Εξαιρετικά ενδιαφέρουσα η εκδήλωση, που διοργάνωσε η Α.Μ.Κ.Ε. Γέφυρες Ειρήνης, με θέμα: «Ο ρόλος των γυναικών στην κοινωνική συνοχή»

Ρεπορτάζ-Φωτογραφίες: Παναγιώτα Σούγια
Μέσα από διαφορετικές εμπειρίες και οπτικές, η συζήτηση ανάδειξε τον ρόλο των γυναικών στην προώθηση της αλληλεγγύης, της ισότητας, του διαλόγου και της κοινωνικής συνεργασίας.

Αρχικά, η Αρχισυντάκτρια της εφημερίδας «Το Βήμα», κ. Τάνια Μποζανίνου, προλόγισε την εκδήλωση, την οποία στη συνέχεια συντόνισε, λέγοντας, μεταξύ άλλων, πως: «Ο ρόλος της γυναίκας, επειδή είναι πολύ μεγάλος και στην οικογένεια και στο σχολείο, είναι ακόμη μεγαλύτερος όσον αφορά την κοινωνική συνοχή. Συχνά, προσπαθούν να βάλουν τις γυναίκες σε έναν ρόλο δευτερεύοντα, υποβαθμισμένο, ή να τις πείσουν ότι είναι πολύ σημαντικός αν και δευτερεύον αυτός ο ρόλος. Αυτό δεν είναι σωστό. Ο ρόλος αυτός έχει πολύ μεγάλη σημασία, τόσο στην κοινωνική συνοχή, αλλά και στις κοινωνικές αλλαγές.», προσθέτοντας πως: «Και ο ρόλος αυτός δεν θα έπρεπε να παραγνωρίζεται, ούτε να υποβαθμίζεται, ούτε να προσπαθεί κάποιος να τις πείσει ότι, εντάξει, ο άντρας παίρνει τις αποφάσεις εκτός σπιτιού ή οι γυναίκες μέσα στο σπίτι είναι εξίσου σημαντικός ο ρόλος τους. Δεν πρέπει να συμβιβαζόμαστε με κάτι λιγότερο από αυτό που μας ανήκει και θα πρέπει να έχουμε ως γυναίκες.».

Όλα όσα ανάφερε η κ. Τάνια Μποζανίνου μπορείτε να τα παρακολουθήσετε στο κάτωθι βίντεο:

