ΜΕ ΣΕΒΑΣΜΟ ΣΤΟΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΙΔΗΣΗ
Παρασκευή | 23 Φεβρουαρίου 2024
Διεθνής Οικονομία Ελλάδα Ευρώπη

Η πρ. Αντιπρόεδρος του Ε.Κ. και πρ. Περιφερειάρχης Ιονίων Νήσων, κ. Ρόδη Κράτσα-Τσαγκαροπούλου, μετείχε στην Επιτροπή Υψηλού Επιπέδου Εμπειρογνωμόνων

Η Επιτροπή Υψηλού Επιπέδου Εμπειρογνωμόνων (Επιτροπή των Σοφών, όπως συνηθίζεται να λέγονται οι ειδικού σκοπού επιτροπές), η οποία συγκροτήθηκε από την Κομισιόν, ολοκλήρωσε τις προτάσεις της για τη μεταρρύθμιση της πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη συνοχή και την ανάπτυξη της Ευρώπης, στο πλαίσιο ειδικής εκδήλωσης και συνέντευξης Τύπου, που πραγματοποιήθηκε την Τρίτη 20 Φεβρουαρίου 2024 στις Βρυξέλλες, όπου παρουσιάστηκε η Έκθεσή της μετά από ενός έτους εργασίες.
Θέατρο Κεντρικός Τομέας

«ΚΟΜΜΑΤΙΑ και ΘΡΥΨΑΛΑ», του Γιώργου Σκούρτη, 50 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ

50 χρόνια μετά από το πρώτο ανέβασμα, το αριστούργημα του Γιώργου Σκούρτη, όπως το έφερε στα μέτρα μας και στα δικά σας ο Γιάννης Σολδάτος, και με τα νέα επεισόδια έγινε επίκαιρο όσο ποτέ, θα ανέβει από τους «Θεατρίνους Θεατές» στο STUDIO ΚΥΨΕΛΗΣ, από τις 19 Φεβρουαρίου 2024, σε σκηνοθεσία του κ. Γιώργου Λιβανού.
Εικαστικά Κεντρικός Τομέας

Εικαστική Έκθεση: «Αναζητώντας αξίες ευαίσθητες και αναπάντεχες» | dreamideamachine resident-Athens | Εγκαίνια 26/2, ώρες 6-9 μ.μ.

Το dreamideamachine resident-Athens (Κολωνού 55-59, 2ος όροφος, Μεταξουργείο, Κουδούνι: dreamideamachine ΑΜΚΕ) διοργανώνει στον φιλόξενο χώρο του μία εξαιρετική Εικαστική Έκθεση, με γενικό τίτλο: Αναζητώντας αξίες ευαίσθητες και αναπάντεχες», με έργα της συλλογής του κ. Χρίστου Χριστοφή, τα εγκαίνια της οποίας θα πραγματοποιηθούν τη Δευτέρα 26 Φεβρουαρίου 2024, ώρες 18:00-21:00, και θα διαρκέσει έως και τις 3 Μαρτίου 2024.

Γιώργος Λιβανός: «Η μόνη φιλοδοξία μου είναι να κάνω και να συμμετέχω σε ωραίες παραστάσεις.».

Ο διακεκριμένος ηθοποιός, σκηνοθέτης, θιασάρχης και παραγωγός κ. Γιώργος Λιβανός είναι αριστούχος της Ανώτατης Δραματικής Σχολής «Περίακτος» και απόφοιτος του Τμήματος Συντήρησης Αρχαιοτήτων και Έργων Τέχνης, συμμετείχε σε σεμινάριο του «Κέντρου Αρχαίου Δράματος Δεσμοί» των Παπαθανασίου-Γεωργουσόπουλου (master class), δούλεψε με τον Γιώργο Ρεμούνδο (αμερικάνικο musical) και τον Τάπα Σουντάνα (τεχνική μάσκας), είναι αριστούχος στο τραγούδι του Ελληνικού Ωδείου με καθηγήτρια τη Μυρτώ Δουλή, εργάστηκε, μεταξύ άλλων, στο Εθνικό Θέατρο, στο ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Σερρών, στο Folkteatern (Σουηδία), στην Επίδαυρο, στο Ηρώδειο, και στο ελεύθερο θέατρο, με σημαντικούς σκηνοθέτες, όπως οι: Αντώνης Αντωνίου, Γ. Ρεμούνδος, Μιχ. Μπούχλης, Στ. Ντουφεξής, Δ. Ποταμίτης, Ν. Αρμάος, Γ. Μεσσάλας, Γ. Μπέλλος, Στ. Λιβαθηνός, Μ. Τόλη, Λ. Τσάγκας, Ν. Χαραλάμπους, Μ. Γεμετζάκη, Ν. Καμτσή κ.ά., έχει μεταφράσει θεατρικά έργα, για τα οποία δύο φορές βρέθηκε υποψήφιος για το βραβείο μετάφρασης «Μάριος Πλωρίτης», και ακόμη είναι ιδρυτής της Θεατρικής Ομάδας «ΘΕΑΤΡΙΝΩΝ ΘΕΑΤΕΣ», η οποία εδώ και, σχεδόν, δύο δεκαετίες αποτελεί συνώνυμο των πρωτοποριακών και συνάμα ποιοτικών παραστάσεων.

