Εγκαινιάστηκε η καλοκαιρινή ομαδική έκθεση, με τίτλο: «Viewing Room», στη Roma Gallery

Ρεπορτάζ-Φωτογραφίες: Παναγιώτα Σούγια
Στην υπέροχη αυτή έκθεση είχαμε την ευκαιρία να μιλήσουμε με κάποιους από τους εκθέτες καλλιτέχνες, οι οποίοι ανέφεραν μεταξύ άλλων ορισμένα στοιχεία για τα εκτιθέμενα έργα τους.
Ο Εικαστικός κ. Στέργιος Στάμος μας ανέφερε πως: «Το εκτιθέμενο έργο μου στην ομαδική αυτή έκθεση ανήκει σε μια ενότητα, που λέγεται «Αναδομήσεις». Συγκεκριμένα, είναι από το τελευταίο στάδιο αυτής της ενότητας, που ξεκίνησε ουσιαστικά από την προηγούμενη δεκαετία, από το 2010 μέχρι το 2017, και η σύνθεση αφορά στο προσφυγικό ζήτημα, το οποίο προκύπτει από βομβαρδισμούς κ.τ.λ., οπότε, τελειώνοντας αυτή την ενότητα, πήρα τα δύο υλικά της καταστροφής, τα τσιμέντα και τα σίδερα, που είναι τσαλακωμένα, και προσπαθώντας να τα ανασυνθέσω δημιουργούνται αυτού του είδους τα γλυπτά, τα οποία είναι μέσα από το χάος, από το οποίο προκύπτουν νέες δομές. Και επειδή τα βάφω με έντονα χρώματα, γι’ αυτό ονομάζονται «Αναδομήσεις».».

Επίσης, η Εικαστικός κ. Μαριάννα Λούρμπα μας είπε μεταξύ άλλων πως: «Τα έργα μου είναι εμπνευσμένα από τις Κυκλάδες. Πρόκειται για κυκλαδίτικες φόρμες από αρχιτεκτονικές μορφές κτηρίων, που συνδυάζουν με γεωμετρικά σχήματα τη σύγχρονη Ελλάδα. Στην έκθεση συμμετέχω με δύο έργα: Το επιτοίχιο έργο της φωτογραφίας, με τον τίτλο: «Αύγουστος», και τη γλυπτική κατασκευή με φως, με τίτλο: «Αίολος».».

Ακόμη, η Καλλιτέχνιδα, Εκπαιδευτικός και Επιμελήτρια Εκθέσεων, κ. Χριστίνα Μήτρεντσε, διευκρίνισε πως: «Έχοντας ζήσει και δουλέψει στο Λονδίνο για είκοσι χρόνια, η καλλιτεχνική μου σταδιοδρομία δημιουργήθηκε εκεί. Τώρα πηγαινοέρχομαι στο Λονδίνο και πλέον τον περισσότερο καιρό είμαι στην Ελλάδα. Το έργο με το οποίο συμμετέχω στην ομαδική αυτή έκθεση είναι αντιπροσωπευτικό παράδειγμα από μια χειροποίητη σειρά γλυπτικών έργων-μανιταριών. Τα υλικά που χρησιμοποιώ για να φτιάξω τα γλυπτά αυτά είναι σώματα βιβλίων και εξωφύλλων τους. Το γλυπτό έχει δημιουργηθεί από βιβλία κομμένα και επεξεργασμένα, που επιλέγω να χρησιμοποιήσω κάθε φορά. Για το φινίρισμα χρησιμοποιώ «γυαλόχαρτο» και τα τρίβω, έτσι ώστε όταν αγγίζεις την επιφάνειά τους να αισθάνεσαι ότι αγγίζεις το ανθρώπινο σώμα. Όλη μου η δουλειά ασχολείται με μία ουτοπική βιβλιοθήκη, που «χτίζω» εδώ και πολλά χρόνια, με αγαπημένα βιβλία άλλων ανθρώπων, στους οποίους κάνω την ερώτηση: Ποιο είναι το αγαπημένο σου βιβλίο; Ποιο είναι το βιβλίο που μπορείς να διασώσεις σε περίπτωση εξαφάνισης των βιβλιοθηκών;».