Ακολούθησε η κ. Πέρσα Κουμούτση, Συγγραφέας, Μεταφράστρια Λογοτεχνίας και Ερευνήτρια, η οποία επικεντρώθηκε στην περίπτωση της Α.Μ.Κ.Ε. Γέφυρες Ειρήνης, τονίζοντας, μεταξύ άλλων, πως: «Ο ρόλος της γυναίκας στην κοινωνική συνοχή είναι θεμελιώδης, πολυδιάστατος, πολυπαραγοντικός και, κυρίως, εξελισσόμενος, διότι η ίδια η κοινωνία εξελίσσεται, διαφοροποιείται και απαιτεί και από τη γυναίκα να εκσυγχρονιστεί και να συμβαδίσει με τις αλλαγές.», προσθέτοντας πως: «Οι γυναίκες, παραδοσιακά, τουλάχιστον, επωμίζονται το μεγαλύτερο μέρος της φροντίδας των παιδιών, των ηλικιωμένων εξαρτώμενων μελών, ενισχύοντας πάντα της ταθερή αρμονία, τη σταθερότητα. Και, βέβαια, εργάζονται, προσφέρουν, δηλαδή, στην οικονομία, και αποτελούν την πλειοψηφία σε υπηρεσίες με ανθρωπιστικό πρόσημο, όπως είναι οι υπηρεσίες υγείας, αρωγής, εκπαίδευσης. Οι γυναίκες διαδραματίζουνε και πολύ σημαντικό ρόλο στις τοπικές κοινωνίες, ενώ είναι κρίσιμος και ο ρόλος τους στην ύπαιθρο. Είναι αγρότισσες, είναι κτηνοτρόφοι, αλλά συμμετέχουν και σε συλλογικότητες για την προαγωγή τοπικών προϊόντων.».
Επίσης, η κ. Κουμούτση είπε, μεταξύ άλλων, πως: «Ο δάσκαλος και, κυρίως, η γυναίκα δασκάλα είναι αυτή που θα πρέπει να διδάξει στα παιδιά τις βασικές αρχές της ισότητας των φύλων, τα ανθρώπινα δικαιώματα και τα δικαιώματα των ευάλωτων ομάδων, και, φυσικά, τις σημασίες της ανθρωπιστικής και εθελοντικής συνεργασίας, που δεν είναι τόσο γνωστή και δεν είναι τόσο δεδομένη. Ενώ σήμερα όλες οι κοινωνίες είναι χωρίς εξαίρεση πολυπολιτισμικές και πολυθρησκευτικές, προστίθενται και άλλα πράγματα, που πρέπει να τα διδάξουν, όπως ο σεβασμός στη θρησκεία του άλλου, στη γλώσσα του άλλου και στην καταγωγή του άλλου.», επισήμανε τον σοβαρό ρόλο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης στη δημιουργία συνθηκών ενδυνάμωσης της γυναίκας, τόνισε πως: «Καθώς οι απαιτήσεις της κοινωνικής συνοχής περιλαμβάνουν την ένταξη τώρα των μεταναστών και των προσφύγων ήθελα να σταθώ στις συλλογικότητες, που παίζουν καθοριστικό ρόλο στον τομέα αυτόν, καθώς λειτουργούν ως γέφυρα ανάμεσα στο άτομο και στο ευρύτερο κοινωνικό σύνολο, ενισχύοντας την εμπιστοσύνη και τη συνεργασία. Σε αυτός τις συλλογικότητες πρωταγωνιστεί πάλι η γυναίκα και νιώθω την ανάγκη να αναφερθώ εδώ στη συλλογικότητά σας, των Γεφυρών Ειρήνης, που μαζί με μία Α.Μ.Κ.Ε., που κατά τη γνώμη μου θα μπορούσε να λειτουργήσει ως μοντέλο ή παράδειγμα προς μίμηση, ένα μοντέλο, το οποίο θα μπορούσε να διδάξει και να μεταδώσει τη γνώση σε άλλες παρόμοιες πρωτοβουλίες, κυρίως, διότι ζούμε σε μια χώρα, όπου οι μεταναστευτικές ροές διαμορφώνουν νέα τοπία και νέες ανάγκες.», ανάφερε πως: «Οι Γέφυρες Ειρήνης, μαζί με τα αδερφά σωματεία τους, απαρτίζονται στον μεγαλύτερο βαθμό, για να μην υποτιμήσουμε και να μην αφήσουμε απ’ έξω τους άντρες, αλλά το μεγαλύτερο μέρος είναι γυναίκες, που κατάφεραν σε πάρα πολύ σύντομο χρονικό διάστημα σημαντικότατους στόχους στην ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής, καθώς δεν εστιάζουν μόνο στην εκπαίδευση, αλλά και στις Τέχνες και τη δημιουργία μιας ανοιχτής κοινωνίας μέσω των εθελοντών και των εθελοντριών, μέσα από την ίδια την κοινότητα, αλλά και μαζί με άλλους.», και ολοκλήρωσε λέγοντας πως: «Μπορώ να πω ότι και εγώ έχω επωφεληθεί από τη σχέση μου με τις Γέφυρες Ζωής και με τα υπόλοιπα σωματεία τους, διότι από τη θεωρία, κατά κάποιον τρόπο, αρχίζω και μετακινούμαι στην πράξη του εθελοντισμού και της αλληλεγγύης, που μου δίνει πάρα πολύ μεγάλη χαρά. Είναι στα πρώτα στάδια ακόμη, αλλά σιγά-σιγά νομίζω ότι θα ανοίξουν και οι δικοί μου ορίζοντες.».

Όλα όσα ανάφερε η κ. Πέρσα Κουμούτση μπορείτε να τα παρακολουθήσετε στο κάτωθι βίντεο:

Η εκδήλωση συνεχίστηκε με την κ. Άννα Λυδάκη, Ομότιμη Καθηγήτρια του Τμήματος Κοινωνιολογίας του Παντείου Πανεπιστημίου Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών, η οποία ξεκίνησε την ομιλία της εξηγώντας τι εννοούμε με τον όρο «κοινωνική συνοχή» και τι εννοούμε όταν λέμε «ρόλος», ενώ στη συνέχεια αναφέρθηκε για τη γυναίκα στον παραδοσιακό και στον μοντέρνο κόσμο, συνέχισε κάνοντας μια εκτεταμένη ιστορική αναφορά στην εξέλιξη των κοινωνιών σε ό,τι αφορά στον ρόλο των γυναικών ανά τοποθεσία και εποχή, σημείωσε, μεταξύ άλλων, πως: «Στα μεγάλα περάσματα της ανθρώπινης ζωής, στη γέννηση, στον γάμο, στον θάνατο, είναι κυρίαρχη η γυναίκα. Και σε κρίσιμες για την κοινότητα ώρες και στιγμές, σε περίοδο ξηρασίας, σε περίοδο που φοβόντουσαν πως θα έρθει μια αρρώστια, τότε οι γυναίκες συνασπίζονταν και πέρα από το πατριαρχικό αυταρχικό σύστημα, υπήρχε ένα άλλο, που ήταν μαγικό, θεραπευτικό, θρησκευτικό, που ήταν στα χέρια των γυναικών.», και ολοκλήρωσε επισημαίνοντας πως: «Οι νόμοι έχουν γίνει. Μιλάνε για ισότητα. Τώρα, έχουμε ακόμη πολύ δρόμο για να γίνει πραγματικά μια ισότητα. Κατασυκοφαντήθηκε το Φεμινιστικό Κίνημα, αλλά νομίζω ότι είναι πάρα πολύ σημαντικό η αντίδραση. Δηλαδή, ο φεμινισμός ξαφνικά συμπίπτει με το Οικολογικό Κίνημα. Ο βιασμός της φύσης συνέπεσε με την καταπίεση της γυναίκας. Είναι πάρα πολύ σπουδαίο το γεγονός ότι ακούμε θυμωμένες φωνές. Ακούμε κλιματική αλλαγή, πράγματα, κακό. Έχει θυμώσει η Γη μαζί μας. Όπως, βεβαίως, και οι γυναίκες έχουν θυμώσει και θέλουν να βάλουν τα πράγματα στη θέση τους, γιατί, συνήθως, ασχολούνται με εργασίες επισφαλείς, δεν τους βάζουν ένσημα, απολύονται πάρα πολύ εύκολα. Υπάρχει μια ανισότητα και έχουμε πάρα πολύ δρόμο ακόμη να κάνουμε. Και χαίρομαι που εσείς το παλεύετε τόσο όμορφα και με τέτοια δύναμη.».

Όλα όσα ανάφερε η κ. Άννα Λυδάκη μπορείτε να τα παρακολουθήσετε στο κάτωθι βίντεο:

Αμέσως μετά, τον λόγο έλαβε η κ. Πολύνα Γκιόκα, Αντιπρόεδρος της Κοιν.Σ.Επ. «Άνεμος Ανανέωσης», η οποία, αφού ανάφερε πως: «Είναι χαρά μου που είμαι κοντά στις Γέφυρες Ειρήνης.», εισηγήθηκε του θέματος: «Η γυναίκα και η ενεργειακή φτώχεια», επισημαίνοντας, μεταξύ άλλων, μέσα από απτά παραδείγματα και στατιστικά στοιχεία, πώς η ενεργειακή φτώχεια των γυναικών, συγκεκριμένα, μπορεί να αποτελέσει ρήγμα στην κοινωνική συνοχή και πώς τις αποτρέπει από το να συμμετέχουνε στην κοινωνία ενεργά και ουσιαστικά.
Η κ. Γκιόκα, είπε, μεταξύ άλλων, πως: «Θα συμφωνήσουμε, νομίζω, όλοι και όλες εδώ ότι η κοινωνική συνοχή, αν θέλουμε να το πούμε με δυο λόγια, είναι η εμπιστοσύνη μεταξύ των ανθρώπων, η αίσθηση ότι ανήκουμε κάπου, σε μια ομάδα, ότι υπάρχει ισότιμη πρόσβαση σε βασικά αγαθά για να ζήσουμε, όχι απλώς να επιβιώνουμε, και μπορούμε να συμμετέχουμε στην κανονική ζωή. Θεωρώ ότι όταν ένα από αυτά τα στοιχεία λείπει υπάρχει αποκλεισμός και ενισχύεται ο αποκλεισμός. Όταν μία ομάδα μένει εκτός, δεν έχει πρόσβαση σ’ αυτά, δεν υπάρχει κοινωνική συνοχή. Οποιαδήποτε ομάδα. Όχι μόνο οι γυναίκες. Θεωρώ, επίσης, ότι η κοινωνική συνοχή δεν είναι ουδέτερη. Έχει φύλο. Να σκεφτούμε λίγο ποιος φροντίζει όταν το σύστημα και το κράτος αποτυγχάνουν, ποιος καλύπτει τα κενά του κράτους και των κοινωνικών πολιτικών, ποιος φροντίζει τα παιδιά, τους ηλικιωμένους, τους ασθενείς. Σίγουρα καταφέραμε πάρα πολλά πράγματα. Δεν το συζητάμε. Ακόμη, όμως, υπάρχει δρόμος μπροστά μας.».
Συνεχίζοντας, η κ. Γκιόκα διευκρίνισε πως: «Η ενεργειακή φτώχεια δεν είναι ορατή. Και επειδή δεν είναι ορατή ακόμη είναι δύσκολο να το λύσουμε αυτό το πρόβλημα. Συμβαίνει μέσα στα σπίτια, πίσω από τις κλειστές πόρτες. Δεν είναι δημόσια. Δεν βγαίνει καμία γυναίκα να φωνάξει και να πει: «Ξέρετε, δεν μπορώ να ζεσταθώ μέσα στο σπίτι μου.». Κρύβεται πίσω από την αξιοπρέπεια. Υπάρχει προσαρμοστικότητα. Βάζω ένα ρούχο παραπάνω, κλείνω μερικά δωμάτια, αποφεύγω κάποιες δραστηριότητες μέσα στο σπίτι. Δεν σημαίνει πάντα ότι η γυναίκα, που αντιμετωπίζει ενεργειακή φτώχεια είναι και φτωχιά. Μπορεί να έχει μια πολύ καλή δουλειά, να έχει ένα δικό της σπίτι, ένα σταθερό εισόδημα, παρόλα αυτά, αυτά που δαπανάει για ενέργεια είναι πολύ περισσότερα από το 10%.
Υπάρχει ντροπή, στίγμα και άγχος. Συχνά, όταν ένας δεν μπορεί να πληρώσει τους λογαριασμούς του, θεωρεί ότι είναι προσωπική του αποτυχία. Ότι κάτι δεν έκανε καλά.», ενώ σχετικά με το τι μπορούμε να κάνουμε για να ανατραπεί αυτή η κατάσταση ανάφερε πως: «Το πρώτο πράγμα, που μπορούμε να κάνουμε, είναι να μην αφήνουμε το πρόβλημα, που στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι η ενεργειακή φτώχεια, σε άλλες περιπτώσεις είναι η βία κατά των γυναικών, να μην τα αφήνουμε στο σκοτάδι, στη σκιά, πίσω από την κλειστή πόρτα, να μην μένει αόρατο. Να σκεφτόμαστε και να μπορούμε να αναγνωρίσουμε ότι γύρω μας, κοντά μας, μπορεί και εμείς οι ίδιες, να είμαστε μία από αυτές τις γυναίκες, που αντιμετωπίζουνε καθημερινά προβλήματα με την ενέργεια. Ότι δεν θερμαίνουνε το σπίτι τους, δυσκολεύονται να πληρώσουν τους λογαριασμούς τους. Τι θα τους δώσουμε: Θα τους δώσουμε το πώς θα τους δείξουμε την αλληλεγγύη. Και με πρακτική βοήθεια. Η αλληλεγγύη δεν είναι φιλανθρωπία. Η αλληλεγγύη σημαίνει ότι στηρίζουμε με κάποιες γνώσεις που έχουμε, κάποιες πληροφορίες, στηρίζουμε έναν άνθρωπο να σταθεί στα πόδια του και να πάει ένα βήμα μπροστά. Δεν σημαίνει να τις πληρώσουμε τον λογαριασμό, στην προκειμένη περίπτωση. Άρα, οι πληροφορίες που παίρνουμε πρέπει να γυρνάνε μεταξύ μας, σαν ομάδα, που μπορούμε να είμαστε. Μέσα στην ομάδα να διαχέεται η πληροφορία, να ενημερώνουμε για τα κοινωνικά τιμολόγια, να στηρίζουμε, να βοηθάμε μία γυναίκα να φτιάξει αυτές τις αιτήσεις, επιτέλους. Να ενισχύουμε την ενεργειακή παιδεία. Να ψάχνουμε, δηλαδή. Να ψάχνουμε συνεχώς λύσεις, για να μπορούμε και να τις προτείνουμε. Αξιόπιστες λύσεις. Πρακτικές, μικρές ιδέες. Πώς μπορούμε μέσα στο σπίτι να εξοικονομήσουμε ενέργεια ή να τη χρησιμοποιήσουμε πιο έξυπνα.».