Πενθήμερη εκδρομή του Μικρασιατικού Συλλόγου «Άγιος Γεώργιος» Νέου Ψυχικού σε ΕΡΥΘΡΑΙΑ-ΙΩΝΙΑ-ΠΑΜΦΥΛΙΑ

ΜΕΓΑΛΗ ΕΚΔΡΟΜΗ ΤΟΥ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ «ΑΓΙΟΣ» ΓΕΩΡΓΙΟΣ» ΝΕΟΥ ΨΥΧΙΚΟΥ ΣΕ ΚΑΤΩ ΠΑΝΑΓΙΑ, ΑΛΑΤΣΑΤΑ, ΤΣΕΣΜΕ, ΒΟΥΡΛΑ, ΠΑΜΟΥΚΑΛΕ, ΑΤΤΑΛΕΙΑ, ΣΙΔΗ ΚΑΙ ΑΛΑΝΥΑ! ΟΙ ΕΓΓΡΑΦΕΣ ΞΕΚΙΝΗΣΑΝ ΚΑΙ ΟΙ ΘΕΣΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΕΝΕΣ!

«Σκοτσέζικο Ντους», της Χρύσας Σπηλιώτη, σε σκηνοθεσία Σωτήρη Τσόγκα | Από 2 Δεκεμβρίου 2023, στο Θέατρο «ΠΡΟΒΑ»

Ο κ. Σωτήρης Τσόγκας, εμπνευσμένος από το κείμενο, του οποίου υπογράφει και τη θεατρική προσαρμογή, με τη σκηνοθετική αριστοτεχνική του ματιά, μας βάζει διαδραστικά στο κλίμα της δημιουργίας μια θεατρικής παράστασης, από τα καμαρίνια έως τη σκηνή. Κωμικές μέχρι δακρύων σκηνές εξελίσσονται μπροστά στα...
Βόρειος Τομέας Τοπική Αυτοδιοίκηση

Ορκωμοσία του νέου Δημοτικού Συμβούλου κ. Κωνσταντίνου Αποστολίδη στον Δήμο Πεντέλης

Η Δήμαρχος Πεντέλης, κ. Νατάσσα Κοσμοπούλου, ευχήθηκε στον νέο Δημοτικό Σύμβουλο καλή...
Ελληνική Οικονομία Ήπειρος Κοινωνία Τοπική Αυτοδιοίκηση

Στο πλευρό του αγώνα των αγροτών και των κτηνοτρόφων ο Δήμος Πάργας

Έπειτα από τη συνάντηση αυτή, στην αρχή της συνεδρίασης του Δημοτικού Συμβουλίου...
Κατοικίδια Κοινωνία Κρήτη Τοπική Αυτοδιοίκηση

Στην εκ νέου ενεργοποίηση του προγράμματος δωρεάν στειρώσεων δεσποζόμενων ζώων συντροφιάς για το 2024 προχωρά ο δήμος Χανίων

Οι κοινωνικές αυτές ομάδες είναι:-ΑΤΟΜΑ ΜΕ ΑΝΑΠΗΡΙΑ.-ΑΝΕΡΓΟΙ.-ΜΟΝΟΓΟΝΕΪΚΕΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΕΣ.-ΤΡΙΤΕΚΝΟΙ.-ΠΟΛΥΤΕΚΝΟΙ.-ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΙΚΩΝ ΚΡΙΤΗΡΙΩΝ (έως και 10.000...
Στερεά Ελλάδα Τοπική Αυτοδιοίκηση

Δύο καινούρια φορτηγά με αρπάγη και 3 νέα απορριμματοφόρα παρέλαβε ο Δήμος Χαλκιδέων

Το Εργοτάξιο του Δήμου Χαλκιδέων έχει πλέον εξοπλιστεί με τα ακόλουθα 30 νέα οχήματα και μηχανήματα:-9 απορριμματοφόρα.-3 φορτηγά 3,5 τόνων.-2 φορτηγά αρπάγη.-2 αυτοκινούμενες ηλεκτροκίνητες σκούπες πεζού χειριστή.-6 ημιφορτηγά.-2 φορτωτές.-1 Grader.-1 καλαθοφόρο φορτηγό.-1 μεγάλη αυτοκινούμενη σκούπα.-2 επιβατικά οχήματα.-1 φορτηγό τετραξονικό.
Θέατρο Κεντρικός Τομέας Συνεντεύξεις

Περικλής Λιανός: «Αυτό που θα ήθελα από έναν καινούργιο κόσμο είναι να υπάρχει περισσότερος σεβασμός.».

Είναι ένας κατά κοινή ομολογία αξιολογότατος ηθοποιός, ιδιαίτερα αγαπητός στο ευρύ κοινό, αλλά και στους συναδέλφους του. Φέτος, πρωταγωνιστεί σε τρεις ιδιαίτερα απαιτητικές παραστάσεις. Ο κ. Περικλής Λιανός γεννήθηκε στο Θέρμο Αιτωλοακαρνανίας, όπου ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές του. Κατόπιν, εισήχθη στη Δραματική Σχολή (14/11) και την ίδια χρονιά πέρασε στη Νομική Σχολή Αθηνών (23/11 βγήκαν τα αποτελέσματα), από όπου πήρε το πτυχίο του, έκανε την απαιτούμενη άσκηση, εγγράφηκε στον Δικηγορικό Σύλλογο και παρέμεινε στην ενεργή δικηγορία για μία, περίπου, εξαετία, εργαζόμενος παράλληλα και ως ηθοποιός, καθώς άρχισε να δουλεύει από πολύ νωρίς, ήδη από την περίοδο που σπούδαζε στη Δραματική Σχολή του Γιώργου Θεοδοσιάδη, κάνοντας θέατρο και τηλεόραση. Τελικά, όμως, αφοσιώθηκε στη Δραματική Τέχνη, την οποία ασκεί με υποδειγματική συνέπεια, αγάπη και επαγγελματισμό.

