Εγκαινιάστηκε στην Πινακοθήκη Γιώργου Ν. Βογιατζόγλου η Έκθεση Ζωγραφικής: «Άσμα Ασμάτων», της κ. Ελένης Μωραΐτη

Ρεπορτάζ-Φωτογραφίες: Παναγιώτα Σούγια
Η κ. Ελένη Μωραΐτη παρουσιάζει στην Πινακοθήκη Βογιατζόγλου, από τις 4 Μαρτίου έως και τη 1 Ιουνίου, την τελευταία της δουλειά, με τίτλο: «Άσμα Ασμάτων», η οποία είναι επηρεασμένη από το ομώνυμο βιβλίο της Παλαιάς Διαθήκης, υμνώντας τον έρωτα, την αγάπη και τα βαθύτερα συναισθήματα, που μπορεί να νιώσει ο άνθρωπος. Πρόκειται, κατά βάση, για έργα μεγάλων διαστάσεων σε καμβά, καθώς, επίσης, δίπτυχα και τρίπτυχα σε ξύλο, που λειτουργούν, που αποκαλύπτουν και οπτικοποιούν κόσμους συναισθημάτων και, ταυτόχρονα, την περιπλοκότητα των ανθρώπινων σχέσεων.
Πρώτος τον λόγο έλαβε ο διακεκριμένος Αρχιτέκτονας και Συλλέκτης αξιόλογων Έργων Τέχνης, κ. Γιώργος Ν. Βογιατζόγλου, ο οποίος ανέφερε πως: «Θα ήθελα να πούμε δυο κουβέντες για την ωραία αυτή έκθεση. Η μεγάλη πρωταγωνίστρια είναι η κ. Ελένη Μωραΐτη. Να σας ευχαριστήσω για την παρουσία σας. Πάντα μου δίνετε εμένα προσωπικά μεγάλη δύναμη για να προχωρήσουμε και να κάνουμε καινούργια πράγματα. Υποκλίνομαι και σας ευχαριστώ πολύ. Το 2013, ξεκίνησε η Πινακοθήκη «Βογιατζόγλου», δειλά-δειλά. Το 2023, κλείσαμε τα 10 χρόνια, κάνοντας μια έκθεση, την οποία την ονομάσαμε «επετειακή», με δέκα καλλιτέχνες από τους καλύτερους, που θεωρώ εγώ, της Συλλογής. Δέκα χρόνια, δέκα καλλιτέχνες. Εν συνεχεία, τη σεζόν 2023-2024 θέλησα να τιμήσω δύο κυρίες πολύ δυνατές. Η πρώτη έκθεση ήταν της κ. Δίγκα, η οποία ήταν μια εξαιρετική έκθεση, την οποία τη χαρήκαμε πάρα πολύ. Πέρασε από την Πινακοθήκη μας «κόσμος και ντουνιάς» και είδε την έκθεση της κ. Δίγκα, η οποία έδωσε τη σκυτάλη στην Ελένη Μωραΐτη. Μια ξεχωριστή κυρία της Ζωγραφικής. Η κ. Δίγκα είναι πιο πολιτικοποιημένη, η κ. Μωραΐτη είναι πιο ερωτική, θα έλεγα, με όλα αυτά τα έργα, τα οποία είναι εξαιρετική δουλειά. Εγώ τις λατρεύω και τις δύο. Και πάλι θα ήθελα να σας ευχαριστήσω όλες και όλους, και ιδιαίτερα για την τιμή που μου έχουν κάνει και οι δύο κυρίες, που δείξανε τις δουλειές τους εδώ στην Πινακοθήκη.». Επίσης, ο κ. Βογιατζόγλου ευχαρίστησε όλες και όλους τους συνεργάτες του, που βοήθησαν τόσο για τη συγκεκριμένη έκθεση όσο και για τον ιδιαίτερα καλαίσθητο κατάλογό της, όπως και για το συνοδευτικό βιβλίο της κ. Ελένης Μωραΐτη, με τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Άσμα Ασμάτων – Παιχνίδι», που αφορά σε ένα τεράστιο έργο, το οποίο κοσμεί και την παρούσα έκθεση, και αποτελείται από τρία κομμάτια: δύο μέτρα επί τρία (2Χ9 μέτρα) και είναι ακριλικό σε καμβά, που απεικονίζει μια γαμήλια γιορτή. Στο κεντρικό τμήμα υπάρχει ένα ζευγάρι καθισμένο σ’ έναν θρόνο από φτερά παγωνιού. Στο αριστερό και στο δεξί τμήμα του έργου απεικονίζονται σε πομπή άνθρωποι, που κατευθύνονται προς το κέντρο.

