νέα Ιωνία και το Κέντρο Υγείας θα παραμείνει εδώ. Αυτή ήταν και η πρότασή μας στο Δημοτικό Συμβούλιο. Είναι ένα παράδειγμα δράσης, που πρέπει να το επικοινωνούμε, γιατί, προφανώς, θα χρειαστεί να ξανά παλέψουμε για μια πιο ουσιαστική Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας. Το παράδειγμα των συναδέλφων από τα νοσοκομεία είναι φωτεινό. Κράτησαν ανοικτά πολλά νοσοκομεία μας, κράτησαν το προσωπικό στις θέσεις του. Τρανό παράδειγμα οι καθαρίστριες, που είναι ένα σημαντικό κομμάτι της αλυσίδας στα νοσοκομεία και πρέπει να είναι μόνιμες και καλά εκπαιδευμένες. Είναι οι συνάδελφοι οι επικουρικοί, που μένουν στις θέσεις τους, είναι οι συνδικαλιστές που κινδύνεψαν με ποινές και απολύσεις, αλλά δικαιώθηκαν. Όλα αυτά τα κερδίσαμε με μεγάλες μάχες. Έκκληση σε όλους τους ασφαλισμένους να συμμετέχουν σε αυτές, γιατί δίνονται κυρίως γι’ αυτούς.», ενώ ολοκληρώνοντας είπε πως: «Σήμερα, ακούσαμε και τον κ. Καλλιάνο να κλαίει με λυγμούς για τον «άδικο» χαμό του πατέρα του εκτός μονάδας εντατικής θεραπείας, όταν αυτός ο ίδιος καταδίκασε νέα άτομα στη μεγάλη πανδημία να μένουν εκτός μονάδας, συμπράττοντας με τον Άδωνη, λέγοντας ότι κανείς δεν πεθαίνει εκτός μονάδας, αφού όλοι βρίσκουν. Αδιαφορεί για το σύστημα υγείας, που αυτός και οι γύρω του δημιούργησαν, και απεφάνθη ότι το πρόβλημα είναι οι γιατροί. Ξέχασε να μας πει πόσοι λιγότεροι γιατροί υπάρχουν, πως στενάζουν οι δομές υγείας, πως στήριξε τον άνθρωπο, που περήφανα μας λέει ότι επί θητείας του έκλεισαν 10 νοσοκομεία και του είναι πολύ εύκολο να κλείσει και άλλα, που απέλυσε 1.000 και πλέον άτομα από την Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας και με τον ερχομό του απέλυσε σχεδόν όλους τους συναδέλφους από το Κέντρο Υγείας Περιστερίου. Η απάντηση είναι οι αγώνες μας, απεργίες διαρκείας, δυναμικοί και με τους ασφαλισμένους στο πλάι μας. Είχαν αποτέλεσμα και θα ξαναέχουν. Ευχαριστώ.».