Της Παναγιώτας Σούγια
Με τον κ. Περικλή Λιανό συναντηθήκαμε στον φιλόξενο χώρο του Θεάτρου «Αλκμήνη», όπου είχε την ευγενή καλοσύνη, παρά την πίεση του χρόνου λόγω των επαγγελματικών του υποχρεώσεων, να απαντήσει σε όλα μας τα ερωτήματα, που του θέσαμε στη συνέντευξη που ακολουθεί:
ΠΥΡΡΑ NEWS: Κύριε Λιανέ, και φέτος πρωταγωνιστείτε στον Καπετάν Μιχάλη, του Νίκου Καζαντζάκη, που ανεβαίνει για 3ο χρόνο στο Θέατρο «Αλκμήνη». Παρόλα αυτά αποδεχτήκατε την πρόταση για να πρωταγωνιστήσετε και στην παράσταση «Ψυχών Λύτρωσις», που βασίζεται στη συλλογή διηγημάτων της Γαλάτειας Καζαντζάκη: «Ο Κόσμος που πεθαίνει κι ο κόσμος που έρχεται». Τελικά, θεωρείτε πως η γραφή της οικογένειας Καζαντζάκη σας ταιριάζει;
Περικλής Λιανός: Εμένα μου ταιριάζουν τα ωραία έργα. Τον «Καπετάν Μιχάλη» του Καζαντζάκη τον είχα διαβάσει, τον ξαναδιάβασα, και αποδεδειγμένα είναι ένα σπουδαίο μυθιστόρημα. Αλλά στην παράσταση αυτή με ενδιάφερε πολύ η διασκευή, η οποία έγινε με αυτόν τον αφαιρετικό τρόπο. Όμως, και ο τρόπος που σκηνοθετήθηκε μου άρεσε πάρα πολύ. Για το δε «Ψυχών Λύτρωσις», αυτό που με έκανε να πω το ναι ήταν τα παιδιά που γράψανε το έργο: ο σκηνοθέτης Νίκος Κρίτας, η Δήμητρα Μπάσιου και η Καίτη Αναστασίου.
Βέβαια, τη Γαλάτεια Καζαντζάκη την ήξερα πάρα πολύ καλά, γιατί ήταν μια θρυλική προσωπικότητα και έχω νιώσει πάρα πολλά γι’ αυτήν. Παραδόξως, δεν είχα διαβάσει τίποτε δικό της. Είχα καταβροχθίσει τον Νίκο Καζαντζάκη, όπως και τα έργα της μικρότερης αδερφής της, της Έλλης Αλεξίου, η οποία και αυτή είναι μια διάσημη και πολυδιαβασμένη συγγραφέας. Κάθισα, λοιπόν, και διάβασα διηγήματα της Γαλάτειας Καζαντζάκη, και με εντυπωσίασαν η σκέψη της και η γλώσσα της. Μου άρεσε πάρα πολύ το έργο, όπως και ο ρόλος, γιατί θεώρησα πως με τον ρόλο δεν έχω τίποτε κοινό, οπότε, αυτό με εξιτάρει γιατί θα ψάξω να βρω δικά μου πράγματα, κάπου να ακουμπήσω. Και με αυτόν τον τρόπο βρίσκεις και τον εαυτό σου. Κάνεις ένα σκάψιμο και του είναι σου. Επίσης, μου άρεσε πολύ αυτός ο ρόλος, επειδή ο Παναγής, ο πατέρας του Αλέκου και της Αργυρούλας, είναι ένας άνθρωπος χαμηλών τόνων. Άρα, είναι αδύναμος ο άνθρωπος. Και αυτή την αδυναμία έχει πείσει τον εαυτό του ότι είναι άποψη, ότι είναι ιδεολογία. Δεν πρέπει να ανακατεύεται, πρέπει να είναι διακριτικός, πρέπει να σέβεται τις απόψεις των παιδιών, και αφού συμβαίνουν όλα αυτά που έχουν συμβεί, καταλαβαίνει ότι αυτό ήταν το λάθος του. Γιατί δεν είναι διακριτικότητα το να μην επεμβαίνεις όταν κάποιος κακοποιείται. Είναι αδιαφορία, αλλά στην ουσία είναι και αδυναμία. Αυτά τα στοιχεία με κάνανε να δεχτώ να είμαι σε αυτά δύο έργα. Πραγματικά μου ταιριάζει πολύ αυτή η γραφή.

