Χιλιάδες λαού έδωσαν αγωνιστικό «παρών» στην απεργιακή συγκέντρωση στην Πλατεία Γεωργίου στην Πάτρα, με αφορμή το έγκλημα των Τεμπών
Τρία χρόνια μετά από το έγκλημα στα Τέμπη, χιλιάδες λαού, εργαζόμενοι, μαθητές, φοιτητές, με τα σωματεία και τους φορείς της Πάτρας έδωσαν το Σάββατο 28 Φεβρουαρίου 2026 αγωνιστικό, δυναμικό «παρών» στην απεργιακή συγκέντρωση στην πλατεία Γεωργίου και στην πορεία που ακολούθησε, βροντοφωνάζοντας πως δεν ξεχνούν το έγκλημα στα Τέμπη και ότι η πολιτική όλων διαχρονικά των κυβερνήσεων οδήγησε δύο τρένα να συγκρουστούν στην ίδια γραμμή.
Σύμφωνα με τη Δημοτική Αρχή, αυτή η ίδια πολιτική βάζει στο ζύγι «κόστους-οφέλους» τα μέτρα ασφάλειας στους χώρους δουλειάς, στη Δημόσια Υγεία και Παιδεία, στα σχολεία, στα αναγκαία έργα υποδομής, αντιπυρικής, αντιπλημμυρικής και αντισεισμικής θωράκισης, εγκληματώντας καθημερινά εις βάρος μας, όταν την ίδια ώρα χρηματοδοτούν με δις ευρώ τους επιχειρηματικούς ομίλους για ν’ αυγατίζουν τα κέρδη τους, αλλά και την πολεμική βιομηχανία και τους εξοπλισμούς, που σκορπούν τον όλεθρο για τους λαούς.
Σήμερα, ενάντια στην εγκληματική πολιτική του κέρδους το σύνθημα: «Ή τα κέρδη τους ή οι ζωές μας», ακούστηκε για ακόμη μία φορά πολύ δυνατά.
Στην απεργιακή συγκέντρωση βρέθηκε πολυμελής αντιπροσωπεία της Δημοτικής Αρχής με επικεφαλής τον Δήμαρχο Πατρέων, κ. Κώστα Πελετίδη, ο οποίος ανάφερε στον χαιρετισμό του πως: «Αγαπητοί συναγωνιστές και συναγωνίστριες, ο Πατραϊκός λαός, τρία χρόνια από το έγκλημα στα Τέμπη, τηρεί την υπόσχεση, που έδωσε σ’ αυτή την πλατεία:
Δεν ξεχνά, δεν συγχωρεί.
Συνεχίζει τον αγώνα ενάντια στην πολιτική, που γεννά κάθε λίγο και λιγάκι νέα «Τέμπη».
Το σύνθημά μας: ή τα κέρδη τους ή οι ζωές μας, αποδεικνύεται ολόσωστο, είναι οδηγός, που αποκαλύπτει την αιτία.
Αποκαλύπτει τον λόγο, για τον οποίο τα τεράστια επιτεύγματα της επιστήμης και της τεχνικής δεν βρήκαν εφαρμογή στη μετακίνηση με το τρένο, στο σιδηροδρομικό δίκτυο.
Το πώς έγινε και βρέθηκαν σε κίνηση δύο τρένα με αντίθετη κατεύθυνση και θρηνήσαμε 57 νεκρούς, τα παιδιά μας, τους ανθρώπους μας.
Γι’ αυτό λέμε ότι ήταν ένα προδιαγεγραμμένο έγκλημα, που δεν πρέπει να συγκαλυφθεί.
Θα αγωνιστούμε μέχρι τέλους για να υπάρξει πραγματική δικαίωση, να αποδοθούν όλες οι πολιτικές και ποινικές ευθύνες.
Ο καλύτερος τρόπος τιμής των νεκρών μας είναι να είμαστε όλοι στους δρόμους, σε διαρκή σύγκρουση με την κυρίαρχη αιτία, την πολιτική, που επιτρέπει τους κατόχους του πλούτου, για τα κέρδη τους, να συντρίβουν τη ζωή του λαού, που παράγει τα πάντα.
Είναι θέμα τιμής για μας, που είμαστε εδώ, να μην επιτρέπουμε στους πολιτικούς εκπροσώπους, αυτών των κατόχων του πλούτου, αλλά και του συνόλου των μέσων, που διαθέτουν να μας ξεγελούν με ιδεολογήματα, να μας διασπούν και στο τέλος να κυριαρχούν.
Έχουμε χρέος απέναντι στον εαυτό μας, αλλά και στις νέες γενιές, να μην ανεχόμαστε, να μην διαπραγματευόμαστε τα δικαιώματα του λαού, τις κοινωνικές ανάγκες για υποδομές, μέτρα ασφαλείας παντού, ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών και όχι των μονοπωλίων.
Οι κάτοχοι του πλούτου και οι πολιτικοί τους εκπρόσωποι δεν θα μας χαρίσουν τίποτε.
Με αγώνες θα τα κατακτήσουμε.
Κουμάντο στον τόπο μας πρέπει να κάνει ο λαός.
Των νεκρών μας συνεχίζουμε και θα συνεχίζουμε να είμαστε η φωνή.
Σήμερα και κάθε μέρα.».