Αμέσως μετά τον λόγο έλαβε η κ. Ελένη Μωραΐτη, η οποία αναφέρθηκε εν συντομία στη γνωριμία της με τον κ. Γιώργο Βογιατζόγλου και ακόμη ευχαρίστησε όλους τους ανθρώπους, που εργάστηκαν μαζί της, καθώς και όλους όσοι παραβρέθηκαν στα εγκαίνια της έκθεσής της.

Κατόπιν, η κ. Έλλη Λεβεντάκη, κείμενα της οποίας συμπεριλαμβάνονται στον άκρως κατατοπιστικό κατάλογο της έκθεσης, ευχαρίστησε αρχικά τον κ. Βογιατζόγλου και την κ. Μωραΐτη, και είπε μεταξύ άλλων πως: «Είμαι ιδιαίτερα χαρούμενη, που είχα την ευκαιρία να δω της δουλειά, να τη μελετήσω και να γράψω γι’ αυτήν. Νομίζω ότι είναι μια καταπληκτική δουλειά, μια φρέσκια δουλειά, με πάρα πολλά χρώματα, πολλά συναισθήματα και, κυρίως, πολλή αγάπη. Και εύχομαι να απολαύσουμε την έκθεση και να δείτε όλη αυτή την καταπληκτική δουλειά, που έχει κάνει η Ελένη τα τελευταία χρόνια.».