ΠΥΡΡΑ NEWS: Κατά κοινή ομολογία τα θέματα που θίγονται στην παράσταση είναι κοινά του μακρινού παρελθόντος, τότε που γράφτηκαν τα διηγήματα, και του σήμερα. Πώς γίνεται να παραμένουν τόσο επίκαιρα τα ίδια προβλήματα και οι ίδιες καταστάσεις μετά από τόσο πολλά χρόνια;
Περικλής Λιανός: Αυτό σημαίνει ότι δεν έχουμε προχωρήσει ως άνθρωποι. Έχουμε εξελιχθεί στην τεχνολογία και σε πολλά άλλα πράγματα, αλλά νομίζω το ανθρώπινο είδος δεν έχει εξελιχθεί πολύ. Είναι τόσο επίκαιρα τα προβλήματα του 1963, καθώς και το 2023, εξήντα χρόνια μετά, έχουμε τα ίδια θέματα να μας απασχολούν. Απλώς, φοράμε άλλα ρούχα, μετακινούμαστε με άλλα μέσα, επικοινωνούμε αλλιώς και, ίσως, τα φαγητά μας να έχουν αλλάξει κάπως. Αλλά, δυστυχώς, το ανθρώπινο ήθος δεν έχει εξελιχθεί, γι’ αυτό έχουμε και τα ίδια προβλήματα. Για παράδειγμα, η κακοποίηση των γυναικών το 1963 δεν διαφέρει σε τίποτε με την κακοποίηση των γυναικών του σήμερα. Δεν θα έπρεπε σε αυτά τα εξήντα χρόνια κάπως αυτό να έχει λυθεί; Προφανώς, ως ατελές ον ο άνθρωπος δεν τα λύνει εύκολα κάποια από τα προβλήματα. Γι’ αυτό πιστεύω ότι είναι τόσο επίκαιρο. Γιατί δεν έχει εξελιχθεί το ήθος μας.
ΠΥΡΡΑ NEWS: Τι έχει να πει ο Παναγής στο κοινό, που δεν θα το μάθει από καμία άλλη παράσταση;
Περικλής Λιανός: Παίζονται τόσες πολλές παραστάσεις, που δεν ξέρω αν αυτά έχουν ειπωθεί και σε άλλες. Αλλά αυτό που θα πει, είναι αυτό που λέω σε έναν μονόλογο. Και μου αρέσει πολύ που οι θεατές, οι οποίοι μου λένε μετά από την παράσταση πως: «Με συγκίνησε αυτό.». Λέει, λοιπόν, κάποια στιγμή ο Παναγής, αφού έχουν συμβεί όλα αυτά που έχουν γίνει: «Πώς μαθαίνεις να είσαι γονιός; Πώς δίνεις τα σωστά εφόδια στα παιδιά σου;». Και πραγματικά αυτό είναι μία τεράστια απορία. Πώς, αλήθεια, είσαι σωστός γονιός; Υπάρχει συνταγή; Γίνεται; Αυτό μπορεί να πει ο Παναγής, ο οποίος με τη στάση του, με τις απορίες του, με τα ερωτήματά του μπορεί να θίξει αυτά τα σοβαρά ζητήματα στο κοινό.

ΠΥΡΡΑ NEWS: Αλήθεια, πώς μπορεί να γίνει κανείς σωστός γονιός;
Περικλής Λιανός: Υπάρχει απάντηση; Υπάρχουν συνταγές; Πραγματικά δεν ξέρω, αλλά είμαι και έξω από τον χορό, διότι δεν έχω παιδιά, αλλά μπορώ να πω ότι θέλω. Νομίζω ότι δεν είναι εύκολο να απαντηθεί ένα τέτοιο ερώτημα. Θα καταφύγω στη σκέψη του Κομφούκιου, ο οποίος έλεγε πως: «Ο γονιός πρέπει να νοιάζεται μόνο για δύο πράγματα. Να είναι γερό και τυχερό το παιδί του.». Τίποτε άλλο. Αλλά και αυτά είναι θεωρίες. Πραγματικά, δεν ξέρω πόσο ακόμη και η πολλή αγάπη πολλές φορές μπορεί να πνίγει ένα παιδί. Κάποτε πίστευα πως είχα «περίεργους» γονείς. Τώρα, με το πέρασμα των χρόνων, λέω αβίαστα πως τους ευγνωμονώ. Θεωρώ πια ότι ο τρόπος που μεγάλωσα ήταν σπουδαίος. Δεν ήταν ένας τρόπος με πολλά χάδια, με κανάκεμα, αλλά ένας τρόπος ο οποίος με έβαζε μπροστά στις ευθύνες μου, ανάλογα με την ηλικία μου. Αυτό το θεωρώ πολύ σπουδαίο, ενώ παλιά γκρίνιαζα.
ΠΥΡΡΑ NEWS: Πιστεύετε πως πράγματι ζούμε και στην εποχή μας σε έναν κόσμο που πεθαίνει; Και αν, ναι, πώς θα θέλατε να είναι ο κόσμος που έρχεται;
Περικλής Λιανός: Σίγουρα, κατά διαστήματα, ο κόσμος μας πεθαίνει. Όποια μορφή και αν έχει ο κόσμος μας, είτε ο δικός μας είτε γενικώς. Αυτό, όμως, που θα ήθελα από έναν καινούργιο κόσμο είναι να υπάρχει περισσότερος σεβασμός. Νομίζω ότι το κλειδί της ανθρώπινης σχέσης είναι ο σεβασμός. Δηλαδή, να σέβεσαι το περιβάλλον και την ύπαρξη του άλλου. Εμείς ζούμε σαν να είμαστε μόνοι μας και όλα να είναι για μας. Να μην υπάρχει αύριο για τους άλλους, να μην υπάρχει άλλος χώρος για τους άλλους. Αυτή η απληστία, αυτή η ανοησία, τελικά, αποδεικνύει ότι ο άνθρωπος δεν είναι έξυπνο ον, για να συνεχίζει να πολεμάει διαρκώς. Δεν γίνεται. Λέει ο Καζαντζάκης, κάποια στιγμή στον «Καπετάν Μιχάλη» μια φράση, που πάλι είχα την τύχη να τη λέω εγώ. Μου λέει, λοιπόν, ο άλλος ήρωας: «Όταν πήγα ως Μητροπολίτης να συναντήσω τον Πασά, να του πω ότι πρέπει να τα βρούμε, αλλά συνέχισαν χριστιανοί και Τούρκοι να σφάζονται.». Και του λέω: «Και δεν έβλεπαν τη δροσερή θάλασσα, που μύριζε σαν ροδάκινο. Ούτε τον ήλιο, που άνθιζε κάθε πρωί στον ουρανό σαν λιοτρόπι, ούτε τα άστρα της νύχτας. Δεν έβλεπαν την ομορφιά της γης και σφάζονταν.». Δεν βλέπουμε, λοιπόν, την ομορφιά της γης, την ομορφιά της ζωής.