Όλα όσα ανάφερε η κ. Πολύνα Γκιόκα μπορείτε να τα παρακολουθήσετε στο κάτωθι βίντεο:

Κατόπιν, η Ομότιμη Καθηγήτριας του Παντείου Πανεπιστημίου και Αντιδήμαρχος Ισότητας, Δημοτικών Ιατρείων και Παιδικής Προστασίας του Δήμου Αθηναίων, κ. Μαρία Στρατηγάκη, απηύθυνε έναν χαιρετισμό στην εκδήλωση, συγχαίροντας αρχικά τις Γέφυρες Ειρήνης για τη συγκεκριμένη συνάντηση, τονίζοντας πως: «Νομίζω ότι είναι πολύ λίγες οι Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις, όπως είναι οι Γέφυρες Ειρήνης, που έκαναν ειδική εκδήλωση με αφορμή τις 8 του Μάρτη για τα θέματα γυναικών, και αυτό προσωπικά εγώ το εκτιμώ ιδιαίτερα.», και στη συνέχεια, αφού διευκρίνισε πως: «Στον Δήμο Αθηναίων εκτιμούμε πάρα πολύ τις πρωτοβουλίες της κοινωνίας των πολιτών, που ανοίγουν διάλογο για τα θεμελιώδη ζητήματα της εποχής μας και παρακολουθούμε με ενδιαφέρον τη συμβολή της Κοινωνίας των Πολιτών και των Οργανώσεων, όπως η δική σας, στον δημόσιο χώρο.», είπε, μεταξύ άλλων, πως: «Για πολύ καιρό η κοινωνική συνοχή θεωρούνταν φυσικό αποτέλεσμα της ατομικής φροντίδας των γυναικών μέσα στο σπίτι. Νομίζαμε ότι μόνο οι γυναίκες είναι υπεύθυνες για την κοινωνική συνοχή και αν ήταν υποτακτικές και ήρεμες είχαμε κοινωνική συνοχή. Δεν είναι τώρα τα πράγματα έτσι. Εγώ θέλω να τονίσω το αντίθετο: η κοινωνική συνοχή δεν είναι μία προσωπική υπόθεση και μία συμπεριφορά των γυναικών μέσα στο σπίτι, αλλά είναι μια πολιτική πράξη. Δεν είναι ένστικτο, είναι η ενεργός δράση των γυναικών στην εργασία, στην επιστήμη, στην πολιτική και στη γειτονιά. Και πρέπει να το αναγνωρίσουμε ακριβώς για να έχουμε και ένα αποτέλεσμα. Δεν είναι αυτονόητη η προσφορά, ο δημιουργικός αλτρουισμός, που λέγαμε στη Δημογραφία, αλλά η διεκδίκηση για ίση πρόσβαση στην Υγεία, για ασφαλείς δομές προστασίας της παιδικής ηλικίας και για τον τερματισμό κάθε μορφής έμφυλης βίας.».

Επίσης, η κ. Στρατηγάκη τόνισε, μεταξύ άλλων, πως: «Πάνω από όλα η κοινωνική συνοχή προϋποθέτει τη συμμετοχή των γυναικών στα κέντρα λήψης των αποφάσεων. Δεν αρκεί να είμαστε αποδέκτριες των πολιτικών της κοινωνικής μέριμνας. Η πραγματική αλλαγή έρχεται όταν οι γυναίκες καταλαμβάνουν θέσεις ευθύνης, φέροντας μια νέα οπτική στη Διοίκηση και στην οργάνωση της πόλης.», και ακόμη αναφέρθηκε στους στόχους της Δημοτικής Αρχής του κ. Χάρη Δούκα για την έμφυλη βία, λέγοντας, μεταξύ άλλων, πως: «Ο Δήμος Αθηναίων έχει ειδικό πρόγραμμα για την καταπολέμηση της έμφυλης βίας και με Ξενώνα για τις κακοποιημένες γυναίκες και με Κέντρο για την αντιμετώπιση της έμφυλης βίας.».

Όλα όσα ανάφερε η κ. Μαρία Στρατηγάκη μπορείτε να τα παρακολουθήσετε στο κάτωθι βίντεο:

Η ενδιαφέρουσα αυτή εκδήλωση ολοκληρώθηκε με τοποθετήσεις και ερωτήσεις, που υποβλήθηκαν από το κοινό, στις οποίες απάντησαν οι εκλεκτές ομιλήτριες.