Ακολούθως, τον λόγο έλαβε ο κ. Θεόδωρος Μεγαλοοικονόμου, Ψυχίατρος, ο οποίος ξεκίνησε την ομιλία του λέγοντας πως: «Εγώ θα ξεκινήσω λίγο από την Ιατρική και όχι από την Ψυχιατρική, στη βάση των όσων λέχθηκαν. Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε, κατά τη γνώμη μου, συνολικά το ζήτημα, σε ποια εποχή ζούμε και ότι οι πολιτικές που εφαρμόζονται έχουν ονομαστεί από κάποιους «θανατοπολιτικές». Είναι αυτό το πράγμα που έχουμε σε εφαρμογή σε παγκόσμια κλίμακα αυτή τη στιγμή.», και συνέχισε αναφέροντας μεταξύ άλλων πως: «Υπάρχει εδώ και πολλά χρόνια μια παρατεταμένη κρίση του συστήματος, για την οποία το θέμα της υγείας να είναι με κρατικές δαπάνες είναι μια πολυτέλεια. Και με κάθε τρόπο αυτό το πράγμα το έχουν επεξεργαστεί και το έχουν εφαρμόσει. Γιατί το θέμα της υγείας, τα λεγόμενα αγαθά της υγείας, ποτέ δεν ήταν δημόσια. Ήταν σε μεγάλο βαθμό εμπορεύματα. Πάρτε παράδειγμα το φάρμακο. Βασικό είναι το φάρμακο. Υπήρξε ποτέ κρατική φαρμακοβιομηχανία στον καπιταλιστικό κόσμο; Ποτέ. Το φάρμακο, που είναι ένα βασικό αγαθό για την υγεία, κοινωνικό αγαθό, ήταν πάντα στα χέρια της κερδοφορίας των φαρμακοβιομηχανιών, οι οποίες είναι οι δεύτερες σε κερδοφορία παγκοσμίως, μετά την πολεμική βιομηχανία. Και καταλαβαίνετε το πώς προσπαθούσαν πάντα οι φαρμακευτικές εταιρείες να μπορέσουν να διαδώσουν το προϊόν, το οποίο παράγουν, στον έσχατο χρήστη. Δια μέσου ποιου να το συνταγογραφήσει; Του γιατρού. Άρα, λοιπόν, να έχουμε κάθε μέρα στα νοσοκομεία γεμάτα από ιατρικούς επισκέπτες, πολλοί γιατροί να καταναλώνουν τον χρόνο τους με τους ιατρικούς επισκέπτες, πληρωμένα συνέδρια και έναν σωρό πράγματα πληρωμένα, προκειμένου να συνταγογραφείς ή να κάνεις «έρευνες» στα Πανεπιστήμια προς όφελος των συμφερόντων της κερδοφορίας των φαρμακευτικών βιομηχανιών. Αυτό είναι μια παλιά ιστορία, που διατρέχει το σύστημα, και στις λεγόμενες «καλές εποχές», τότε που υπήρχε ακόμη η έννοια του δημόσιου, κατά κάποιον τρόπο.».
Κατόπιν, ο κ. Μεγαλοοικονόμου αναφέρθηκε στις ομοιογενείς διαγνωστικές ομάδες και στις ομάδες που σχετίζονται με τη διάγνωση, τονίζοντας μεταξύ άλλων πως: «Η ομάδα που σχετίζεται με τη διάγνωση είναι ένα σύστημα πολυπλοκότητας case-mix, που εφαρμόζεται για την κατηγοριοποίηση ασθενών με παρόμοια κλινική διάγνωση, για να ελέγχει καλύτερα το κόστος του νοσοκομείου και να προσδιορίζει ποσοστά αποζημίωσης πληρωτών.» και παραθέτοντας σχετικά παραδείγματα, όπως ασθενείς που παρακολουθούνται σε νοσοκομεία για σήψη ή σηψαιμία, για καρδιακή ανεπάρκεια και σοκ, για αναπνευστικές λοιμώξεις και φλεγμονές, επισημαίνοντας πως: «Το σύστημα αυτό παρέχει ένα δομικό πλαίσιο, ώστε να ξεκινήσει η προώθηση υψηλότερων προτύπων φροντίδας, συνεχίζοντας να ενθαρρύνει τα νοσοκομεία να βελτιώσουν την αποτελεσματικότητα της θεραπείας και αποθαρρύνοντας την υπερβολική θεραπεία για υψηλότερα ποσοστά αποζημίωσης, που είχαν γίνει συνήθης πρακτική.».

Ακόμη, ο κ. Μεγαλοοικονόμου τόνισε μεταξύ άλλων πως: «Ο καπιταλισμός αυτή τη στιγμή δεν έχει ανάγκη να επαναφέρει στην αγορά εργασίας εργατικό δυναμικό. Είμαστε στην εποχή του τέλους της μισθωτής εργασίας. Είμαστε στην εποχή της ελαστικής εργασίας, της περιστασιακής εργασίας. Και η Ευρωπαϊκή Ένωση, και αυτό να μην το ξεχνάμε ποτέ, από το 1993, που έγινε Ε.Ε., η «Λευκή Βίβλος» μιλάει ότι θα υπάρχει με έναν μικρό πυρήνα με μόνιμη σχέση εργασίας και έναν μεγάλο γύρω του όγκο με ελαστικές μορφές εργασίες.».