ΠΥΡΡΑ NEWS: Ταυτόχρονα, κάνετε και παιδικό θέατρο, με την παράσταση: «Η Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων». Πόσο εύκολο είναι για έναν ηθοποιό να συμμετέχει, παράλληλη, σε τρεις διαφορετικές παραστάσεις;
Περικλής Λιανός: Είναι δύσκολο, γιατί είναι τρεις διαφορετικοί ρόλοι. Πρέπει να είναι συγκεντρωμένος, πρέπει να κάνει οικονομία δυνάμεων, γιατί κάθε ρόλος έχει τις δικές του απαιτήσεις. Κάποτε έτυχε σε μία σεζόν να παίζω σε τέσσερις παραστάσεις. Και κάποια στιγμή έκανα τα λάθη μου. Είπα λόγια άλλης παράστασης. Είχα αφαιρεθεί και πήγα να κάνω μια συγκεκριμένη κίνηση, επειδή νόμιζα ότι ήμουν σε άλλη παράσταση. Διότι έφευγα από τη μία να πάω στην άλλη. Όμως, είναι ωραίο. Αν και εγώ ανήκω στη γενιά που όταν βγήκα στο θέατρο παίζαμε μία μόνο παράσταση. Απαγορευόταν να παίζεις σε άλλες. Ξεκινούσες Τρίτη ή Τετάρτη με διπλή, και τέλειωνες Κυριακή. Είχες έναν ρόλο από τον Οκτώβριο μέχρι τον Μάιο. Και κάποια στιγμή κουραζόσουν. Αυτό είχε ενδιαφέρον από τη μία, αλλά είναι κουραστικό. Θέλει προσοχή.
ΠΥΡΡΑ NEWS: Τι προτιμάτε περισσότερο: Θέατρο, τηλεόραση, κινηματογράφο ή μεταγλωττίσεις;
Περικλής Λιανός: Μου αρέσουν οι ωραίες δουλειές. Βέβαια, μεταγλώττιση έχω να κάνω χρόνια και δεν μου αρέσει όπως μου άρεσε κάποτε. Παλαιότερα «τρελαινόμουν». Μάλιστα, μια περίοδο είχα αφήσει τα πάντα και έκανα μεταγλώττιση. Μαγευόμουν να είμαι σε ένα στούντιο και να δουλεύω ατέλειωτες ώρες. Αλλά και ο κινηματογράφος μου αρέσει πολύ, όπως και το θέατρο και η τηλεόραση, αρκεί να έχουν ωραίους ρόλους, ωραίες εργασίες και, κυρίως, καλούς συνεργάτες.