Επιπλέον, η κ. Ελένη Μωραΐτη δήλωσε στην εφημερίδα μας πως: «Το 1996 έκανα την τελευταία μου έκθεση στις «Νέες Μορφές» και από εκεί και πέρα αποφάσισα να διαβάσω για την Τέχνη περισσότερο, γιατί με ενδιέφερε πολύ αυτό. Και έκανα ένα διδακτορικό, επί δέκα χρόνια. Αυτό το διδακτορικό σχετίζεται με τη σκέψη των παιδιών σε σχέση με την εικόνα και τη γλώσσα. Όταν, λοιπόν, άρχισα πλέον επαγγελματικά να ασχολούμαι με την Τέχνη, ως Επιστήμονας και όχι πλέον ως καλλιτέχνης, οπότε, τέλειωσα το διδακτορικό και μετά ένωσα αυτά τα δύο. Δηλαδή, κατάλαβα ότι μέσα από την Επιστήμη είναι το ίδιο σημαντικό να μπεις μέσα στην Τέχνη, και το αντίστροφο, μέσα από την Τέχνη να μπεις στην Επιστήμη. Μάλιστα, η έκθεση αυτή έχει διπλό χαρακτήρα. Σήμερα, ο κόσμος είδε τα έργα μου, αλλά θα πρέπει να διαβάσει και το κείμενό μου, γιατί ξεκίνησα να γράψω ένα μικρό κομμάτι για τη δουλειά μου και, τελικά, αυτό βγήκε ένα βιβλίο, το οποίο έγραψα τους τελευταίους τέσσερις με πέντε μήνες. Και αυτό το βιβλίο εξηγεί ακριβώς το γιατί έκανα τα έργα μου, πώς τα έκανα, με τι τρόπο, και όλα τα σχετικά με τη δουλειά μου στοιχεία. Μέσα εκεί γράφω διάφορα πράγματα, που με απασχόλησαν. Και έτσι με την έκθεση έκανα, ας πούμε, ένα ταξίδι αναζήτησης, όπου στο δισάκι μου, όπως λέω και στην εισαγωγή του καταλόγου, είχα δυο πράγματα μαζί: την Επιστήμη και την Τέχνη. Αυτό, όμως, όλα αυτά τα χρόνια, που ήμουν απομονωμένη και δούλευα, είτε Ζωγραφική είτε θεωρητικά κείμενα, με έκανε να αλλάξω πάρα πολύ σε σχέση με το τι ήμουν και το πώς έγινα σιγά-σιγά. Αυτό δεν είναι άσχετο από το ότι βρέθηκα μαζί με τον Piet Convents, τον άντρα μου, ο οποίος μου έδωσε καινούργια ώθηση στα πράγματα, τελείως διαφορετική όψη των πραγμάτων, καθώς είναι και ξένος και έχει έναν άλλον τρόπο προσέγγισης. Αυτό, λοιπόν, και το ψάξιμό μου το ουσιαστικό, η αναζήτησή μου, δηλαδή, με οδήγησε στη σημερινή παρουσίαση. Μάλιστα, κάνοντας λίγο πλάκα με τον Piet, του λέω ότι νιώθω σαν «σπόρος», γιατί έφυγα για λίγα χρόνια, εξαφανίστηκα, και μετά ξαναγύρισα, «φύτρωσα» με έναν άλλον τρόπο. Και γι’ αυτό, βέβαια, με βοήθησε πάρα πολύ ο κ. Βλάσης Φρισήρας και ο Γιώργος Βογιατζόγλου. Γιατί αν δεν με βοηθούσαν να σταθώ ως καλλιτέχνης δεν νομίζω ότι θα μπορούσαμε να μιλούσαμε αυτή τη στιγμή εδώ, είτε για την Επιστήμη είτε για την Τέχνη. Είμαι πάρα πολύ ευχαριστημένη με αυτό που έγινε σήμερα. Χάρηκα ιδιαίτερα, διότι πιστεύω ότι η Τέχνη είναι πολύ σημαντική, είναι πράγμα που σε οδηγεί ουσιαστικά στην επιβίωση. Είναι σας το σεξ και το φαγητό. Είναι απολύτως απαραίτητη. Αυτό το έχω καταλάβει πολύ καλά πια. Και πιστεύω ότι είναι πολύ μεγάλη χαρά. Δηλαδή, το να έχεις μια καλή αισθητική για τα πράγματα σε κάνει να νιώθεις καλύτερα. Όλα τα έργα της συγκεκριμένης έκθεσης είναι εμπνευσμένα από το «Άσμα Ασμάτων». Ξεκίνησα από τα ασπρόμαυρα έργα, περίπου, το 2010. Και σιγά-σιγά άρχισε να μπαίνει χρώμα στη ζωγραφική μου και έφτασα να καταλήξω στο πολύ μεγάλο έργο μου για τον έρωτα, όπου απεικονίζετε ένας μυητικός γάμος. Δηλαδή, έχω βάλει τους ανθρώπους, που είναι διαφορετικοί να έχουν δικαίωμα στην αγάπη, και ότι αυτοί οι δύο άνθρωποι αγαπιούνται. Είναι ένας ύμνος στην αγάπη. Γι’ αυτό δούλεψα εμπνεόμενη από το «Άσμα Ασμάτων», γιατί με ενθουσιάζει πάρα πολύ το κείμενό του. Το αγαπάω πάρα πολύ αυτό το βιβλίο της Βίβλου. Και ουσιαστικά έχω δουλέψει για την αγάπη. Και πραγματικά δεν θα μπορούσα να κάνω τίποτε από μόνη μου, αν δεν ήταν όλοι αυτοί οι άνθρωποι γύρω μου, όσοι με βοηθήσανε και όσοι ήρθανε σήμερα και όσοι στάθηκαν στο πλάι μου. Τους θεωρώ πλέον ως «δώρα» τους ανθρώπους και τις σχέσεις μου με αυτούς. Και έχω να τους πω ένα πολύ μεγάλο «ευχαριστώ» για όλα αυτά.».

Επίσης, οφείλουμε να αναφέρουμε πως στα εγκαίνια μεταξύ πολλών άλλων ήταν και η πρώην Δήμαρχος Νέας Ιωνίας και νυν δημοτική σύμβουλος και επικεφαλής της δημοτικής παράταξης «Δύναμη προοπτικής» κ. Δέσποινα Θωμαΐδου.