«Ορκίζομαι» να γράψω την αλήθεια…

Καλησπέρα πέρα για πέρα συνθεατές και συνθεάτριές μου του πάντοτε παιδαγωγικού Θεάτρου Σκιών και παρασκηνίων της καθημερινότητας, η οποία σήμερα μας επιφύλασσε μεταξύ άλλων μία από τις κλασικότερες παραλλαγές ενός από τα παλαιότερα παιδικά και όχι μόνον παιχνίδια, που ονομάζεται: «Μακριά γαϊδούρα».
Το φαινόμενο, λοιπόν, της μακριάς γαϊδούρας για ακόμη μία φορά επαναλήφθηκε στην εντέλεια από ένα πολλά υποσχόμενο ορκιζόμενο χριστεπώνυμο πλήθος νεοδιοριζόμενων υπουργών, υφυπουργών και αναπληρωτών υπουργών της νέας κυβέρνησης του παλιού (ορκίστηκε χθες) κ. Κυριάκου Μητσοτάκη, οι οποίοι ορκίστηκαν σήμερα στο Προεδρικό Μέγαρο μπροστά στα μάτια της Εξοχότατης Προέδρου της Δημοκρατίας κ. Κατερίνας Σακελλαροπούλου.
Τα 63, λοιπόν, νέα μέλη, αντί απλά να σηκώσουν τη δεξιά (κυριολεκτικά) τους, τήρησαν τις πατροπαράδοτες παραδόσεις ακουμπώντας ο ένας την πλάτη της άλλης και η άλλη τον αυχένα του άλλου, με ένα «καρέ» χειρών εφαπτόμενων στο Ιερό Ευαγγέλιο, επαναλαμβάνοντας το διαχρονικό πείραμα ελληνικής επινόησης, το οποίο εικάζεται πως αποδεικνύει τη μετάδοση του ενός προς την άλλην και τούμπαλιν της αφανούς θείας ενέργειας και της εξασφάλισης των επιπτώσεων στις περιπτώσεις που κάποιοι/ες καταστούν επίορκοι, καθώς με τη συγκεκριμένη πρακτική ενδυναμώνει ακόμη περισσότερο ο θρησκευτικός όρκος. Ένας όρκος, ο οποίος, παρεμπιπτόντως, απαγορεύεται δια ροπάλου στους χριστιανούς, καθώς είναι ξεκάθαρη η θεϊκή Τρίτη εντολή προς τον Μωυσή (και κατ’ επέκταση, προφανώς με την ίδια μέθοδο αναμετάδοσης, στη σύμπασα ανθρωπότητα), που αναφέρει ρητά πως: «οὐ λήψει τό ὄνομα Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου ἐπί ματαίω», με την οποία εκ του αποτελέσματος δεν φαίνεται να συμφωνεί και τόσο ο Μακαριότατος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδας κ.κ. Ιερώνυμος Β΄, ο οποίος τέλεσε τη σχετική ορκωμοσία.
Και, βέβαια, απολαύσαμε και τις παραστάσεις των παραδόσεων-αναλήψεων των υπουργικών χαρτοφυλακίων, όπου τα πάντα ως είθισται ήταν στην εντέλεια, δίχως να λείπει το παραμικρό από τους προηγούμενους εαυτούς εαυτών, με τους νέους ενοικιαστές να καμαρώνουν σεμνά, όπως τους ζητήθηκε κατά τη βραδιά της εκλογικής νίκης της Νέας Δημοκρατίας από τον σημερινό πρωθυπουργό κ. Κυριάκο Μητσοτάκη, ο οποίος σαφέστατα είχε ξεκαθαρίσει πως δεν πρόκειται να ανεχθεί ούτε δείγμα αλαζονείας στους κόλπους του κόμματός του.
Πάντως, σήμερα, νιώθω πιο ευτυχής για ακόμη δύο λόγους.
Πρώτον, διότι σε ένα ακόμη σοβαρό εργατικό ατύχημα, τη φορά αυτή ενός 40χρονου εργαζόμενου στο μετρό Θεσσαλονίκης, ευτυχώς, δεν είχαμε την απώλεια της ζωής κάποιου συνανθρώπου μας, ο οποίος παρόλα αυτά έσπασε το πόδι του, πέφτοντας από σκαλωσιά στον σταθμό Βενιζέλου. Και, δεύτερον, διότι επιβεβαιώθηκαν οι πληροφορίες που λένε πως οι εργασίες για το μετρό της Θεσσαλονίκης συνεχίζονται, γεγονός που αναπτερώνει τις ελπίδες μας πως θα το δούμε να λειτουργεί σε αυτή τη ζωή, έστω και αν δεν το εγκαινιάσει κάποιος Καραμανλής. Ή μήπως το εγκαινιάσει; Γι’ αυτό, βέβαια, δεν παίρνουμε και όρκο (όχι μόνον λόγω της 3ης εντολής).
Και, βέβαια, δεν θα μπορούσα να μην αναφερθώ στο κορυφαίο ζήτημα της ημέρας, που δεν είναι άλλο από το άνοιγμα για το κοινό, έπειτα από αρκετά χρόνια εκτεταμένων εργασιών αποκατάστασης, του ιδιωτικού διαμερίσματος της Μαρίας Αντουανέτας, το οποίο ήταν κρυμμένο πίσω από μία μυστική είσοδο στην κρεβατοκάμαρά της στο βασιλικό παλάτι των Βερσαλλιών, έτσι για να γιορτάσει η δημοκρατική Γαλλία με μεγαλύτερη αίγλη τη φετινή 400η επέτειο των Βερσαλλιών. Άλλωστε, ποιος σημερινός δημοκράτης θα μπορούσε να απεμπολήσει τα έσοδα από επτά εκατομμύρια επισκεπτών ετησίως;
Ες αύριον τα ακόμη πιο σπουδαία, μέχρι να με συνηθίσετε και να σας συνηθίσω.
Να είστε όλα, όλες και όλοι καλά, και πάντοτε σε εγρήγορση.