Επιπλέον ο κ. Κωστής (Τριανταφύλλου), μας δήλωσε μεταξύ άλλων πως: «Όσοι δουλέψαμε στο εξωτερικό και γυρίσαμε, όλοι είχαμε άλλα ονόματα. Κατά κάποιον τρόπο δεν χρησιμοποιήσαμε τα επίθετα, εξ ου και είμαι γνωστός απλά ως Κωστής. Σε ό,τι αφορά στα έργα μου, με τα οποία συμμετέχω στην ομαδική αυτή έκθεση, το ένα είναι του 1975 και λέγεται «Εκρηκτικός», γιατί είναι μία περίοδος αμέσως μετά από τη χούντα, είναι μια περίοδος ανασυγκρότησης της Ελλάδας και ζητάμε πολλά πράγματα από αυτήν την Ελλάδα στην αρχή της Μεταπολίτευσης. Τότε συμμετείχα σε μία ομάδα που λεγόταν «Κρακ», μία από τις πρώτες αυτόνομες ομάδες. Και, βέβαια, τα θέματά μας είναι πολύ εκρηκτικά για εκείνη την περίοδο. «Εκρηκτικός», λοιπόν, είναι ο άνθρωπος που απεικονίζεται. Το άλλο εκτιθέμενο έργο μου είναι το: «Πρόσωπο στην έκρηξη», του 1982 περίπου. Και η έκρηξη, βέβαια, έχει να κάνει με το κείμενο. Οι εικονιζόμενες γραμμές, λοιπόν, είναι των τετραδίων που έχουμε και το κεφάλι είναι του ανθρώπου. Στην αρχή της δεκαετίας του ’70 φτιάχνω έναν τρελό, που λέγεται «Ο Κόκκινος Τρελός», ο οποίος έχει στο κεφάλι του κάποιες σκέψεις. Το βιβλίο μου, με τίτλο: «Costis» είναι από την πρώτη έκθεση που έχω κάνει εδώ, η οποία ονομαζόταν: «Ο Κόκκινος Τρελός που ονειρευόμουν», τα έργα της οποίας είναι «κόκκινοι Τρελοί». Το «Ονειρευόμουν» το βγάζει ο Καστανιώτης το 1976, το οποίο είναι το πρώτο μου βιβλίο, όπου εκεί αναπτύσσεται ο «τρελός». Σε αυτό, ο «τρελός» πάλι άνθρωπος έχει το σήμα της ΝΑΣΑ, το οποίο έβαλα ως σκέψη στο κέντρο εκείνου του «τρελού». Ενώ ο «τρελός», που εκτίθεται εδώ πέρα, έχει κάτι πολύ πιο απλό. Έχει την ελληνική γλώσσα. Δηλαδή, είναι και σαν ένα τετράδιο ενός παιδιού ή ενός ανθρώπου που μελετάει κάτι.».

Τέλος, ο διαχειριστής του «private viewing room», κ. Ηριδανός Τσιριγκούλης, μας δήλωσε πως: «Είναι μία έκθεση, που συμμετέχουν 20 Έλληνες καλλιτέχνες, άλλοι επώνυμοι και άλλοι όχι και τόσο επώνυμοι. Δηλαδή, ως χώρος κάνουμε και κάποιες προτάσεις για νέους καλλιτέχνες. Ουσιαστικά είναι έργα, τα οποία προέρχονται από το «ντεπό» της γκαλερί. Δηλαδή, είναι έργα, τα οποία έχουν προκύψει από διάφορες δραστηριότητες της γκαλερί, και τα περισσότερα τα δείχνουμε για πρώτη φορά έτσι συγκεντρωμένα στο κοινό, με αφορμή μια καλοκαιρινή, χαρούμενη, χρωματιστή και εύθυμη ομαδική έκθεση.».