ΠΥΡΡΑ NEWS: Τι σας γοητεύει περισσότερο στην Τέχνη του ηθοποιού, ώστε μετά από 40 χρόνια στον χώρο την ασκείται με το ίδιο πάθος και, ίσως, με ακόμη μεγαλύτερο επαγγελματισμό;
Περικλής Λιανός: Αυτό που μου αρέσει το ανακάλυψα σιγά-σιγά. Γιατί όταν είμαστε νέοι νομίζω ότι μας αρέσουν άλλα πράγματα. Η ποιητική μεταμόρφωση μου αρέσει. Αυτή η διαδικασία, ότι παίρνεις έναν ρόλο στα χαρτιά, που είναι λέξεις σε έναν χάρτινο ήρωα, και του δίνεις την πνοή σου, τον κάνεις χαρακτήρα, του δίνεις το σώμα σου, του δίνεις τη φωνή σου, του δίνεις τον ήχο σου, και αυτό το παρουσιάζεις στον κόσμο, είτε είναι στην τηλεόραση είτε είναι στο θέατρο. Βέβαια, στο θέατρο είναι πιο γοητευτικό, γιατί έχεις το κοινό. Αυτό με εξάπτει πιο πολύ. Όμως, είναι και ένας τρόπος να φεύγω από την πραγματικότητα, που δεν μου άρεσε ποτέ. Και επειδή ποτέ δεν μου άρεσε η πραγματικότητα, γι’ αυτό χωνόμουν πάντα στα βιβλία και γι’ αυτό έγινα ηθοποιός. Για να ταξιδεύω σε άλλους κόσμους, με άλλους χαρακτήρες.
ΠΥΡΡΑ NEWS: Ποιον ρόλο που έχετε παίξει έως τώρα είναι ο αγαπημένος σας και γιατί;
Περικλής Λιανός: Ο πιο αγαπημένος μου ρόλος είναι ο Γκιγιόμ, από το: «Γκιγιόμ γλυκιά μου», του Γκιγιόμ Γκαλιέν, ενός μεγάλου σκηνοθέτη και ηθοποιού της Γαλλίας, ο οποίος έγραψε αυτό το έργο, το οποίο μετά το έκανε και ταινία. Στην Ελλάδα παρουσιάστηκε με τον τίτλο: «Εγώ, ο εαυτός μου και η μαμά». Στη Γαλλία έκανε τεράστια επιτυχία, τόσο η ταινία όσο και το θεατρικό. Ήταν ένας ιδιαίτερα απαιτητικός μονόλογος, όπου ο Γκιγιόμ διηγούταν τη ζωή του. Στην ουσία έπαιζα 26 ρόλους. Στην πραγματικότητα οι ρόλοι ήταν 38, αλλά μειώσαμε κάποιους. Δηλαδή, έξι Ισπανίδες τις κάναμε τρεις, τέσσερις γιατρούς τους κάναμε δύο κ.ο.κ.. Ήταν ένα από τα πιο δύσκολα θεατρικά, ίσως, το πιο δύσκολο που έχω κάνει, και το πιο γοητευτικό. Αυτός, λοιπόν, ήταν ο πιο αγαπημένος μου ρόλος. Βέβαια, έχω και άλλους αγαπημένους ρόλους, όπως είναι ο ρόλος του Μητροπολίτη στον «Καπετάν Μιχάλη», αλλά μου αρέσει και ο τωρινός ρόλος μου ως Παναγής, στην παράσταση «Ψυχών Λύτρωσις».
Επίσης, ένας μεγάλος ρόλος, ο οποίος μου άνοιξε πάρα πολλά πράγματα, ήταν στο «Καλοκαίρι και καταχνιά», του Τένεσι Ουίλιαμς, με τον θίασο της Κατερίνας Μαραγκού, στο Θέατρο Αθηνών, όπως και ένας άλλος πολύ σπουδαίος ρόλος μου είναι εκείνος του Φωκίωνα Λαχταρίδη, στην παράσταση: «Βασανίζομαι», η οποία ήταν βασισμένη στο ομώνυμο βιβλίο του Αντώνη Τσιπιανίτη, η οποία ήταν και δική μου παραγωγή, με την εταιρεία που είχα φτιάξει. Θα τολμούσα να πω ότι ο συγκεκριμένος ρόλος με έστειλε σε ένα άλλο επίπεδο, μου άνοιξε άλλους ορίζοντες, τους οποίους διεύρυνε. Όπως και ο ρόλος του Εβραίου, στον «Άνθρωπο στη Σοφίτα», του Τίμοθι Ντέιλι.

ΠΥΡΡΑ NEWS: Υπάρχει κάποιος ρόλος-απωθημένο, που θα θέλατε να ερμηνεύσετε;

Περικλής Λιανός: Δεν είχα ως απωθημένο ποτέ έναν συγκεκριμένο ρόλο. Έχω, γενικώς, ρόλους, που θα ήθελα να παίξω, που δεν έχουν μορφή, ώστε να πω τον τάδε από τον Τσέχωφ, τον τάδε από τον Στρίνμπεργκ, τον τάδε από αρχαία τραγωδία και κωμωδία. Όχι.
ΠΥΡΡΑ NEWS: Με ποιον τρόπο επηρεάζει τη ζωή σας η αναγνωρισημότητα, που αναπόφευκτα προσφέρει το επάγγελμά σας;
Περικλής Λιανός: Την αναγνωρισημότητα δεν μπορείς να την αποφύγεις όταν κάνεις τηλεόραση, κινηματογράφο και παίζεις στο θέατρο. Και κανένας ηθοποιός, που βγαίνει σε αυτή τη δουλειά, δεν νομίζω ότι θέλει να είναι «καλόγερος». Εννοείται ότι μας αρέσει. Κάποιες φορές είναι δύσκολο να συμβαίνει σε προσωπικές στιγμές. Δηλαδή, για παράδειγμα, θέλεις να βγεις να πας να πιείς ένα ποτό με μία φίλη σου ή με έναν φίλο σου, και δεν θέλεις να έχεις 100 άτομα να γυρίζουν και να σε κοιτάνε. Πολλές φορές είναι αδιάκριτο το κοινό. Κάποτε, όταν έκανα το «Καφέ της Χαράς», που ήταν στο «πικ» του, πήγαινα σούπερ μάρκετ και έβλεπα 4-5 άτομα να με ακολουθούν για να δουν τι ψωνίζω. Κάποιες φορές, λοιπόν, είναι ενοχλητικό. Μάλιστα, θυμάμαι όταν έχασα κάποτε έναν φίλο μου, το 2004, στην κηδεία του ο κόσμος με ρωτούσε για το «Καφέ της Χαράς». Δηλαδή, πολλές φορές ο κόσμος, ενώ γενικά σε αντιμετωπίζει με αγάπη και με ευγένεια, πάντα θα υπάρχει κάποιος, ο οποίος θα είναι αγενής. Παλιά προσπαθούσα με πολλή ευγένεια να το αποφύγω. Τώρα είμαι πιο απότομος.