Στη συνέχεια, ο κ. Μεγαλοοικονόμου αναφέρθηκε στο καυτό ζήτημα της ψυχικής υγείας, λέγοντας πως: «Στο θέμα της ψυχικής υγείας, αυτό που έχει λεχθεί, γενικά, για την ψυχική υγεία, είναι ο φτωχός συγγενής της υγείας. Δηλαδή, είναι ο τελευταίος τροχός της αμάξης. Κανείς δεν ενδιαφέρεται για το τι γίνεται στην ψυχική υγεία πάρα πολύ. Γιατί, ποιος ενδιαφέρεται για τους ψυχικά πάσχοντες μέσα σε αυτή την κοινωνία, με όλο το στίγμα που υπάρχει, με τον ρατσισμό, την απομόνωση και όλα αυτά τα πράγματα;
Ετοιμάζουν ένα νομοσχέδιο τώρα, το οποίο βλέπω για πρώτη φορά στη ζωή μου να έχουν αφήσει, από τον περασμένο Οκτώβριο μέχρι σήμερα, να διαρρεύσει το νομοσχέδιο τρεις φορές. Δεν θυμάμαι για άλλο νομοσχέδιο πριν το φέρουν και το βάλουν στη «Διαύγεια» να το δούμε. Αυτό το έχουν αφήσει να διαρρεύσει τρεις φορές. Κάθε έναν-ενάμισι μήνα, με μικρές αλλαγούλες κ.τ.λ.. Το οποίο αυτό το νομοσχέδιο προβλέπει το κλείσιμο και την κατάργηση των Ψυχιατρείων σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, αφήνω το Δρομοκαΐτειο, γιατί είναι κληροδότημα, και να κάνουν ένα ενιαίο σύστημα, ένα ενιαίο δίκτυο υπηρεσιών, διαρθρωμένο κατά Υγειονομική Περιφέρεια, που θα είναι μέσα όλες οι υπηρεσίες. Στην αρχή είχανε βάλει και ιδιωτικές κλινικές μέσα, και Μ.Κ.Ο. και ιδιώτες γιατρούς κ.λπ..», ενώ αναφέρθηκε και στις υπόλοιπες πιθανές αλλαγές, που ετοιμάζονται.
Επίσης, ο κ. Μεγαλοοικονόμου τόνισε μεταξύ άλλων πως: «Στην Ελλάδα, που δεν έγινε ποτέ μεταρρύθμιση, κοιτάνε αυτή τη στιγμή πώς θα έχει ακόμη μικρότερο κόστος. Το προσωπικό είναι ελάχιστο. Οι δομές είναι όλες υποστελεχωμένες κ.λπ., γεμάτες ράντζα όλες οι κλινικές. Ο «Ευαγγελισμός», με 22 κρεβάτια, και να έχει άλλα 25 ράντζα μέσα. Όλοι οι διάδρομοι γεμάτοι. Το ίδιο στο Δαφνί, η κάθε κλινική. Σε όλα τα Γενικά Νοσοκομεία, μέσα στο «Γεννηματά» έχουν ακόμη και στην Τραπεζαρία. Λοιπόν, αυτή είναι η κατάσταση με όλα τα ράντζα. Δεμένοι οι ασθενείς, κλειδωμένες οι πόρτες και όλα αυτά τα πράγματα. Μονόδρομος το ψυχοφάρμακο. Η Ψυχιατρική αυτή είναι η Ψυχιατρική που θεωρεί τον άνθρωπο ένα αντικείμενο, το οποίο είναι απλώς ανήσυχο, το οποίο του δίνουμε το φάρμακό του να ησυχάσει, να μην ενοχλεί. Αν έχει οικογένεια, να τον πάρουνε σπίτι να μην ενοχλεί. Αν δεν έχει οικογένεια, στον δρόμο. Ένα μεγάλο ποσοστό των αστέγων αυτή τη στιγμή στην πόλη, βγείτε έξω και θα δείτε πώς μιλάνε μεταξύ τους οι άνθρωποι, πώς μιλάνε με τον τοίχο κ.τ.λ., είναι ψυχικά ασθενείς. Παίρνουν εξιτήριο από τα νοσοκομεία και …«Έλα σε έναν μήνα να σε ξαναδούμε». Ποιος θα ξαναπάει σε έναν μήνα;
