ΟΙ ΧΩΡΟΙ ΑΘΛΗΣΗΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΝΕΑΣ ΙΩΝΙΑΣ ΑΤΤΙΚΗΣ ΝΟΣΟΥΝ
Όταν νοσούν οι χώροι άθλησης, νοσούν οι αθλητές, που τους χρησιμοποιούν, καθώς και τα σωματεία, που είναι αναγκασμένα να βάλουν βαθιά το χέρι στην τσέπη τους. Με αφορμή τα παράπονα και τις παρακλήσεις που ακούγονταν, από πολίτες, αθλητές, προπονητές, αθλητικούς παράγοντες, τοπικούς, ακόμα και υπερτοπικούς (ΕΠΣΑ), κατά την διάρκεια της τετραετίας, δεν σταματήσαμε στιγμή να κρούουμε με επιμονή, τον κώδωνα του κινδύνου στην Δημοτική Αρχή της πόλης μας και τους συναρμόδιους φορείς.
Του κ. Σωτήρη Π. Σκευοφύλακα, νυν και εκ νέου υποψήφιο δημοτικό σύμβουλο Νέας Ιωνίας Αττικής, με την παράταξη «Δημιουργία Αλληλεγγύη»
Ο αγωνιστικός χώρος του Δημοτικού Σταδίου της πόλης, και ακόμη περισσότερο το ταρτάν, βρίσκονται σε κακή κατάσταση. Αφού έφτασαν στο σημείο να μας μεταφέρουν συνεχώς παράπονα απλοί πολίτες, που χρησιμοποιούν το ταρτάν για απλό περπάτημα ή τζόκινγκ, φανταστείτε τι τραβάνε οι αθλητές των αγωνιστικών τμημάτων, που είναι ουκ ολίγοι, μεταξύ των οποίων και πολλά παιδιά μικρών ηλικιών 6-16 ετών.
Επίσης, το μοναδικό κλειστό γήπεδο της πόλης μας, το οποίο φιλοξενεί ομάδες μπάσκετ (ανδρικό-γυναικείο), ομάδες Χάντμπολ (ανδρικό-γυναικείο-παιδικό), είναι βέβαιο ότι δεν πληροί τις προϋποθέσεις, τόσο στο κομμάτι του αγωνιστικού χώρου (έξι (6) ρήξεις χιαστών, μόνο στη γυναικεία ομάδα χάντμπολ τα τελευταία 4 χρόνια), όσο και στο κομμάτι ασφάλειας των φιλάθλων, στις συρόμενες ξύλινες εξέδρες του. Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, ότι και φέτος η γυναικεία ομάδα χάντμπολ έδωσε και τους δύο ευρωπαϊκούς αγώνες της στην έδρα του αντιπάλου, λόγω ακαταλληλότητας του γηπέδου μας να φιλοξενήσει αγώνα ευρωπαϊκού επιπέδου αγώνες, με ό,τι αυτό συνεπάγεται τόσο για την ομάδα μας όσο και για τον αντίκτυπο σε όλη την αθλητική κοινότητα. Δεν θα αναφερθώ καθόλου στα περιφερειακά ανοιχτά γηπεδάκια μπάσκετ, όπου η κατάσταση κρίνεται έως και τραγική!
Αναμέναμε έναν υποτυπώδη προγραμματισμό από τη Δημοτική Αρχή, αν μη τι άλλο, έστω για τη σταδιακή αποκατάσταση των παραπάνω προβλημάτων. Όμως, στους προϋπολογισμούς 2019-2023, που είναι ο καθρέφτης, στην επιφάνεια του οποίου αντανακλάται η βούληση και οι προβλέψεις της εκάστοτε Διοίκησης, δυστυχώς, η εικόνα μόνο αισιοδοξία δεν προκαλούσε. Υπήρχε ένα μόνο έργο και αυτό συνεχιζόμενο (5Χ5 Αλσούπολης).
Σε αυτούς τους προϋπολογισμούς αποτυπώνεται, με πραγματικά οικονομικά στοιχεία, η στασιμότητα των έργων των τελευταίων 4 χρόνων και η απουσία νέων.
Το χειρότερο; Εκτός της φανερής έλλειψης αθλητικών υποδομών, οργίαζαν οι φήμες, όχι για δημιουργία νέων, αλλά, αντίθετα, για κατάργηση υφιστάμενων (όπως π.χ. το γηπεδάκι της οδού Πάρσης).
Σε όλα αυτά, αν προσθέσουμε και τον ανύπαρκτο προγραμματισμό της Διοίκησης, για την προσπάθεια ενίσχυσης των Αθλητικών συλλόγων, παρέχοντας κίνητρα, ώστε να μπορούν, σε συνδυασμό με την αυτοδιαχείριση των πόρων των Ακαδημιών τους, να στέκονται με αξιοπρέπεια, χωρίς να «παρακαλούν» τον κάθε τοπικό δημοτικό παράγοντα, ο οποίος προσπαθεί να κερδίσει απλά τις ψήφους, τότε συμπεραίνουμε πως ο κώδωνας του κινδύνου πρέπει να είναι μόνιμα πατημένος, γιατί είναι ορατός ο κίνδυνος της απαξίωσης και του εκφυλισμού, μίας από τις σημαντικότερες πηγές παραγωγής Πολιτισμού της πόλης μας, που είναι ο αθλητισμός και τα ιδεώδη, που αυτός πρεσβεύει.