ΠΥΡΡΑ NEWS: Θεωρείτε πως αρκεί το ταλέντο για έναν ηθοποιό, ώστε να πραγματοποιήσει σπουδαία σταδιοδρομία;
Περικλής Λιανός: Όχι, θέλει πολλή δουλειά. Πρέπει να δουλέψει πολύ, να έχει τύχη, γιατί παίζει μεγάλο ρόλο το να είσαι τυχερός. Εγώ ήμουν τυχερός, διότι μου έτυχαν κάποια πράγματα, τα οποία, όμως, αξιοποίησα. Και αυτό γίνεται μόνο με δουλειά. Να μην είσαι ο δούλος του Ευαγγελίου, ο οποίος πήρε το τάλαντο και το έθαψε για να το διατηρήσει. Να είσαι αυτός, που το τάλαντο θα το κάνεις δέκα. Ο πιανίστας, για παράδειγμα, έχει το πιάνο του. Ο ηθοποιός, όμως, έχει το σώμα του. Πρέπει να ασκείται με ρόλους. Βέβαια, και η μόρφωση ενός ηθοποιού παίζει πάρα πολύ μεγάλο ρόλο. Είναι η πνευματικότητα, που θα περάσει μέσα από τους ρόλους και θα του δώσει άλλη ποιότητα στον ρόλο. Θα του δώσει μια ποιητικότητα. Γι’ αυτό γίνεται Τέχνη. Αλλιώς, δεν είναι κάποιος ηθοποιός, αλλά είναι μασκαράς, «καρναβάλι». Και ο μασκαράς όταν μεταμορφώνεται κάνει κάτι άλλο, που δεν είναι Τέχνη. Η μόρφωση θα τον κάνει καλύτερο στη δουλειά του, στις επιλογές του, σε όλα θα τον βοηθήσει.
ΠΥΡΡΑ NEWS: Ένας ηθοποιός στη σύγχρονη Ελλάδα αμείβεται τόσο καλά όσο νομίζει ο κόσμος;
Περικλής Λιανός: Όχι, θα έλεγα πως δεν αμείβεται καθόλου καλά τώρα. Μπορεί κάποιοι να αμείβονται καλά, όμως, στην εποχή μας, που είμαστε τόσοι πολλοί και είναι τόσες πολλές οι παραστάσεις, τα πράγματα είναι ακόμη χειρότερα. Δυστυχώς, το οικονομικό αυτή την εποχή είναι η μεγάλη πληγή της δουλειάς μας.
ΠΥΡΡΑ NEWS: Πώς φαντάζεστε το επάγγελμα του ηθοποιού σε 10 χρόνια από τώρα;
Περικλής Λιανός: Αν συνεχίσει έτσι όπως συμβαίνει σήμερα, σε δέκα χρόνια θα ήμαστε σε μεγαλύτερα χάλια. Αν συνεχιστεί το φαινόμενο των πολλών Δραματικών Σχολών, από όπου να βγαίνουν οι πάντες, το να μπορεί ο καθένας να παίζει, να μην υπάρχουν συμβάσεις, να μην υπάρχουν νόμοι να προστατέψουν αυτή τη δουλειά, δεν ξέρω πώς θα είναι. Δεν είμαι αισιόδοξος. Δημιουργείται ένα πληθωριστικό φαινόμενο, και με δεδομένο το γεγονός πως ο πληθωρισμός δεν είναι ποτέ ένα καλό φαινόμενο δεν μπορώ να είμαι αισιόδοξος. Δεν έχει ανάγκη η κοινωνία τόσους πολλούς ηθοποιούς. Το γεγονός πως έχουμε πάρα πολλά θέατρα δεν σημαίνει οπωσδήποτε κάτι καλό, διότι τα περισσότερα φυτοζωούν. Έχουμε γεμίσει παραστάσεις, που θα παιχτούν οκτώ φορές, δέκα φορές, οπότε δεν ζεις με αυτόν τον τρόπο. Γι’ αυτό έχουμε γεμίσει με ανθρώπους, οι οποίοι δεν είναι ακριβώς επαγγελματίες. Για εμένα ο επαγγελματίας είναι αυτός που ζει από τη δουλειά του ηθοποιού.