Δεν υπάρχει καμία μετανοσοκομειακή φροντίδα, δεν υπάρχει κανένα βασικό κοινοτικό σύστημα υπηρεσιών. Δεν έγινε ποτέ. Και τώρα θα γίνουν τα πράγματα ακόμη χειρότερα. Και αυτό που προετοιμάζουν αυτή τη στιγμή είναι, αν θέλετε, κατασταλτικές δομές. Γιατί έχουν κάνει ένα εθνικό σχέδιο για την ψυχική υγεία, το οποίο έγινε επί υφυπουργείας της Ζωής Ράπτη, που ήταν πριν τον Βαρτζόπουλο, και το οποίο προβλέπει αυτό το πράγμα: Να γίνουν μονάδες μέσης και υψίστης ασφαλείας, να γίνουν μονάδες για τα λεγόμενα δυσίατα περιστατικά. Την έννοια ανίατο, τώρα βλέπε δυσίατο. Οικοτροφεία για δυσίατα περιστατικά. Πριν λίγες μέρες έγινε μία προκήρυξη για επτά Οικοτροφεία, από το Ταμείο Ανάκαμψης κ.τ.λ., τα οποία τα δώσανε όλα στον ιδιωτικό τομέα. Και τα επτά. Εκ των οποίων, προσέξτε το, τα δύο είναι για διεγερτικούς ασθενείς. Φανταστείτε τώρα σε ένα Οικοτροφείο 15 λεγόμενοι διεγερτικοί ασθενείς, κλειδωμένοι εκεί πέρα μέσα, τι θα γίνεται.

Το θέμα είναι ποιος παράγει τον διεγερτικό ασθενή, ποια Ψυχιατρική τον παράγει και πώς τους βάζουν όλους μαζί μέσα σε ένα Οικοτροφείο. Αυτές είναι οι λογικές, ας πούμε. Μιλάμε για κανονικές φυλακές, με αυτά τα πράγματα, τα οποία γίνονται. Καταλαβαίνετε ότι αυτό το πράγμα μας αφορά όλους.» και ολοκλήρωσε επισημαίνοντας πως: «Απλώς θέλω να έχετε και εσείς υπόψη ότι αυτό που λέμε ψυχική υγεία και αυτό που λέμε σύστημα υπηρεσιών ψυχικής υγείας δεν πρόκειται να αλλάξει, αν δεν αλλάξει αυτό που λέγεται Ψυχιατρική. Για ποια Ψυχιατρική μιλάμε. Μιλάμε με τον άνθρωπο ή με την αρρώστια; Η ψυχική αρρώστια είναι ένα βιολογικό πράγμα ή είναι αυτό που λέμε μία διαλεκτική βιοψυχοκοινωνική ολότητα; Μπορούμε να κατανοήσουμε τον πόνο του άλλου, ο καθένας πέρα από τις κοινωνικές του σχέσεις; Όχι. Έχουμε, λοιπόν, έναν υφυπουργό Υγείας, ο οποίος έδωσε πρόσφατα μία συνέντευξη Τύπου και είπε, λοιπόν: «Όποιος είναι επιθετικός, είναι επιθετικός επειδή είναι γεννημένος επιθετικός. Και επειδή ο τρόπος, με τον οποίο έχει ζήσει όλα αυτά τα χρόνια ενισχύει αυτή την επιθετικότητα.».».
Η σημαντική αυτή ενημερωτική εκδήλωση ολοκληρώθηκε με αρκετές ερωτήσεις από το κοινό, στις οποίες απάντησαν οι εξαιρετικοί ομιλητές.