ΠΥΡΡΑ NEWS: Αν θα ήσασταν περήφανος για τρία πράγματα στη ζωή σας και στην πορεία σας στο θέατρο, ποια θα ήταν αυτά;
Περικλής Λιανός: Για τη διάρκειά μου, διότι από το 1982, από το 2ο έτος της Δραματικής Σχολής του Γιώργου Θεοδοσιάδη, δουλεύω συνεχώς. Επίσης, για τη συνέπειά μου και για τον σεβασμό, με τον οποίο αντιμετωπίζω και τη δουλειά και τους συναδέλφους.
ΠΥΡΡΑ NEWS: Σας αρκεί ο ελεύθερος χρόνος που έχετε στη ζωή σας και πώς τον αξιοποιείτε;
Περικλής Λιανός: Μου αρκεί, διότι εμένα μου αρέσει να γυμνάζομαι, να τρέχω, να κολυμπάω και να διαβάζω συνεχώς, καθώς είμαι βιβλιοφάγος. Παλιά πήγαινα πολύ κινηματογράφο. Τώρα πηγαίνω λιγότερο.
ΠΥΡΡΑ NEWS: Υπάρχει κάτι άλλο που θα θέλατε να πείτε προς τους αναγνώστες μας;
Περικλής Λιανός: Θα είναι πολύ ευχάριστο οι αναγνώστες σας να έρχονται στο θέατρο. Στην παράστασή μας έχουμε μια ωραία προσέλευση, όπως ωραίες είναι και οι αντιδράσεις του κοινού. Σίγουρα θα έρθουν να δουν μια παράσταση, που με πολλή εντιμότητα έχει στηθεί, που αφήνει να αφηγηθεί η ιστορία, χωρίς σκηνοθετισμούς, καθώς με πολλή εντιμότητα ο Νίκος Κρίκας έστησε μια παράσταση και αφηγείται μια ιστορία. Και αυτό αρέσει πάρα πολύ στον κόσμο και τον συγκινεί. Εμένα με ενοχλούν πια οι σκηνοθεσίες που σχολιάζουν πολύ, για να φανεί ο σκηνοθέτης, ή υποδεικνύουν στον θεατή πώς πρέπει να αντιδράσει και τι πρέπει να νιώσει. Θεωρώ ότι έτσι τον υποτιμάς. Μου αρέσει να με αφήσεις να δω την ιστορία, να συγκινηθώ, να γελάσω, να κάνω ό,τι θέλω. Και αυτό έχει η παράστασή μας.-

Συνοπτικά, επιχειρώντας να δώσουμε μία εικόνα για την πολυσχιδή θεατρική, κινηματογραφική και τηλεοπτική σταδιοδρομία του κ. Περικλή Λιανού, αναφέρουμε ενδεικτικά ορισμένες από τις δεκάδες παραστάσεις, όπου πρωταγωνίστησε: «Βασανίζομαι», «Άνθρωπος στη Σοφίτα», του Τίμοθι Ντέιλι, «Έντα Γκάμπλερ», του Ερρίκου Ίψεν, «Καλοκαίρι και καταχνιά», του Τένεσι Ουίλλιαμς, «Αταίριαστο ζευγάρι», του Νηλ Σάιμον, στο «Καπέλο από ψάθα Ιταλίας», του Ευγένιου Λαμπίς, αλλά και τις συνεργασίες του με το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Λάρισας, στο έργο: «Γενικός Γραμματεύς», και με το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Ιωαννίνων στα έργα: «Χρυσό κλειδί» και «Χαρτοπαίκτης», καθώς και οι φετινές παραστάσεις του: Κάθε Πέμπτη και Παρασκευή ώρα έναρξης 9 μ.μ., «Ψυχών Λύτρωσις» (Θέατρο «Αλκμήνη», Αλκμήνης 8-12, Αθήνα-Κάτω Πετράλωνα),

κάθε Σάββατο 7 μ.μ. και Κυριακή 9 μ.μ., «Καπετάν Μιχάλης» (3ος χρόνος, Θέατρο «Αλκμήνη» – Αλκμήνης 8-12, Αθήνα, Κάτω Πετράλωνα)

και κάθε Κυριακή, ώρα έναρξης 15:30: «Η Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων» (Θέατρο «Διάνα», Ιπποκράτους 7, Αθήνα).

Επίσης, πολλές είναι οι επιτυχημένες τηλεοπτικές σειρές, στις οποίες έπαιξε, από τις συνολικά 26, όπως: η «Μαντάμ Σουσού», «Οι τελευταίοι εγγονοί», «Χάι ροκ», «Λαβ σορρυ», «Κωνσταντίνου & Ελένης», «Το καφέ της Χαράς», αλλά και με τη φωνή του έδινε «φωνή» στον Χοσέ Αρμάντο, στη μεταγλώττιση της μεξικάνικης τηλενουβέλας «Εσμεράλντα», και ακόμη είχε την επιμέλεια και, επίσης, έδινε φωνή στη σειρά της Ε.Ρ.Τ., με τίτλο: «Οι Ατρόμητοι», διάρκειας 460 επεισοδίων, η οποία ήταν για παιδιά, αλλά την έβλεπαν και οι μεγάλοι.
Επιπλέον, μεγάλος είναι και ο αριθμός των κινηματογραφικών ταινιών, στις οποίες συμμετείχε (15 ταινίες μικρού και μεγάλου μήκους), όπως: «Τέλος εποχής» και «Πάμπτωχοι Α.Ε.» του Αντώνη Κόκκινου, «Ροζ ολοταχώς» του Δημήτρη Γιατζουζάκη και «Βασιλιάς» του Νίκο Γραμματικού, ενώ ιδιαίτερα σημαντικός σταθμός στην μέχρι τώρα μακρόχρονη πορεία του υπήρξε και η συμμετοχή του στην ταινία: «Καϊκτσής», το 1999, σε σκηνοθεσία της Μπικέτ Ιλχάν, καθώς ήταν η πρώτη ελληνοτουρκική ταινία, που έγινε ως συμπαραγωγή και από τις δύο χώρες.